پاسخی به بخشی از مقاله ع. مرادی

یاشار  وارسته

با تشکر از نگارش مقاله ( آذربایجان میللی حرکتینده اولان نیرو لارا اؤتری بیر باخیش) به قلم ع. مرادی ،درج شده در سایت (www.oyrenci.com)و استقبال از هر چه بیشتر شدن چنین مقالاتی تا حداقل تمرینی باشد در پاسخ گویی به ادعای دموکرات بودنمان و در خواست عنایت بدین امر که سخنان ذیل تنها بیانگر نگاه مدیر مسئول نشریه توپراق( ارگان رسمی کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان) در پاسخ به بخشی از مقاله جناب مرادی در ارتباط با کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان و ترس ایشان از وابستگی کمیته به یکی از تشکیلات های حرکت ملی آذربایجان و به قول خودشان عدم مستقل بودن کمیته است، که عده ای را مستقل منفعل بودن بس خوشایند تر است تا اینکه جمع باشی و تمرین کنی تشکیلات ایده آلی که چشم انتظارش هستند و در قهوه خانه ها و اردو های تفریحی چارت علمی اش را می کشند و تدارک منابع مالی آن را می بینند تا آزادی به ارمغان آورند برای ملتی که ملت پرورش هستند.

دوست عزیز، کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان در کدامین بخش منشور، بیانیه و نوشته های خویش اشاره ای هرچند کوتاه و اجمالی بر وابستگی خویش به یکی از تشکیلات های حرکت ملی کرده است که شما را چنین از ماهیت آن هراسان کرده و به تکاپو انداخته است تا صحبت محافل خصوصی را منبعی معتبر کرده و کشف ماهیت کمیته کنید تا مبادا عده ای هوس همکاری با آن را کرده و حرکت ملی آذربایجان تمرین جمع گرایی کند تا گریخته باشد از آفت تشکیلات گریزی.

با این وجود شایان ذکر است که کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان جمعی است مستقل  بدین مفهوم که زیر شاخه هیچ یک از تشکیلات های فعال در حرکت ملی آذربایجان نبوده و تا جایی که از گفته ها و عمل کرد آن بر می آید امری خلاف بر این مدعا وجود ندارد، هرچند اگر بعضی از دوستان همراه و تشکیلات فعال به تبلیغ سیاست های آن مبادرت ورزیده و همکاری کنند در راه صیانت از خاکی که به دست آوردن آزادی و قدرت سیاسی بی وجودش بد تر از زندگی در خفقان و ظلمی به نام شوونیسم فارس می باشد، که این امری مثبت برای ایشان می باشد تا نقطه ای منفی برای کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان و اگر دوستانی هم که دست یاری کمیته را بی پاسخ نگذاشته اند ، ادعایی کرده و جمله ای نوشته اند( که نیک آگاهیم چنین امری در میان نبوده است) دلیلی بر وابستگی کمیته نمی باشد که مسئله تروریسم را در غرب آذربایجان تنها جبهه ای متحد از تمام نیروهای دلسوز حرکت ملی آذربایجان یارای پاسخ گویی است . که تفنگ انسان مسخ شده ای به نام پ ک ک – پژاک را خبر رسانی، افشای ماهیت، انتشار نشریه و نگارش مقالاتی هر چند فراوان در گوش زد کردن خطرشان بس نا چیز است ولی چه کنیم که تا به حال واقعیت و توان بیش از این امکان نداده است.

پژاک : جستجوی پ کا کا برای میسیونی جدید در منطقه

عارف کسکین

کارشناس و متخصص مسائل خاورمیانه آسام - ترکیه

akeskin@asam.org.tr

پژاک( حزب حیات آزاد کردستان) اینروزها در مباحثاتی که پیرامون محورهائی همانند پ کاکا ، شمال عراق ، عملیات برون مرزی و روابط آمریکا – ترکیه – ایران جریان دارد ، مطرح میگردد . نقش پژاک در این بحث همانند مفهومی کلیدی بنظر میرسد که موجودیت ، مسیر و سرنوشت پ کاکا در منطقه را تعیین خواهد کرد .در مورد این گروه و یا سازمان که اهمیت بسیاری در دوره اخیر یافته اطلاعات زیادی وجود نداشته و علامات سئوال در رابطه با آن ذهن همه را بخود مشغول میدارد .در رابطه با روند تولد و شکل گیری پژاک و روابط آن با پ کاکا ، ایران ، شمال عراق و ایالات متحده آمریکا گره های کور بسیاری وجود دارد . هدف این مقاله یافتن پاسخی مناسب برای این سئوالات میباشد . مقاله ذیل از چهار بخش کوتاه تشکیل میگردد که در بخش اول روند شکل گیری ، تأسیس و اهداف آن مطالعه خواهد شد . در بخش دوم نیز عوامل و شرایطی که پژاک را به قدرتی خاص در منطقه تبدیل نموده را تجزیه و تحلیل خواهیم کرد .در بخش سوم جستجوی پ کاکا برای یافتن میسیونی جدید در منطقه و موقعیت پژاک در توازنات سیاسی داخل ایران مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت . این مقاله تحلیلی با بخش ارزیابی کلی و نتیجه گیری پایان مییابد .

تأسیس و اهداف

دستگیری عبدالله اوجالان، سازمان تروریستی پ کاکا را برای مدتی  شوکه کرده و سازمان را در نامعلومی کاملی فرو برد . این سازمان تروریستی در سال 2002 نام خود را به "کادک " و در سال 2003 به " کونگرا- گل" تغییر داده و برای خارج شدن از این بحران تلاش فراوانی بخرج داد . در این دوره حساس پ کاکا نه تنها از نظر سازمانی بلکه از لحاظ دیدگاهی و ایدئولوژیکی نیز دچار بحران شده بود . در این مرحله تزهائی همانند " جامعه دموکراتیک – اکولوژیک " و در این رابطه " کنفدرالیسم دموکراتیک" از طرف عبدالله اوجالان سرکرده پ کاکا مطرح گردید . این تز در واقع دورگشتن و صرفنظر نمودن پ کاکا از رؤیای " کردستان بزرگ" که در گذشته از آن دفاع مینمود را بوضوح نشان داده و بنوعی مدل کنفدرالیزم را پیش روی اکرادی که در چهار کشور منطقه زندگی میکنند ، گذاشت . این طرز فکر و دیدگاه جدید در واقع حل و فصل مسئله اکراد بشکل محدود بمرزهای کشورهای خود را مطرح مینمود . کونگرا – گل بسال 2003 با توجه به این پیشنهاد و زیر سقف یک سازمان تأسیس یافت . زیر این سقف سازمانی فکر و خواست اکراد برای تأسیس حزب و ساماندهی ویژه در کشور خود مطرح گردیده و تصمیم گرفته شد تا " کادک " برای ترکیه ، " پژاک " برای ایران ، حزب راه حل دموکراتیک برای عراق و حزب اتحاد دموکراتیک برای سوریه شکل بگیرند . دیری نپائید که ایده تغییر نام به کونگرا – گل و کادک کنار گذاشته شده و دوباره نام پ کاکا انتخاب گردید . حزبی که در سوریه شکل گرفت نیز نتوانست نتیجه خوبی بدست آورد که علت اصلی آن نیز جداشدن منسوبین سوری پ کا کا از این سازمان ، پیوستن آنها به حزب اتحاد دموکراتیک و احتمال تضعیف این سازمان بود . در عراق نیز حزب راه حل دموکراتیک قدرت یافته و سرانجام شاخه ایانی آن یعنی پژاک به موفقیت هائی دست یافت.

در مورد تاریخ تأسیس پژاک اظهارنظرات مختلفی وجود دارد . مؤسسان آن براین ادعا هستند که فکر تأسیس پژاک برای اولین بار در سال 1993 مطرح گردید ولی بدلیل روابط مابین ایران و پ کاکا مدت زیادی به تعویق افتاده بود . علاوه بر این میتوان گفت که رابطه ایران و پ کاکا خود در عین حال راه تولد و شکل گیری سازمان پژاک را هموار ساخته است . ایران مدت مدیدی به سازمان تروریستی پ کاکا اجازه داد تا در خاکهای این کشور به تدارکات و تمهیدات خود ادامه داده و فعالیت سیاسی نماید . ایران درقبال این حمایت ویژه از پ کاکا اطلاعات بسیاری در مورد گروههای کرد مخالف داخل کشور دریافت نموده و عملیات مشترک بسیاری بر علیه آنها انجام داده است . ایران مسلما حمایت از سازمان تروریستی پ کاکا را برای تضعیف ترکیه انجام داده و پ کاکا در این فرصت زمانی فضای مناسبی برای تبلیغات خود یافته بطوریکه حتی کتابهای عبدالله اوجالان سرکرده این سازمان به تأئید از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر گشته است . فعالیتهای پ کاکا به این موارد محدود نمانده و اقداماتی در جهت تأسیس یک انستیتوی کرد و تشکیل استان کردی بنام "موکریان" در مرز مشترک ایران و ترکیه پیشنهاد گشته بود . همچنین روابط با دانشجویان کرد و نمایندگان کرد مجلس توسعه یافته بود . این اقدامات با بر سرکار آمدن محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران ، خصوصیاتی چندجانبه یافته و سخنان خاتمی در باب روند دموکراتیک شدن ، فرصت ها و امکانات جدیدی را پیش روی اکراد میگذاشت . اصلاح طلبان در رابطه با بهبود وضعیت اکراد وعده های بسیاری داده بودند که این روند  اکراد را بیش از اندازه امیدوارنموده و از طرفی احزاب مختلف کرد ایران مورد حمایت قرار میگرفت . گرچه در دوره دوم ریاست جمهوری خاتمی امیدها و آرزوها کمی رنگ باخته بودند ولی منسوبین پ کاکا باز فعالیتهای خود را ادامه میدادند .

بوجود آمدن فضای روانی وسیاسی مطلوب مورد بحث موجب گردید تا بعد از نگرانی و ناراحتی دستگیری اوجالان سرکرده پ کاکا ، تأثیری مطلوب بر روی منسوبین پ کا کا گذاشته شود . عبدالله اوجالان و همینطور پ کاکا با عناوینی همانند "مظلومیت" و " قهرمانی" نشان داده میشدند. سازمان تروریستی پ کاکا در چنین دوره ای فعالیتهای خود را سرعت بیشتری بخشیده و جالب اینجاست که این فعالیتها از طرف ایران نیز با مانعی روبرو نشده بودند . ایران که بهنگام دستگیری منسوبین و اعضای گروههای مخالف کرد همانند حزب کومله و یا حزب دموکرات کردستان ایران ، به آنها رحم نکرده و بلافاصله آنها را بدار میکشید ، برای اعضای سازمان تروریستی پ کاکا فضای مناسب فعالیت را فراهم ساخته و اعضای آن بعد از دستگیری نیز بلافاصله آزاد گذاشته میشدند .

عدم موفقیت و شکستی که بدنبال ایجاد فضای مطلوب دوره اول ریاست جمهوری خاتمی در دوره دوم شکل گرفت ، نومیدی بزرگی را رقم زده بود . در این دوره تشکلات دانشجوئی و سازماندهیهای سیاسی ، کند وکاو برای یافتن راههای سیاسی جدیدی را مطرح میساخت . در چنین فضای سیاسی هواداران پ کاکا دوباره ایده سازماندهی و تشکل را مطرح ساخته و در سال 2002 تحت عنوان "جنبش اتحاد دموکراتیک " سازماندهی شدند . ولی این فعالیتها به موفقیت لازمه دست نیافت. تعریف میسیونی جدید از طرف "کونگرا –گل " و اشغال عراق از طرف آمریکا برای انتقال تمامی این  فعالیتها  به نقطه ای متفاوت زمینه مناسب را فراهم ساخت . در این روند حساس پژاک در سال 2004 برای برگزاری و تحقق اولین کنگره خود فعالیت  را آغاز نمود . پژاک بدو شاخه نظامی و سیاسی فعال تقسیم میگردد . شاخه سیاسی آن از دو بخش فعال زنان و جوانان تشکیل شده و شاخه نظامی آن نیز HRK خوانده میشود .

پژاک ( حزب حیات آزاد کردستان) در آئین نامه خود آشکارا اعلام داشته است که اساس ایده تأسیس خود را از سازمان تروریستی پ کاکا و سرکرده آن یعنی عبدالله اوجالان گرفته است . پژاک ؛ پ کاکا را بعنوان بزرگترین حرکت تاریخ کرد معین نموده و خط سیرفکری خود را تحت عنوان " آپوئیسم " بیان میدارد . پژاک هدف خود را نیز تأسیس "جمهوری دموکراتیک فدرال ایران " بیان داشته و اقدامات خود را در لفافه ای که "دفاع مشروع " نامگذاری کرده ، میپیچد . علاوه بر این در آئین نامه مورد بحث پژاک سازمان تروریستی کونگرا – گل ( پ کاکا) بعنوان سازمان تروریستی مادر معرفی گردیده و ادامه رابطه با آن و تداوم خط سیر سیاسی بعنوان یک ضروریت برزبان آورده شده است . پژاک در تمامی تبلیغات و فعالیتهای سیاسی ساز و برگ پ کاکا را مورد استفاده قرار داده و برای جلب شبه نظامیانی از بین جوانان ایرانی به چاپ و انتشار کتب ، مقالات و سخنرانیهای سرکرده پ کا کا میپردازد . علاوه بر این مقامات بلندمرتبه پژاک قبلا در بخشهای مختلف پ کاکا انجام فعالیت کرده و وظایف بسیاری را بر عهده گرفته اند . از طرف دیگر اردوگاه پژاک در کوه قندیل زیر چتر امنیتی پ کا کا بوده و منسوبین پژاک از طرف پ کاکا آموزش نظامی و ایدئولوژیکی داده میشوند .

پژاک چگونه توسعه یافت ؟

برای درک محل جایگیری و تعیین جمعیت پژاک ، اطلاعاتی پیرامون نفوس اکراد در ایران و جغرافیای سکونت آنها حکم ضرورت دارد . در ایران بالغ بر پنج میلیون کرد زندگی مینمایند که بیشتر در استانهای کردستان ، کرمانشاه و ایلام ساکن بوده و در استانهائی همانند آذربایجانغربی ، لرستان و خراسان در اقلیت میباشند . در میان اکراد ایران اختلاف مذهبی و زبانی وجود دارد . بعنوان مثال کردهای ساکن در آذربایجانغربی و خراسان به کرمانجی ، کردهای کردستان به سورانی و کردهای ایلام و کرمانشاه به لهجه کرمانشاهی سخن میگویند . سی درصد از اکراد دارای مذهب شیعه میباشند . کردهای کرمانشاه و ایلام شیعه بوده ولی دیگر کردهای ایران اهل تسنن بوده و بیشتر از مذهب شافعی میباشند . کردهای شیعه بیشتر  در مناطق نزدیک بمرکز ایران زندگی مینمایند . بعنوان مثال در کرمانشاه اکراد بیشتر در نژاد فارس حل گردیده اند . کردهای سنی در استان کردستان خود را به کردهای عراق و کردهای کرمانجی ساکن در آذربایجانغربی خود را به کردهای ترکیه نزدیک میپندارند . پژاک قاعده فعالیتهای خود را بر اساس اکراد ساکن در آذربایجان غربی قرار داده و همچنین خواستار گسترش حیطه نفوذ خود در استانهای کردنشین دیگر میباشد . علی الخصوص در استانهای کرمانشاه و ایلام نیز پژاک فعالیت دارد . نباید فراموش نمود که کردهای شیعه مذهب به دیگر گروههای کرد نگاهی گرم و دوستانه ندارند ولی پژاک با شکستن این مقاومت موفق گردیده تا در بین کردهای شیعه نیز صاحب نفوذ شود .

بذر پژاک در دورانی که روابط مابین ایران و پ کاکا روزهای گرمی را میگذراند ، بر خاک نشسته است . در چهارچوب این نزدیکی شوم ، پ کاکا با حمایت از سوی نیروهای امنیتی ایران حیطه فعالیت خود را توسعه داده و آنها را سازماندهی کردند . از اینرو بسیاری از گروههای مخالف حکومت ایران پژاک را بعنوان یکی از محصولات رژیم جمهوری اسلامی میدانند . نکته جالب اینجاست که پژاک در سیر شکل گیری خود در مناطق مختلف ایران آشکارا دست به فعالیت های مختلف زده است . توده ای که پژاک و پ کاکا در ایران تحت تأثیر قرار داده ، بیشتر از بین قشر تحصیلکرده میباشد . اکراد ایران بدلیل فعالیت تئوریک محدود ، از فعالیت های فرهنگی پ کاکا بشدت تأثیر پذیرفته والهام گرفته اند . پ کاکا همچنین مفهوم پیشمرگ را نیز عوض کرده و بجای آن کلمه "گریلا" را مطرح ساخته که خود برای نسل جوانی که بدنبال هویت است جذاب بنظر میرسد . یکی دیگر از مطالبی که کردهای ایران را تحت تأثیر قرار داده ، موضوع حقوق زنان است . تاکتیکهای جذب شبه نظامیان پژاک کاملا نتایج مطلوبی برایشان به ارمغان آورده است . به جوانان کرد وعده ادامه تحصیل در خارج از کشور آنهم با بورسیه داده شده و بیکاران نیز با وعده کار و درآمد در شمال عراق دلگرم گردیده اند .

یکی از دلایل مهم توسعه روزافزون پژاک ، تضعیف گروههای سنتی کرد ایران در منطقه بوده است . کردهای ایرانی دارای دو حزب سنتی و بزرگ بنام حزب دموکرات کردستان و حزب کومله بودند . برای اولین بار در سال 1943 گروهی از جوانان کرد در ساوجبلاغ( مهاباد) گردهم آمده و گروهی مخفی بنام کومله ژیانی کوردستان را بوجود آوردند که بعدها بسال 1945 به حزب دموکرات کردستان تغییر نام داد . این حزب از آن تاریخ تاکنون نقش بزرگی در تمامی وقایع کردستان ایران و تحولات تاریخی بر عهده داشته است . این سازمان بعد از سال 1991 رفته رفته ضعیف گشته و حیطه فعالیتش کمتر شد . کومله نیز توسط افرادی که از حزب کمونیست ایران کناره گیری کرده بودند ، تأسیس گردیده و علی الخصوص بعد از انقلاب اسلامی ایران بسال 1979 قدرت بیشتری یافت . ولی این حزب نیز در طول زمان ضعیف گشت ...موجودیت این احزاب در شمال عراق استقلال تصمیم گیری و فعالیت خود را از دست داده و تحت اراده و نفوذ بارزانی و طالبانی رهبران اکراد عراقی درآمدند . در این روند انرژی احزاب مورد بحث صرف درگیری و کشمکش داخل حزبی گردیده  و بدینترتیب در بوجود آوردن روند سیاسی ناکام مانده اند . درگیری خونین در اردوگاه کومله در عراق آخرین نمونه این کشمکش عمیق را نشان میدهد. یکی دیگر از دلایل مهم قدرتیابی پژاک ، استفاده آن از تمامی امکانات پ کاکا بود . پژاک از حمایت مطبوعاتی قدرتمندی همانند روژ تی وی (ROJ TV) برخوردار است که هیچکدام از گروههای سنتی کرد را بدان راه نیست . بطوریکه در اردوگاههای حزب دموکرات کردستان و کومله کانال تلویزیونی روژ تی وی (ROJ TV) نظاره گشته و تبلیغات پ کاکا و پژاک بنحو احسن انجام میگردد .

جستجوی میسیون جدید از طرف پ کاکا

سازمان تروریستی پ کاکا با تأسیس پژاک در واقع بدنبال برعهده گیری نقشی فعال در نقشه های ایالات متحده آمریکا در منطقه بوده است . اشغال عراق از سوی آمریکا موجب تغییر و تحول ریشه دار استراتژی پ کاکا و موقعیت منطقه ای آن شده و بدین ترتیب از حامیان قدیمی خود یعنی ایران و سوریه دور شده است . این وضعیت نشان میدهد که پ کاکا در نقشه های جدید آمریکا بدنبال ایفای نقش میباشد .  پ کاکا که از درگیریهای منطقه ای به خوبی سود میبرد ، اکنون میخواهد تا در نقشه های آمریکا جای گیرد . پ کاکا دیگر بخوبی درک کرده است که توازنات منطقه ای و جهانی بسرعت تغییر نموده و در این وضعیت دیگر نمیتواند به حامیان قدیمی خود اعتماد و اطمینان نماید .

همچنین ایران و سوریه از طرف آمریکا و شرکای غربی اش در تنگنا قرار گرفته و دیگر از قدرتی که بتوانند پ کاکا را در قبال ترکیه مورد حمایت قرار دهند ، برخوردار نیستند .  بهمین دلیل پ کاکا تصمیم گرفته است تا موقعیت خود را بشکلی که بدرد نقشه های آمریکا بخورد ، تنظیم نماید . پ کاکا در واقع از پتانسیلی که بتواند این میسیون جدید را جامه عمل بپوشاند ، برخوردار است  . پ کاکا سازمانی است که دارای قدرت برون مرزی بوده و دارای چریکهائی اهل و تابعه کشورهای ایران ، سوریه ، عراق و ترکیه میباشد . تمامی این موارد به پ کاکا قدرت فعالیت مستقل ، قدرتی مضاعف و مستقل از دیگر گروههای کرد میبخشد .  پ کاکا همچنین میتواند مستقل از کردهای شمال عراق حرکت نماید . دیگر گروههای کرد ایرانی بدلیل وابستگی شدید به بارزانی و طالبانی رهبران کرد عراق ، نمیتوانند مستقل حرکت کنند . در این راستا میتوانیم مشاهده کنیم که گروههای کرد ایرانی حفاظت از حکومت منطقه ای کرد شمال عراق را بصورت سیاست پایه ای خود قرار داده اند . بدلیل روابط حسنه مابین ایران و گروههای کرد شمال عراق ، این گروههای کرد مخالف ایران کاملا سکوت اختیار نموده اند . در این میان پژاک پا به عرصه گذاشته و رفته رفته توسعه یافته است .

تمامی این تحولات ، روابط پ کاکا و همینطور روابط کشوهای منطقه را دچار تغییراتی کرده است . پ کا کا که قبلا تنها مشکل ترکیه بحساب میآمد امروزه برای سوریه و ایران نیز بصورت مسئله ای بغرنج درآمده و حل آنرا سختتر از گذشته کرده است . حل مسئله پ کاکا از محور موازنه بین ترکیه و آمریکا درآمده و به سرنوشت آمریکا ، ایران و سوریه زنجیر شده است . در حالیکه ایران و سوریه خود را در رابطه با مسئله پ کاکا در کنار ترکیه نشان میدهند ، نقش جدید مخالفت پ کاکا با سوریه و ایران موجب گردیده تا برخورد آمریکا با سازمان تروریستی پ کاکا سختتر از گذشته شود .

در مورد روابط پژاک و امریکا اطلاعات متضادی وجود دارد . آمریکا پ کاکا را بعنوان یک سازمان تروریستی قبول نموده ولی در مورد پژاک از بیان چنین تیتری اجتناب میورزد . حکومت آمریکا بارها و بارها بر عدم روابط با پژاک تأکید کرده ولی اظهارات سرکردگان پژاک و قراین و شواهد ،عکس آن و وجود حمایت آمریکا از آنرا نشان میدهد . تغییر استراتژی پ کاکا و مصادف شدن زمان تأسیس پژاک با دوره ای که روابط آمریکا و ایران وارد دوره بحرانی گشته است ، خود بر اهمیت پژاک بعنوان گروهی که آمریکا در مبارزه بر علیه ایران بدنبالش میگردد را نشان میدهد . در این راستا بعضی از خصوصیات پژاک برای ایالات متحده آمریکا بسیار جذاب بنظر میرسد . بغیر از پژاک دیگر گروههای مخالف رژیم ایران علیرغم داشتن سابقه بلند مبارزات مسلحانه خواستار شرکت در این کشمکش نیستند . از طرف دیگر اعراب و بلوچهای ایرانی نیز دارای سازماندهیهای مسلحانه قدرتمندی بر علیه رژیم ایران نیستند . ترکهای آذربایجان جنوبی نیز طرفدار مبارزه سیاسی و دموکراتیک بوده و دارای هیچگونه سازماندهی مسلحی نیستند . از طرفی بغیر از جریانهای ملی گرائی قومی ، هیچ حرکت سیاسی مخالف در ایران دارای نفوذ و تأثیرگذاری آنچنانی نیست .  یکی از مهمترین این مبارزات سازمان مجاهدین خلق میباشد . این سازمان علاوه بر جایگیری در لیست سازمانهای تروریستی آمریکا بدلیل نزدیکی با صدام حسین رهبر مخلوع عراق با شیعیان عراقی و اکراد این کشور دشمنی دیرینه ای دارند .  با استناد به تمامی این موارد میتوان گفت که پژاک در نزد آمریکا دارای ارزش و اهمیتی روزافزون میباشد . عدم بجای آوردن خواسته های ترکیه از طرف آمریکا در مورد مسئله پ کاکا نیز در این باب اهمیت دارد . زیرا آمریکا به گروه تروریستی پژاک احتیاج بسیاری دارد .

پژاک در موازنه سیاسی ایران

پژاک در تلاش است که علاوه بر اکراد در سرتاسر ایران قدرت و نفوذ یابد که مسلما نیل یافتن به این هدف کار آسانی نیست . پژاک در این راستا گروههای مخالف فارس را دعوت بهمکاری نموده و با جوابی منفی روبرو شده است . این گروههای مخالف پژاک را از بدو تولد و شکل گیری اش با بی اعتمادی دنبال مینمایند . مخالفان رژیم ایران پژاک را بعنوان یک پروژه ایرانی قبول کرده و بر این باورند که دولت ایران با تأسیس پژاک بدنبال کنترل گروههای کرد مخالف بوده و آنها را در این راستا هدایت مینماید . مسلما این تفسیر و ارزیابی با توجه به روابط نزدیک مابین ایران و پ کاکا صورت میگرفت . گرچه پژاک بعد از درگیریهای پی در پی سالهای اخیر کمی ضعیف شده است ولی همچنان با مسائلی جدی رو در رو میباشد . علاوه بر این گروههای فارس بزرگ مخالف رژیم پژاک را بعنوان گروهی تجزیه طلب قبول دارند . یکی از مسائل مهمی که گروههای مخالف فارس در این رابطه بدان توجه دارند ، رابطه پژاک با پ کاکا میباشد که خود پایه و اساس اصل بی اعتمادی و بی اطمینانی به پژاک را تشکیل میدهد . این گروههای مخالف بر این اعتقادند که رابطه دوستانه مابین رژیم ایران و پ کاکا اخیرا بهم خورده و توازنات جدید منطقه ای میتواند دوباره پ کاکا را به ایران نزدیک کند . از اینرو باید از قدرت مستقل تصمیم گیری پژاک احساس شک و تردید نمود . یکی از اهداف پژاک استفاده از عبارت " تغییر رژیم " بجای " براندازی رژیم " قید گردیده که خود نشاندهنده وجود امکان چانه زنی پژاک با رژیم جمهوری اسلامی و مایه اصلی بی اعتمادی به آن، نزد مخالفان رژیم میباشد .

در ایران دیگر گروههای کرد نیز به پژاک نظری گرم و مثبت ندارند . گروههای کرد عراقی که طرفدار ادامه مبارزه ای سیاسی و دموکراتیک میباشند ، پژاک را بعنوان مهره ای که رژیم ایران در بازی خود بکار بسته ، مشاهده میکنند . بر اساس این دیدگاه درگیریهای مسلحانه پژاک موجب گردیده تا قدرت نظامی ایران در مناطق کردنشین استقرار بیشتری یابد که خود هم مبارزات سیاسی اکراد را محدود مینماید و هم فشار بر علیه گروههای کرد شمال عراق را افزایش میدهد . بعضی از گروههای کرد و رهبران آنها نیز بر این باورند که پ کاکا و پژاک همکاری و همیاری مابین ترکیه ، سوریه و ایران را افزایش داده که این خود بضرر اکراد تمام خواهد شد . بعنوان مثال این وضعیت ایران و ترکیه را در شمال عراق به اتخاذ موضعی سخت و غیر قابل انعطاف سوق داده و حکومت محلی کرد در شمال عراق را بر آن میدارد تا در مقابل این دو دولت امتیازاتی بدهد . گروههای کرد در شمال عراق بر این ادعا هستند که در خلال بمباران شمال عراق که روستاهای کرد با خاک یکسان شده ، حتی بینی یکی از منسوبین پژاک نیز خون نیآمده است . بر اساس این دیدگاه عملیاتهای پ کاکا- پژاک خود خطر نابودی تشکل جوان کرد و حکومت محلی کرد شمال عراق را شامل میگردد . از طرف دیگر این موضوع حمایت آمریکا از شمال عراق را نیز با مشکل مواجه میسازد .

فعالیتها و اقدامات گروه تروریستی پژاک در منطقه بیش از همه ترکهای آذربایجان جنوبی را نگران و ناراحت ساخته است . آذربایجانیان بر این باورند که در چهارچوب رؤیای "کردستان بزرگ"، پژاک خاکهائی که تاریخ نیز تعلق آنها به سرزمین آذربایجان را گواه میکند ، را جزئی از خاکهای کردستان میدانند . همانطوریکه گفتیم پ کاکا از سال 1997 بدنبال تأسیس استان کردنشینی تحت عنوان "موکریان" در مرز مشترک ترکیه و ایران میباشد که بدلیل حساسیت ویژه ترکهای آذربایجان در این رابطه فعلا کنار گذاشته شده است . سوقیابی حیطه فعالیتهای پ کاکا – پژاک بسوی ایران بمعنای سرایت درگیریهای موجود به شهرستان ارومیه در مرکز استان آذربایجان غربی است که بیشتر جمعیت آنرا ترکها تشکیل میدهند . در این رابطه زمینه روحی روانی خاصی در ارومیه برای بروز درگیری مابین اکراد و ترکها در حال شکل گرفتن است . آذربایجانیان بر این اعتقادند که گروههای تروریستی پ کاکا- پژاک پروژه کشمکش مابین کرد و ترک در منطقه را با ولع خاصی نظاره مینمایند . قید نمودن ارومیه بعنوان یکی از شهرهای کردستان بزرگ در نقشه هائی که مرتبا چاپ و انتشار مییابند خود مردم ترک منطقه را بشدت نگران ساخته است . این وضعیت موجب میگردد تا در مرز مشترک ایران و ترکیه پتانسیل درگیری و کشمکش خاصی مابین ترکهای آذربایجان و اکراد شکل بگیرد .

نتیجه و ارزیابی کلی

وقتی از دیدگاه ترکیه به مسئله بنگریم ، خواهیم دید که منطقه ای شدن پ کاکا روندی است که با خود فرصت ها و تهدیدهائی را بهمراه میآورد . از طرفی مسئله دیگر از محور ترکیه خارج شده و برای سوریه و ایران نیز بصورت مسئله ای بغرنج درخواهد آمد . این وضعیت جستجوی ترکیه برای همکاری در مبارزه بر علیه پ کاکا را تسهیل کرده و کمک یابی و جستجوی پ کاکا برای جلب حامیانی در منطقه را دشوارتر میکند .  ترکیه دیگر تنها هدف پ کاکا نبوده و بدین ترتیب انرژی این سازمان تروریستی به چند بخش تقسیم و تضعیف میگردد . این مسئله از محور مابین ترکیه و آمریکا خارج شده و بصورت بخشی از کشمکش مابین ایران ، سوریه و آمریکا درآمده است .

 وضعیت موجود در واقع کار ترکیه را مشکلتر نموده و انگیزه آمریکا برای از بین بردن پ کاکا نیز از این مسئله تأثیر منفی میپذیرد . این روند همچنین پتانسیل تبدیل پ کاکا به مشکلی بغرنج در آینده را نیز شامل میگردد . در صورت انجام حمله ای احتمالی به ایران در منطقه کردنشین این کشور ، تشکلی جدید میتواند بوجود آید . سوق داده شدن پ کاکا – پژاک بسوی ایران درواقع حاکی از این موضوع است که رهبری این تشکل جدید در منطقه به  گروههای تروریستی واگذار خواهد شد که خود به پ کاکا امکان تأسیس یک نوار مرزی کردنشین در مرز ترکیه و ایران را خواهد داد .  از اینرو باید تأکید کرد که تمایل مسئله پ کاکا – پژاک بسمت ایران نیز نمیتواند مسئله ترکیه را حل و فصل کند .

کشمکش مابین ایران و آمریکا و همچنین رادیکالیسمی که احمدی نژادی پیشه کرده است میتواند بیش از تصور به ترکیه ضرر وارد سازد . از اینرو ترکیه باید در این روند نقش فعالی برعهده گیرد . ترکیه اگر نتواند بحران مابین ایران و ایران را بنوعی کاهش دهد باید مسئله پ کاکا – پژاک را بشکلی پایان دهد . قبل از اینکه بحران مابین ایران و آمریکا به مرحله آخر خود برسد ، ممانعت از آینده ای که در انتظار سازمانهای تروریستی پ کاکا – پژاک  میباشد از اهمیت فوق العاده ای برخوردار میباشد .

قایناق: http://www.oursouthazerbaijan.com/khaber_pejak.htm

راهبرد ها و راهکارهای حرکت ملی آذربایجان در انتخابات مجلس هشتم

قاسم آقازاده

    هر آذربایجانی در هر کجائی که هست و زندگی می کند  این سوال را از خود می پرسد در آستانۀ انتخابات مجلس هشتم، که چند ماه ای به برگزار شدن آن باقی نمانده است چه باید کرد؟ و چه نباید کرد؟ برای آنچه باید بکند و آنچه نباید کند دلایل مورد قبول، منطقی و عقلانی جستجو می کند با بحث هایی که صورت می گیرد این نتایج حاصل می شود که بطور کلی دو راهبرد و چند راهکار پیش روی این پرسش ها وجود دارد

یک : راهبرد مخالفت انقلابی فاقد راهکار

    اگر از منظر روانشناسی سیاسی به رفتار های فعالین سیاسی خود بکنیم، می بینیم که اکثر فعالین سیاسی ما رفتارهای مخالفت آمیز و انقلابی را برای خود انتخاب کرده اند انقلابی بودن آنها صرفا محدود به مخالف بودن آنها می شود آنها چون مخالف هستند پس سیاسی هستند، و برای اینکه سیاسی باشند حتما باید مخالف باشند پس با این وصف انقلابی بودن آنها از مرز مخالفت فراتر نرفته است مگر مواقعی که انقلابیون هدف خود را تغییر حاکمیت و ساختارسیاسی بصورت بنیادی قرار داده اند و برای این تغییر راهکارهای عملی را تعریف کرده اند و خودشان نیز در متن این راهکارها قرار گرفته و حاضر شده اند تا هزینه آن را پرداخت کنند انقلاب مشروطیت مثال مناسبی می تواند برای این ادعا باشد در انقلاب مشروطیت هدف ایجاد تغییر در روابط قدرت سیاسی جامعه بود لذا فعالین سیاسی مخالفت خود را در راستای این تغییر تعریف نموده بودند و برای ایجاد تغییر ابزار های مناسبی را برگزیده بودند و در سطح عمومی برای پرداخت هزینه چنین تغییری پذیرش وجود داشت.

    اما در حال حاضر درون حرکت ملی آذربایجان راهبردی وجود دارد که اولا این راهبرد انتزاعی بوده و فاقد راهکارهای عملی برای ایجاد تغییر در ساختارها است ثانیا واضعین این راهبرد در جمع مردم حضور ندارند و به دور از آنها زندگی می کنند ثالثا هزینه های آن به حدی است که امکان پرداخت آن از طرف مردم تقریبا غیر ممکن شده است یعنی حتی اگر مردم هم حاضر به پرداخت چنین هزینه هایی باشند نتایج آن به تغییرات اساسی ساختاری منجر نخواهد شد هم وطن نان آذربایجانی که واضع چنین راهبرد هایی هستند به ملت آذربایجان می گویند که هر اقدام سیاسی قانونی و مدنی در داخل کشور ایران و حکومت جمهوری اسلامی بیهوده است و باید ملت آذربایجان حکومت مستقل داشته باشد تا بتواند اراده خود را اعمال کند و برای مستقل شدن مخالفت های جدی و خشن را پیشنهاد می کنند و راهبردشان در حد همین مخالفت باقی می ماند و بعد از مدتی مخالفت برای مخالفت همه انرژی ملت را مستهلک می کند و مخالفت برای مخالفت خود هدف می شود که هیچ گونه تغییری اساسی را در پی ندارد در نظر طرفداران چنین راهبردی انتخابات بی معنی است و به لحاظ عملی نیز هیچ راه ممکن در پیش رو نیست لذا تنها وضعیت «یاس – انتظار» حاکم است انتظار برای یک مرگ و یا یک ناجی. حتی اگر این فرض را بپذیریم که یک روزی تحت عوامل خارجی شرایطی از استقلال بوجود آید نمی توان این را به حساب راهبرد انقلابی گذاشت چون اساسا چنین راهبردی اراده ملت را در بوجود آمدن چنین شرایطی دخالت نداده است.

    در هر حال تکلیف راهبرد مخالفت انقلابی فاقد راهکار با قضییه انتخابات مشخص است و از همان اول نه در موضع تحریم، بلکه موضع بی توجهی قرار دارد. و با عث می شود تا آنهایی که این راهبرد را پذیرفته اند در وضعیت منفعلانه ای نسبت به انتخابات قرار گیرند

دو : راهبرد مدنی ـ سیاسی با راهکارهای مشارکت برای تغییر روابط قدرت و مخالفت برای تغییر رفتار حاکمیت

    در درون حرکت ملی آذربایجان گروه های بزرگ و کوچک مستقل زیادی وجود دارند که همزمان فعالیت های متعدد فرهنگی، اجتماعی، و سیاسی مدنی را انجام می دهند تعدد و مستقل بودن این گروه ها خصلت کاملا دمکراتیک و مردمی به آن بخشیده است بعضی از این گروه ها از طریق بعض افراد خود به هم وصل هستند ولی بسیاری نیز بی ارتباط باهم تحت راهبرد ذهنی مشترک همسو پیش می روند. اندیشۀ راهبرد  مدنی ـ سیاسی در تلاش است تا اعمال ارادۀ ملت و انکشاف آذربایجان در شرایط مستقل و غیر مستقل در هر سطحی از امکان فراهم گردد لذا با حفظ اسلوب ملی گرایانۀ خود از هر فرصتی بهره برده و هر تهدیدی را به فرصت تبدیل می کند

    در قضییۀ انتخابات نیز وضعیت به همین شکل است یعنی وضع کنندگان راهبرد مدنی سیاسی کوشش می کنند تا در مرحله اول از طریق فرصت ایجاد شده کاندیدا های ملت گرای آذربایجان را تشویق کنند تا در چند لایه اقدام به ثبت نام نمایند افرادی که به اصول ملی آذربایجان وفادار بوده فارغ از ذهنیت فرصت طلبانه هستند و وصداقت خود را به ملت آذربایجان نشان داده و خود را از صف چپ(اطلاح طلبان) و راست(اقتدارگرایان) کذایی دور نگه داشته و با حفظ مواضع مستقل خود صرفا در راستای اعمال ارادۀ ملت و تحقق مطالبات برحق خلق آذربایجان قدم برداشته اند

    با وصفی که صورت گرفت اگر فرزندان ملت آذربایجان ثبت نام کردند وملت آذربایجان از افتادن این افراد به دام دورغین چپ و راست کذایی مراقبت نمودند احتمال مشاهده دو نوع شرایط وجود دارد

  آ.صلاحیت این افراد مورد تائید قرار گیرد

    در صورت تائید صلاحیت این افراد گروه های مشوق ثبت نام این افراد با تجمیع منابع مالی و امکانات و همچنین سازماندهی افراد برای تبلیغات و تدارک ستاد زمینه را برای فعالیت های تبلیغاتی آماده نمایند و نباید به کاندیدا ها اجازه داد که با اجزاب چپ و راست کذایی در لیست های مشترک قرار گیرند ولی می توانند در لیست های گروه های مستقل ملت گرا حضور داشته باشند و اگر چنانچه از ثبت نام کنندگان در لیست های چپ و راست کذایی قرار گیرند فعالین حرکت ملی آذربایجان باید سریعا حمایت خود را از این قبیل افراد قطع نمایند

  لازم به یادآوری هست که گروه ها و افراد فعال در سطح حرکت ملی نباید به خود اجازه دهند تا افراد غیر ملت گرا و جریان های چپ و راست کذایی از آنها و شعارهای ملی گرایانۀ آذربایجان سوء استفاده کنند هیچ فرد آذربایجانی حق ندارد منافع ملی را قربانی هوس های شخصی خود کند چرا که در پیشگاه ملت مسئول و پاسخگو است و در صورت مشاهدۀ این قبیل افراد باید سریعا ماهیت آنها برای عموم ملت از طریق امکانات موجود افشا گردد

  در طول تبلیغات فرصت برای همگرایی ملی و پیشرفت قوۀ تفکر مردم فراهم می شود و در صورت پیروزی کاندیدا، شرایط مناسبی برای سازماندهی نیروهای ملی در ساختار قدرت، تخصیص اعتبارت برای منافع ملی و احقاق حقوق معوقه مردم فراهم می شود.

ب. افراد رد صلاحیت شوند

در صورتی که کاندیدا های ملی گرای آذربایجان رد صلاحیت شوند فعالین حرکت ملی می توانند به موارد ذیل بطور فعالانه عمل نمایند:

از ملت آذربایجان بخواهند که انتخابات را بطور فعالانه تحریم کنند و به هیچ یک از گروه های چپ و راست کذایی رای ندهند.

از ملت آذربایجان بخواهند که از مشارکت و همکاری در برگزاری انتخابات جدا خودداری نمایند علی الخصوص از کارکنان دولتی و معلمان ملت آذربایجان.

از هر رفتار و اقدام مدنی که می تواند مانع برگزاری انتخابات توسط دولت شود استقبال نمایند.

از دامن زدن به تعصبات فامیلی و محلی برای به راه افتادن شور انتخاباتی خودداری کنند.

تا بدین طریق انتخابات فرمایشی حکومت با شکست روبرو شده و جریان های حکومتی از استفادۀ سوء از ملت آذربایجان باز مانند.

قایناق:www.azadtribun.net

توضیح کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان: مطلب ذیل عینا از سایتwww.oyrenci.com)) ارگان جنبش دانشجویی آذربایجان اقتباس شده است و بیانگر نگاه جنبش دانشجویی آذریجان جنوبی در خصوص انتخابات  مجلس شورای اسلامی می باشد.

آذربایجان، انتخابات، لزوم هماهنگی

 زمانیکه سخن از انتخابات به میان می آید، ناخود آگاه نام دموکراسی در اذهان نقش می بندد. در جوامع دموکراتیک، انتخابات راهکاریست که در آن شهروندان با انتخاب کاندیداهای وابسته به احزاب و گروههائی که حداکثر اشتراکات سیاسی، طبقاتی با آنها داشته و برنامه اعلام شده از سوی احزاب در راستای منافع آن شهروندان می باشد، بطور غیر مستقیم در قدرت مشروع سیاسی شرکت نموده و در حاکمیت سهیم می شوند. در چنین جوامعی توده مردم با آگاهی از تاثیر گذاری خود در ساخت قدرت، به پای صندوقهای رای رفته و نمایندگان مطلوب خود را انتخاب می کنند و همین مردم در مواقع کم کاری نمایندگان اعتراضات خود را به انحای مختلف که اغلب بصورت اعتراضات مدنی می باشد، به نمایش می گذارند.

ولی در جوامع غیر دموکراتیک که در آن قدرت توسط عده ای خاص قبضه شده است، انتخابات شکلی نمایشی به خود می گیرد. اصحاب قدرت برای اینکه نشان دهند حضورشان در نظام سیاسی از طرف مردم بوده و مشروعیت مردمی دارد، انتخابات فرمایشی را در دستور کار خود قرار می دهند. این جوامع اکثرا از لحاظ سیاسی با پستی و بلندیهای بسیاری مواجه می شوند. چرا که روشنفکران آن جامعه و توده مردم اغلب مواقع متوجه منظور این حاکمان شده و بدین ترتیب اعتراضات گسترده ای بر علیه ساخت نامشروع قدرت سیاسی صورت می گیرد که اغلب با سرکوب شدید هیات حاکمه مواجه می شود. این اعتراضات می تواند به صورت تحریم سراسری بوده و حتی در بعضی موارد می تواند به تظاهرات و درگیری منجر گردد.

نظام سیاسی حاکم بر ایران نیز از این امر مستثنی نیست. رژیم تهران با در دست داشتن منابع عظیم نفتی سعی بر آن دارد تا حاکمیت خود را ریشه دارتر کند و همانطور که در بالا اشاره شد، همواره در مواقع انتخابات تلاش می کند با سازماندهی نیروهای وابسته به حاکمیت، حضوری حداکثری در انتخابات به نمایش گذارد و با تبلیغات گسترده مشروعیت تصنعی برای خود دست و پا کند. نیروهای معترض بر ساختار سیاسی نامشروع اغلب در قالب جنبشهای مختلف چون جنبشهای ملی، زنان، اصلاح طلبی و ... متظاهر شده و با ارائه راهکارهای مختلف علاوه بر اینکه به دنبال حقوق متبوع جنبش بر می آیند، در یک گام بجلو قانون اساسی و نحوه اجرا آن را به چالش می طلبند.

از جمله جنبشهای مهم در مرزهای سیاسی ایران، حرکت ملی آذربایجان است. این حرکت با توجه به اینکه به دنبال منافع ملی 30 میلیون ترک آذربایجانی ساکن در جغرافیای سیاسی ایران می باشد ، تاثیری فوق العاده مهم در جامعه و نظام سیاسی دارد و فعالان این حرکت در فرصتهای مختلف همواره سعی در بیان و تحقق خواسته ها و حقوق ملت آذربایجان داشته اند.

از جمله این فرصتها انتخابات می باشد که به طور متوسط هر 1.5 سال یکبار در ایران برگزار می گردد. متاسفانه به دلایل مختلف باید پذیرفت که فعالین این حرکت هیچگاه به صورت هماهنگ در این واقعه حرکت نکرده اند. در اینجا منظور هماهنگ شدن جهت شرکت یا عدم شرکت نیست، بلکه همواره تصمیمات مختلف و پراکنده توسط فعالین در شهرها و نقاط مختلف اخذ شده است و هیچگاه شاهد وجود یک استراتژی واحد و تاکتیک های هماهنگ در بین فعالین نبوده ایم. باید پذیرفت لازمه اینکه حرکت ملی در این واقعه سیاسی تاثیر هر چه بیشتر از خود بر جای گذارد، بحثها و ارائه مقالات تحلیلی در این زمینه می باشد تا فعالین به یک هماهنگی نسبی دست یابند.

انتخابات مجلس هشتم که قرار است 24 اسفند ماه امسال برگزار گردد، فرصتی است تا فعالین حرکت ملی آذربایجان با هماهنگی بیشتر و ارائه تصمیمات بجا تاثیر حداکثری خود را به نمایش گذارند.

سایت اویرنجی ارگان جنبش دانشجویی آذربایجان با امید به ظهور هماهنگی در بین فعالین در این واقعه سیاسی، ذکر نکاتی چند را خالی از لطف نمی داند.

متاسفانه در گذشته کاندیداهای مختلف با سوء استفاده از خواسته های به حق ملت آذربایجان و سر دادن شعارهای رنگین از برد این شعارها در بین مردم استفاده نموده و خود را در اذهان ملت مطرح کرده اند و حتی در برخی مواقع از فعالین حرکت نیز در راستای این امر سوء استفاده کرده اند. ولی روند قضایا از این به بعد برعکس شدنی است. یعنی فعالین می بایست با استفاده از حاشیه امنیت کاندیداها و فضای انتخابات به طرح خواسته های حرکت ملی آذربایجان بپردازند.

نکته قابل توجه در اینجا اخذ استراتژی کلی و متناسب با آن تاکتیک های هماهنگ و کار آمد در انتخابات است. بر همگان عیان است که فضای انتخابات در ایران به هیچ وجه آزاد نیست و همانطور که پیش از این اشاره گردید، رژیم تهران از امر انتخابات شکلی فرمایشی ساخته و سعی دارد مشروعیت خود را از دست ندهد. اگرچه در نگاه اول بنظر می رسد که فعالین حرکت ملی با تحریم می توانند باعث ایجاد عدم مشروعیت رژیم گردند اما بی شک سیاست تحریم آنهم بصورت غیر فعال در جامعه ای که شهرهای کوچک و روستانشینان بخش اعظمی از ساکنین آن را تشکیل می دهند و معمولا تحت هر شرایطی در انتخابات شرکت می کنند، ناکارآمد خواهد بود. اساسا سیاست تحریم در جوامعی که احزاب توان بسیج گسترده مردم را داشته باشند جواب می دهد. حرکت ملی آذربایجان علیرغم داشتن وزن اجتماعی قابل توجه بعلت نداشتن ساختار حزبی و فعالیت بصورت یک جنبش ملی ضد تبعیض نژادی توان سازماندهی این بسیج گسترده را ندارد. سابقه نشان داده است تحریم همراه با سکوت همواره تبعات منفی را در پی داشته است. رژیم همواره با در دست داشتن امکانات تبلیغاتی بسیار سعی در تهییج مردم و کشاندن آنها به پای صندوقهای رأی کرده است. بنابراین فعالین می بایست اولا در حد توان و با ارائه موارد متعدد عدم مشروعیت رژیم، مردم را به این امر آگاه کنند و ثانیا از فضای انتخاباتی استفاده نموده و حقوق ملت را مطرح نمایند و ثالثا سیاست ورزی و خرد ورزی را مبنای عمل خود قرار دهند. در صورت به بن بست رسیدن تمامی راهکارهای مطرح سیاسی و از دست دادن هر نوع فرصت و امکان برای طرح مطالبات حرکت ملی آذربایجان، عدم شرکت فراگیر در انتخابات می تواند مدنظر فعالین حرکت ملی آذربایجان قرار گیرد. این تاکتیک که به تعبیری تحریم فعال نامیده می شود جای کالبدشکافیهای بسیاری دارد تا با در نظر گرفتن تمامی شرایط در مناطق مختلف آذربایجان سیاست تحریم فعال انتخابات به نفع حرکت ملی آذربایجان تمام گردد.

نکته دیگر قابل اشاره، فضای دوگانه انتخابات است.

انتخابات 24 اسفندماه می تواند دو جنبه برای حرکت ملی آذربایجان در پی داشته باشد.

 1- جنبه نمایشی

 2- جنبه استراتژیک.

در جنبه نمایشی هدف طرح خواسته ها در قالب شعارهای انتخاباتی و جزوات و ... می باشد. برای مثال فعالان با سابقه و پرنفوذ در حرکت ملی می توانند با کاندیدا شدن این حرکت را هر چه بیشتر در مجامع بین المللی و حقوق بشر مطرح نمایند. چرا که این عزیزان با توجه به سابقه شان وجهه ای بین المللی کسب کرده اند. بعنوان مثال تشکیل جلسات خانگی با حضور کاندیداها تا زمان اعلام نهائی اسامی افراد مورد صلاحیت قرار گرفته، فرصتی بسیار مناسب برای توده ای کردن اندیشه های ضد تبعیض نژادی حرکت ملی آذربایجان و پی ریزی بستر و ایجاد ضمینه برای تشکیل احزاب و گروههای ملی در مجموعه بزرگ حرکت ملی آذربایجان است. در این جلسات فعالان حرکت ملی آذربایجان می توانند به صورت عملی دوره های تمرین سازماندهی ستادهای انتخاباتی را گذرانده و کار جمعی و گروهی را تجربه کنند.

در جنبه استراتژیک، هدفها باید بر اساس اولویت بندیها شکل گیرد. یعنی افراد وابسته به حرکت ملی آذربایجان که حصار امنیتی دورشان نیست، می توانند با کاندیدا شدن و نفوذ در ساختار قدرت کارآیی خود نشان دهند.

نکته بسیار مهم در اینجا در نظر گرفتن شرایط مکانی است. جغرافیای سیاسی و جمعیتی آذربایجان به گونه ای است که فعالین علاوه بر اتخاذ تصمیمات کلی ناگزیر به ایراد تصمیمات منطقه ای نیز می باشند. از جمله مناطق فوق العاده مهم و استراتژیک، مناطق غربی آذربایجان است. مهاجرت و وجود کردها اهمیت فعالیت در این مناطق را صد چندان کرده است. انتخابات گذشته در این مناطق نشان داده است که کردها با عمل هماهنگ خود برخی از افراد خود را در قالب شوراهای شهر و نماینگان مجلس به ملت آذربایجان تحمیل نموده اند. با توجه به اصل اولویت بندی، در این مناطق، در صورت عدم وجود کاندیداهای وابسته به حرکت ملی آذربایجان و کاندیداهایی که شعور ملی در آنها وجود دارد، فعالین حتی الامکان سعی در انتخاب ترکها در این مناطق داشته باشند. به طور صریح می توان گفت با بسیج عمومی ملت آذربایجان در این مناطق عرصه را بر حضور کردها در این مناطق را تنگ تر نمایند. بنظر می رسد تحت هر شرایطی بایستی فعالان آذربایجانی ساکن در غرب آذربایجان کاندیداهای تورک را روانه مجلس کنند. در غیر اینصورت شرایط بسیار سختی در سالهای آتی بر حرکت ملی آذربایجان تحمیل خواهد گردید. آزموده ها را دوباره آزمودن خطاست. کرکوک روشن ترین تجربه در برابر چشمان فعالان آذربایجانی است. اگر نمی خواهیم کرکوک دیگری را تجربه کنیم بایستی همه و همه آستین ها را بالا بزنیم و کاندیداهای نزدیک به حرکت ملی آذربایجان را روانه مجلس کنیم.

سایت اویرنجی ارگان جنبش دانشجوئی آذربایجان علاقمندی شدید خود را به انتشار نظرات و اندیشه های استراتژیک فعالان آذربایجانی اعلام میدارد و به نوبه خود سعی خواهد نمود در یادداشتهای بعدی به مطلب اخیر توجه بیشتری داشته باشد.

26 آذرماه 1386

گله جک بیزیمدیر

مقاله زیر عینا از وبلاگ آقای اسماعیل جوادی (www.i-cevadi.blogfa.com) اقتباس شده است.

مردم خود را به بازی نگیرید

 نقدی بر مقاله "عدنان هنرور"

 اسماعیل جوادی 

نوشته پر از کینه و احساس جناب "عدنان هنرور" را در سایت روژهه لات مطالعه کردم. این نوشته قبل از آن که یک مقاله علمی و انتقادی در دفاع از هفته نامه هاوار و خانم خدیجه منصوری باشد شباهت بسیار زیادی به بیانیه های حزبی  و تشکیلاتی دارد که  تهدید و ارعاب را چاره کار می دانند. البته جناب "عدنان هنرورز" این حق را دارد که به عنوان انسان کرد از حقوق و فرهنگ کرد ها دفاع نماید ولی مدافعه وی آدمی را به یاد جمله مشهوری  می اندازد که می گوید: اگر می خواهی کسی و جریانی را نابود کنی از آن بد دفاع کن. به نظر من  نوشته این نویسنده  بد ترین دفاعی می تواند باشد که یک کرد می توانست از فرهنگ و هویت خود بکند. نوشته های این نویسنده سطر به سطر قابل نقد می باشد اما جمله ای در این نوشته به کار گرفته شده بود که مرا مجبور کرد چند سطری در جواب جناب "عدنان هنرور" بنویسم. ایشان نوشته اند که:

  هتاکی ها و توهین های مکرر و زنجیروار سایت ها و روزنامه‌های پانترکیست به ملت کرد، بیانگر تراژدیی است که‌ در طول تاریخ همواره‌ آذری ها به‌ عنوان اهرم فشار بر کردها عمل کرده‌اند که نمونه‌ی بارز آن کارشکنی و پشت کردن به پیمان های مابین قاضی محمد و سید جعفر پیشه‌وری است. که در نهایت به شکست جمهوری کردستان انجامید.

انعقاد قرار داد همکاری و دوستی بین سید جفعر پیشه وری رهبر حکومت ملی آذربایجان و قاضی محمد (1324-1325) و کمک های دولت ملی سید جعفر پیشه وری به دولت قاضی محمد  از واقعیت های تاریخ معاصر است. دولت قاضی محمد تا آخرین روز های حکومت ملی آذربایجان از حمایت های این حکومت و ملت آذربایجان بهره جست  و تاکنون هیچ تاریخ نگار منصفی این ادعا را نکرده است که دولت ملی آذربایجان مسبب سقوط حکومت کردستان بوده است. بهتر است عدنان هنرور کتاب های تاریخ  را دوباره ورق زده و علل شکست حکومت قاضی محمد را در جای دیگری جستجو کند. اگر ما به هر دلیلی  این ادعا را هم درست ارزیابی کنیم، پرسس های مهمی پیش روست که بعد از سقوط این دو دولت چه کسانی این دوستی و پیمان ها را با زیاده خواهی های ارضی شکستند؟  سوال های مهم تاریخی زیادی پیش روی ما قرار می گیرد، در طول 62 سال بعد از حکومت ملی آذربایجان چندین بار مردم ترک آذربایجان از سوی گروه های نژاد پرست کرد مورد حمله قرار گرفته اند؟ اهالی چند شهر جنوبی استان آذربایجان غربی و مناطق ترک نشین استان کردستان به نیت اخراج مردم ترک آذربایجان از این شهرها مورد یورش مسلحین کرد قرار گرفته و آن ها را به صورت دسته جمعی از خانه و کاشانه ها یشان اخراج کرده اند؟ آقای عدنان هنرورز وجدان یک انسان باید آنقدر بیدار باشد که بداند که فراریان ترک شهر های اشنویه، پسوه، خانا، کهنه شهر ... هنوز زنده هستند و می تواند در هر دادگاهی مسئولان این فجایع را به پرسش بگیرند. به نظر من شما قبل از این که چشم بسته و با ادبیات کلیشه ای گروه های خشونت طلب کرد از هفته نامه هاوار و خدیجه منصوری دفاع کنید با تعدادی از ریش سفیدان فامیل خود که واقعا از جنایت صورت گرفته از سوی همان گروه های کرد دلگیرند به صحبت می نشستید و از زبان آن ها می شنیدید که در اورمیه، سلماس، خوی و نقده کرد ها چه به سر مردم مهمان نواز منطقه آوردند. قلم از خود خجالت می کشد که بنویسد، چه دلایلی باعث گردید که کادر رهبری حزب دمکرات کردستان در نقده دستور قتل عام خانوار های ترک را صادر کند؟ مسئول ترور ها و سر بریدن سربازهایی که تنها گناهشان سرباز بودنشان بود  و انفجار هایی که در همه آنها انسان های بی گناه قربانی می شدند به عهده کیست؟ سوال های زیادی است که می توان از حافظه تاریخ بیرون کشید. در این نوشته هدف پاشیدن نمک بر روی زخم نیست. سال هاست که انسان کرد از سایر نقاط به مناطق مختلف آذربایجان غربی و سایر نقاط آذربایجان است مهاجرت می کند تا کنون چه کسی به آن ها گفته است که شما حق زندگی کردن را ندارید، جناب عدنان هنرور چرا حرمت قلم می شکنید. در جنگ عراق این ملت ترک آذربایجان بود که با روحیه انسان دوستانه خود به جنگ زدگان کرد امان داد و شاید خود جناب عدنان هنرور از بهترین شاهدانی باشند که چگونه مردم مهمان دوست اورمیه به آوارگانی که به نان شب محتاج بودند یاری رساندند. آری باید بدون احساس و بدور از کینه نژادی به مسئله نگاه کرد. خط ونشان کشیدن بی خود برای دیگران هیچ فایده ای ندارد آیا خود شما از خدیجه منصوری پرسیده اید که چرا حرمت میزبان را شکسته و آذربایجان را کردستان می نامد؟ اقلیت کرد ساکن استان آذربایجان غربی  به این مناطق مهاجرت کرده اند و این نه سخن من است و نه سخن شما بلکه واقعیت تاریخ است.  در طول 62 سال بعد از حکومت ملی آذربایجان ملت آذربایجان با عطوفت و مهربانی مهاجرین مهمان خود را ارج نهاده اند و هیچ وقت عملکرد سیاه برخی رهبران کج اندیش کرد را که آب را به ریشه ملت خود بسته اند به پای مهمانان خود ننوشته اند. اگر هفته نامه اولدوز مطلبی بر علیه فرهنگ و لباس کردی نوشته است عکس العملی بوده در برابر دو هفته نامه هاوار، اگر خانم خدیجه منصوری با آن کج اندیشی و بی تجربگی حرمت میزبان را می شکند و دو هفته نامه هاوار حرمت قلم نگه نمی دارد هفته نامه اولدوز هم این حق را بر خود قائل خواهد شد. اما به نظرم هر دو مردود است. بحث سخنان خدیجه منصوری با بحث برخورد با آزادی قلم متفاوت است. دو هفته نامه هاوار مصاحبه ای را چاپ کرد و مردم اورمیه با استفاده از حقوق شهروندی وبا توسل به شیوه های دمکراتیک به این هفته نامه و خدیجه منصوری اعتراض کردند و تا آنجا که من اطلاع دارم کسی از مردم اورمیه هفته نامه هاوار را تهدید به آتش زدن، کشتن و بمب و اسلحه  نکرده است ولی خبرهایی می خوانیم که گویا مسئولان هفته نامه اولدوز از سوی همان کج اندیشان تهید به قتل و بمب و... شده اند. این همان منطق ورشکسته خشونت در مقابل مدارا و دمکراسی است. این همان منطق خنجر در مقابل قلم است. جناب عدنان هنرورز نوشته شما همان منطقی را تئوریزه می کند که از آن بوی خون می آید. مهاجرین کرد ساکن استان آذربایجان غربی اگر در اقلیت هم باشند به عنوان یک انسان مورد احترام ملت ترک آذربایجان هستند ویقینا حساب فرهنگ و لباس و زبان یک کرد با منطق های جمود و یخ زده کاملا متفاوت است. این قدر از فرهنگ و هویت خود بد دفاع نکنید، عصر ترور و انفجار تهدید به کشتن گذشته است، ملت آذربایجان ملت مهمان نوازیست و مهاجرین کرد مهمان این ملت هستند. این قدر منزلت انسان و حقوق انسانی را به بازی نگیرید اجازه بدهید اقلیت مهاجر کرد ساکن در استان آذربایجان غربی در این شرایط سخت اقتصادی زندگی خود را با صلح بگذراند. اگر کسانی بخواهند منزلت بشریت، فرهنگ انسان ها، دمکراسی و... را قربانی منافع حزبی و شخصی خود کنند شایسته قلم و اندیشه و فرهنگ و هنر نیستند حال اگر در مقام یک عضور شورای شهر باشد یا به عنوان یک روزنامه نگار بنویسند.

PJAK:  PKK’nın BÖLGEDEKİ YENİ MİSYON ARAYIŞI

Arif KESKİN

ASAM Orta Doğu Uzmanı

akeskin@asam.org.tr

PJAK (Kürdistan Özgür Hayat Partisi), bugünlerde PKK, Kuzey Irak, sınır ötesi operasyon ve ABD-Türkiye-İran ilişkileri eksenindeki her tartışmada gündeme gelmektedir. PJAK’ın bu tartışmalardaki rolü ise PKK’nın bölgedeki varlığını, yönünü ve kaderini belirleyebilecek anahtar kavram gibi görünmektedir. Son dönemde bu kadar önemli hale gelen örgüt hakkında çok fazla bilgi bulunmamakta, soru işaretleri kafaları kurcalamaktadır. PJAK’ın doğuşu ve kuruluş süreci; PKK, İran, Kuzey Irak ve ABD ile ilişkileri hakkında çözülmesi gereken birçok düğüm bulunmaktadır. Bu yazının amacı bu soruları yanıtlamaya çalışmaktır. Çalışma dört kısa bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde örgütün kuruluş süreci ve amaçları ele alınacaktır. İkinci bölümde PJAK’ı bölgesel bir güce dönüştüren ortam ve etkenler analiz edilmeye çalışılacaktır. Üçüncü bölümde PKK’nın “Yeni Misyon arayışı” ve sonraki bölümde de PJAK’ın İran iç siyaset denklemindeki konumu incelenecektir. Çalışma kısa bir genel değerlendirme bölümüyle sonuçlandırılacaktır.

Kuruluş ve Amaçları

Abdullah Öcalan’ın yakalanması PKK terör örgütünü belli bir süre şaşkınlığa ve belirsizliğe sürüklemiştir. Örgüt, 2002’de KADEK ve 2003’de KONGRE-GEL isimleri altında bu krizden çıkma çabasına girmiştir. Bu dönemde PKK sadece örgütsel olarak değil düşünsel olarak da bir bunalım içine girmiştir. Bu aşamada, Abdullah Öcalan tarafından “Demokratik-ekolojik toplum” ve bu çerçevede “Demokratik konfederalizm” tezi ortaya atılmıştır. Bu tez aslında PKK’nın uzun süredir savunduğu “Büyük Kürdistan” hayalinden koptuğunu göstermekte ve bölgedeki dört ülkede yaşayan Kürtlere konfederalizm modeli bir yönetim önerilmekteydi. Bu yaklaşım, “Kürt sorununa” yaşadıkları ülkeler sınırları içinde bir “çözüm arayışı” idi. KONGRE-GEL 2003’de bu öneri temelinde bir çatı örgüt olarak kurulmuştur. Bu çatı altında, Kürtlerin yaşadıkları dört ülkede kendilerine özgü örgütlenme ve parti kurma düşüncesi gündeme getirilmiştir. Bu çerçevede Türkiye için KADEK, İran için PJAK, Irak’ta Demokratik Çözüm Partisi, Suriye için ise Demokratik Birlik Partisi kurulması kararı alınmıştır.[i] Bir süre sonra KONGRE-GEL ve KADEK fikri ortadan kaldırılarak PKK ismine geri dönülmüştür. Suriye’de kurulan parti ise istenilen sonucu alamamıştır. Bunun nedeni, Suriyeli PKK’lıların örgütten ayrılarak Demokratik Birlik Partisi’ne katılmaları sonucu örgütün zayıflama ihtimaliydi. Irak’ta DÇP güç kazanmaya başlamış, İran’da ise PJAK başarılı olmuştur.

PJAK’ın kuruluş tarihi ile ilgili çok farklı açıklamalar mevcuttur. Kurucularına göre kurulma düşüncesi 1993’de doğmuştur.[ii] Ancak PJAK’ın kuruluşu, İran-PKK arasındaki ilişkiler nedeni ile uzun süre ertelenmiştir. Bununla birlikte, sözü geçen ilişki, aynı zamanda PJAK’ın doğuş sürecine giden yolu da açmıştır. İran, PKK terör örgütüne uzun süre İran içinde siyasal faaliyet gösterme olanağı sunmuştur. İran bu destek sayesinde, kendi Kürt muhalif gruplarına karşı PKK’dan istihbarat desteği almış ve bazen de bunlara yönelik ortak operasyonlar düzenlemişlerdir. Bu, aynı zamanda, İran’ın Türkiye’yi zayıflatmak doğrultusunda PKK’yı desteklediği döneme denk düşmektedir. PKK İran’da kolayca propaganda olanağı bulmuş, hatta Abdullah Öcalan’ın kitapları Kültür Bakanlığı onayı ile yayımlanmıştır. PKK’nın çalışmaları bununla da sınırlı kalmamış, İran’da bir Kürt Enstitüsü ve Türkiye-İran sınırında Mokriyan ismini taşıyan bir Kürt ili kurulması gibi girişimleri de olmuştur. Ayrıca Kürt öğrenciler ve milletvekilleri ile ilişkiler geliştirmiştir. Bu girişimler 1997’de Hatemi’nin iktidara gelmesi ile çok boyutlu hale gelmiştir Hatemi’nin demokratikleşme söylemi Kürtlere yeni olanaklar sunmuştur. Reformcular, “Kürtlerin durumunun” iyileştirilmesi konusunda vaatlerde bulunmuşlardır. Kürtleri fazlaca umutlandıran bu süreci, İran Kürt partileri desteklemiştir. Hatemi’nin ikinci döneminde umutlar büyük ölçüde tükenmiş olsa da PKK’lılar çalışmalarını sürdürmüştür.

Öcalan’ın tutuklanmasının ardından İran Kürtleri arasında oluşan psikolojik ortamın PKK’ya olumlu bir dönüşü olmuştur.[iii] Abdullah Öcalan ve dolayısıyla PKK, “mağduriyet” ve “kahramanlık” imgeleri ile özdeşleştirilmiştir. PKK böyle bir dönemde çalışmalarını hızlandırmıştır. Bu faaliyetler İran devletinin engeline çok fazla takılmamıştır. Nitekim İKDP ve KOMULE gibi diğer Kürt parti üyelerini yakaladığı zaman öldüren devlet, PKK yandaşlarına serbest çalışma alanı sunmuştur. Tutukladığı zaman da kısa sürede serbest bırakmıştır. 

آذربایجان و انتخابات

رضا داغستانی

r_dagistanli@yahoo.com

بدون تعارف بايد پذيرفت كه در آذربايجان مساله انتخابات هميشه جزو مباحث جنجالي بوده است و موافقان و مخالفان با ارائه ديدگاههاي خود به اظهار نظر در خصوص این مساله پرداخته اند. قبل از ورود به بحث لازم است اشاره گردد كه انتخابات در ايران جداي از ضريب آزادي آن، به دو نوع انتخابات محلي (شوراهاي شهر و روستا و مجلس شوراي اسلامي) و سراسري (رياست جمهوري و خبرگان رهبري) تقسيم ميشود و لازم است كه با توجه به شرايط و كاركردهايشان هريك جداگانه مورد بررسي قرار گيرند. اما آنچه كه موضوع اين بحث ميباشد انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی در 24 اسفند سالجاری  و موضوع حضور يا عدم حضور (تحريم) در اين جريان سياسي – اجتماعي است.

موضوع تحريم انتخابات و عدم حضور در آن در ايران در بین اپوزیسیونهای داخلی و خارجی، منتقدان و نیروها و جریانهای سیاسی خارج از حاکمیت حالتي تقريبا مرسوم يافته است و نگاهي بر آمار پايين راي دهندگان در مناطق غيرفارس نشين كشور دليلي بر اين مدعاست. البته شايان ذكر است اگر ما ادعا داريم كه در كشور انتخاباتي آزاد در جريان است لذا عدم حضور قشرهايي از مردم در اين جريان سياسي – اجتماعي امري خلاف قانون محسوب نميشود، چراكه حق انتخاب با مردم است و ايشان آزادند و ميتوانند در اين امر شركت نمايند يا شركت ننمايند.

با استناد بر اصول حقوق بشر، قوانین اساسی و جاری و با عنایت به روح آزاد انسان تحریم انتخابات جزو حقوق یک شهروند می باشد و این مساله به معنای معاندت یا دشمنی با حکومت نیست بلکه بعنوان اعتراضی مدنی قابل بحث است. اما با نگاهي بر نوع و شرايط تحريم انتخابات در آذربايجان مشخص ميشود كه در واقع تحريمهاي صورت گرفته كاري عبث و بيهوده و در واقع ناتواني و تسليم در برابر قدرت بوده است نه تلاش جهت كسب قدرت سياسي، چرا كه تا كنون اين تحريمها در انتخابات محلي نتوانسته است كمكي به ملت آذربايجان و احقاق حقوق ملي آنها نمايد. بهرحال با در نظر گرفتن نوع تحريمهاي صورت گرفته ميتوان گفت كه اين امر بيشتر به عافيت طلبي سياسي شبيه بوده است تا يك مبارزه سياسي كه بتواند در راه تامين حقوق ملتي كمك نمايد، حتي اگر دليل تحريم كنندگان انتخابات محلي، نحوه بررسي صلاحيت كانديداها باشد بازهم نميتواند دليلي قانع كننده براي تحريم ساكت انتخابات باشد، چرا كه بايد پذيرفت كه يك گروه يا جريان سياسي كه هدفش كسب قدرت است و يا براي رسيدن به هدفش نيازمند قدرت است، مجبور است از حداقل هاي موجود نهايت استفاده را نمايد و منتظر معجزه نماند، كه يكي از اين حداقلها حضور نظام مند و هدفمند در جریانهای سیاسی کشور همچون انتخابات است كه بستري مناسب براي عرض اندام سياسي و كسب قدرت سياسي و خدمت به ملت خويش است و هم از اين طريق ميتوان شايستگيها و لياقت فرزندان پاك آذربايجان را به اثبات رساند و نيز بطور جدي از دور تسلسل خارج شد و ميزان مشروعيت مردمي مطالبات ملي آذربايجان را افزايش داد و نيز معادلات تازه ايي را در صحنه سياست داخلي شكل داد.

با در نظر گرفتن اعتراضات مدنی ملت آذربایجان در خرداد 1385 و رشد روزافزون شعور ملی در آذربایجان، متاسفانه فعالان و طیفهای حرکت ملی از این پتانسیل بالقوه تاکنون استفاده در خور و شایسته ایی ننموده اند، در عوض افراد و یا طیفها و گروههای سیاسی مرکزگرا با عناوینی همچون دوم خردادیها، مشارکت، راستی ها، اصول گراها و ... در طول انتخابات گذشته ریاست جمهوری و سومین دوره شوراهای شهر و روستا با استفاده از بی توجهی و شاید انفعال فعالان حرکت ملی توانسته اند با شعارهای مردمی تا حدودی رای ملت آذربایجان را کسب کنند. نمونه این مساله در انتخابات ریاست جمهوری آقای مهرعلیزاده بود که بیکباره ((آذربایجان اوغلو)) شد و با تفکری سیاسی توانست علاوه بر کسب آرای دور از انتظار، خود را بعنوان فردی علاقمند به وطن مادری در بین عموم ملت آذربایجان نسبتا تثبیت نماید و ملکه ذهن ملت شود. نمونه دیگر این مساله در انتخابات سال گذشته شورای اسلامی شهر اورمیه بود که ناگهان تعدادی از سیاسیون با تشکیل ائتلافی بنام ((ائل گوجو سئل گوجو)) توانستند 3 نفر را وارد شورای شهر 9 نفری اورمیه نمایند، شایان ذکر است مردم اورمیه قبل از انتخابات هیچ یک از این افراد را با نام آذربایجان نمی شناختند و شاید اکنون نیز اینگونه باشد!

موضوع انتخابات در عین بی تفاوتی یا سهل انگاری های برخی فعالان و گروههای حرکت ملی می رود که تبدیل به دستاویز سیاسیون فعال و یا سیاسیون خانه نشین شده بدل گردد. حرکت ملی آذربایجان و خواسته های انسانی و فضای مانور وسیع سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی آن که بر اساس اصول حقوق بشر و حقوق بین الملل مطرح است بعنوان سفره ایی پهن مورد توجه تمامی گروههای سیاسی چپی و راستی کشور قرار گرفته است و این توجه نه از برای خدمت به ملت آذربایجان بلکه بخاطر کسب رای بیشتر و به عبارتی بهتر سواستفاده از غفلت صاحبان این سفره پربرکت است.         

مساله بسيار مهم و حياتي ديگري كه بايد هميشه مد نظر داشت موضوعات سياسي موجود در غرب آذربايجان و وجود اقلیت مهاجر کردزبان در این منطقه است كه بي شك غفلت از اين موضوع در آينده ما را گرفتار مصائب و مشكلات زيادي خواهد نمود، لذا بايد كوشيد با كسب قدرت سياسي و نفوذ در مراكز قدرت به دفاع از منافع ملي مان پرداخت و بشكلي مسالمت آميزتر و با درايت و تدبير سياسي مسائل را در راستاي سعادت ملي آذربايجان رقم زد. با آنکه اکراد دارای احزاب نظامی و حتی تروریستی هستند برغم اینکه در شهرهایی نظیر مهاباد و آنهم در انتخابات سراسری صندوقهای رای را تحریم کرده اند ولی در انتخابات محلی و خصوصا در شهرهای اورمیه، نقده، سلماس هیچگاه چنین سیاستی پیشه نکرده اند و حضوری تقریبا پررنگ در انتخابات محلی داشته اند که حتی افرادی همچون رمضانزاده، بهاالدین ادب (چند ماه پیش فوت کرد) و دیگر اعضای فراکسیون کرد و جبهه متحد کرد برای ترغیب اقلیت مهاجر کردزبان و فعالان سیاسی ایشان برای انتخاب نماینده کردزبان بارها به غرب آذربایجان آمده اند و از هیچ کوششی فروگذاری نکرده اند حال بماند آن کمکها و فعالیتهای مستقیم یا غیرمستقیم گروهکهای تروریستی پ.ک.ک و پژاک به برخی کاندیداهای کردزبان در شهرهای اورمیه و سلماس.

بعنوان مثال انتخاب خدیجه منصوری کردزبان در انتخابات سال گذشته شورای اسلامی اورمیه که به واسطه  حمایت تاسف بار و سئوال برانگیز برخی تورکها و تعدد بسیار زیاد کاندیداهای تورک و قلت کاندیداهای کرد صورت گرفت که نتیجتا رای این کاندیدای کردزبان نیز افزایش یافت و در پی آن  تبلیغات گروهکهای تروریستی کردی مبنی بر ادعاهای پوچ کردنشین بودن اکثریت اورمیه و نیز اظهارات اخیر این عضو شورای شهر اورمیه که همانند دلقک سیاسی ادبیات تروریستهای کرد را در دوهفته نامه هاوار- منتسب به محافل دوم خردادی و جبهه متحد کرد - تکرار نمود، همگی زنگهای خطر علنی برای سیاسیون ملی گرا و یا مذهبی مناطق غربی آذربایجان هستند، حال بماند آن نقشه های شومی که افراطیون کردزبان و تروریسم کرد برای آذربایجان و منطقه طراحی کرده اند.    

با عنايت به موارد مطروحه، حضور نظام مند در انتخابات 24 اسفند سالجاري ميتواند در جاي خود نقش مهمي در معرفی، تبلیغ و احقاق حقوق ملي و فراموش شده آذربايجان ايفا نمايد، لذا اكنون بايد از لاك خود بيرون آييم و روش احساسي و سياست قهر را حداقل تا زمانيكه قدرتمندتر شويم، كنار بگذاريم و متناسب با روحيه ملتمان و با در نظر داشتن دو عامل مهم "زمان" و "مكان" براي امور جاري برنامه ريزي نماييم.

بنده شخصا به انتخابات بعنوان مبارزه ایی سیاسی و تشکیل لایه ایی جدید در بطن حرکت ملی آذربایجان می نگرم که با تشکیل این لایه حتی در صورت عدم راهیابی به مجلس میتوان جلوی سواستفاده ها را گرفت همچنین شاید لازم باشد که برخی چهرهای ملی یا مردمی و حتی گمنام اما وطن پرست و متعهد به این آب و خاک را وارد صحنه نمود تا حرکتی را آغاز کرده باشیم که در سالیان بعد جواب دهد.

به عنوان سخن پاياني ميتوان گفت كه تا زمانيكه به قدرت سياسي دست پيدا نكرده باشيم مجبور به گذران منفعل امور در برابر قدرتمندان هستيم پس بايد حداقلهاي موجود را تبديل به فرصت نماييم و فرصتهاي موجود را از دست ندهيم تا در آينده مجبور به صرف هزينه هاي بيشتر نباشيم.   

منبع:    http://chenlibel-sulduz.blogfa.com/post-13.aspx

          http://chenlibel-sulduz.blogfa.com

اورمودا سئچگيلر و بيز!

بؤيوک رسول اوغلو

سؤزه باشلامادان اؤنجه آذربايجان ميللي حرکاتي نين بو مرکب شرايتده آپارديغي موباريزه ده، اؤزلليکله باتي آذربايجاندا قارشيلاشديغي و بوندان سونرا داها دا چتينلشه جک کورد پروبله مي ايله باغلي ” باتي آذربايجان مودافيعه کوميته سي ” نين فعاليتيني آلقيشلار، اونلارا بوتون ميلتيميزله بيرليکده اوغورلار آرزولاييرام.

او بؤلگه ده جريان ائدن پروسئسلره دوزگون و اويگون مونسيبت بيلديرن بو کوميته نين، زامانيندا يارانماسي اؤزو – اؤزلوگونده کوميته نين قوروجولاري نين زامان و مکان شرطلريني دوزگون ترزيده اؤلچمه سيندن خبر وئرمکده دير. شوبهه يوخدور کي، بو موباريزلرله بيرليکده بوتون ميلتيميز، اؤزلليکله باتي آذربايجانليلارين باش وئربيله جک هر هانسي بير ايسته نيلميين حاديثه لره حاضير اولماسي گرکمکده دير.

اسفند آيي نين ۲۴-اون ده گئچيريله جک سئچگيلره موناسيبت بهانه سي ايله قلمه آلديغيم بو مقاله ده، اساس مووزونون يانيندا بو گرگين وضعييتين يارناماسي و ياراديلماسي باره ده ده تيتيريين بارماقلاريمدا اوينويان قلمين آخماسي نين سببلري آيديندير.

اونون اوچوندورکي بو يازيدا ايکي مثله يه توخونماق ايسته ييرم.

۱- سئچگيلرده ايشتيراک !

اساسن گونئي آذربايجانليلارين موباريزه مئتودو دئموکراتيک قايدالارا دايانديغينا گؤره، سئچگيلرين اهمييتي اينکار ائديلمزدير. آنجاق هانسي شرطلر آلتيندا ايشتيراک ائديب و يا نه زامان ايشتيراک ائتمه مک قرارينا گلمک او گونون و او بؤلگه نين شرطلريندن آسيليدير. بونودا آرتيرمالييام کي، همين دئموکراتيک موباريزه ده زاماني گلديکده اؤزونو توپارليياراق گوج تطبیق ائتمک قابيلييتينه هر ساعات حاضير اولونماليدير.

فيکريمجه بوگون باتي آذربايجان سئچگيلرينده آذربايجان تورکلري نين جيدي ايشتيراک ائتمه سي گونوموزون ضرورتيدير. باخمييراق کي، ايستر ايران-داکي سئچگي قايدالاري و اؤزلليکله سئچيلنلرين اؤنجه دن تعيين ائديلمه سي، ايسترسه فارس شووينيزمي نين منطقه ده تورکلرين علئيه اينه آپارديغي اويونلار، ايسترسه ده احمدي نژاد حاکيمييتي نين غئيري اينساني داورانيشلاري سئچگيلرده ايشتيراکدان ايسته نيلن نتيجه ني آلماغا ايجازه وئرمييه جک. آنجاق بير طرفدن ميللي قوووه لرين تانينماميش سيمالاريندان آدايليق قويوب ايمکان داخيلينده سئچديرمک، بير طرفدنده موختليف واسيطه و ايمکانلاردان ايستيفادئ ائده رک سئچگيلرده ميللي هرکاتين تبليقاتيني آپارماغين فايدالاري آيديندير. اونودماماليييق کي، در. اکبر بئي اعلمي نين نيسبي اولاراق، آزدا اولسا ميللي هاقلاريميزي ديله گتيرمه سي فايدالي اولموشدور.

۲۰۰۰–ده گئچيريلن مجليس سئچگيلرينده ياخيندان ايشتيراک ائديب و بو مقصدله فعاليت ائدن ميللي حرکتچيلر بو سيياستين فايدالاريني اؤزلليکله خوي شهرينده خاطيرليياجاقلار. اونون يانيندا بزن گوجوموزو سيناماق باخيمينداندا بو عاميلين رولو ديرلي اولا بيلر. گئچن پرئزيدئنت سئچگيلرينده دورومو دوزگون آناليز ائده رک جناب مهر علي بئيلي بيين نامزدليگيني دستکليين ميللي حرکتچيلر اونون قازانديغي بير ميليون ياريم سس ايله بيزيم گوجوموزو نيسبي اولاراق تعيين ائتديلر. قاتيليم اورانلارينا باخاندا و آذربايجان بؤلگه سينده چوخونلوغو قازانماسينا ديقت يئتيرنده آزاد بير سئچگيده ميللي هرکاتين قات- قات يوخاري سس گتيره جگي اينکار ائديلمز بير حاقيقتدير. بو ايسه ميللي حرکتيميز و حرکتچيلريميزه گله جگين بيزيم اولدوغونو سوبوت اوچون بير اورک قايناغيدير.

بوتون سئچگيلر اؤنجه سي موناسيبتلريمده ده بيلديرديگيم کيمي يوخاريدا قئيد ائتديگيم مسئله لري اؤلچو ديري قبول ائديب- ائتمه مک داخيلده کي موباريزلريميزين تفککور دايره سينده فورمالاشمالي و شرايته گؤره قرار وئرمه ليديرلر. آنجاق گئنه بوتون سئچگي اؤنجه سي موناسيبتلريمده بيلديرديگيم کيمي ” باتي آذربايجاندا ” تورک ميلتي سئچگيلرده فعال ايشتيراک ائتمه لي، بير طرفدن داخيلده گوجلنمگيميزه بير ترفدنده بئينالخالق چوره لرده تروريست کورد دسته لري نين تبليقاتيني پوچا چيخارماليدير. آيري ياندان ايسه تهران حاکيمييتي نين ساختاکارليقلاريني ازيب- آياقلاييب اؤز اوزونه چيرپماليدير.

بو مسئله يه بير آز داها آيدينليق گتيرمک، همچنين حاديثه لري اونوتگان ميلتيميزين اونوتماماسي اوچون باياق ايشاره ائتديگيم ۲۰۰۰-اينجي ايل سئچگيلرينده اورمو-داکي وضعييتين تهليلينده يازديغيم و ۰۸/۰۵/۲۰۰۰ تاريخينده ” يئني آذربايجان قازئتينده ” درج اولونموش ” ايراندا دئموکراسي و گونئي آذربايجان ” مقاله سيندن بير بندين آشاغيدا عئينن تقديم ائتمه گين فايدالي اولاجاغيني دوشونورم. آرتيرمالييامکي، او مقاله ده سئچگيلرين تهليلي ۹ بنده آيريلميشدي، ۸-اينجي بند کؤردلرين سئچيلمه سي ايله علاقه داردير.

” ۸- اورمو سئچگيلرينده اويون اوينانماسي؛ بئله کي، اهالي نين ۱۵% - ني تشکيل ائدن کوردلردن ۱۵ نفر، تورکلردن ايسه ۶۰ نفر آدايليغين قويموشدو. ” کئشيکچيلر شوراسي ” کوردلردن آنجاق ۳ نفرين، تورکلردن ايسه ۶۰ نفرين هاميسيني قئيديياتدان گئچيريب. بؤلگه ده آنجاق ۳ نفر ميلت وکيلي چيخاجاغينا گؤره کوردلرين سسي بؤلونمه دن ( هر کس ۳ نفره سس وئربيلر) ان چوخ سسي گتيريبلر. آنجاق تورکلرين سسي ان آزي ۶۰/۳=۲۰ يئره بؤلونموشدور. نتيجه ده ماوانالي فتاح پور ۷۴۰۲۷، يعني %۲۵.۱ سس آلاراق %۰.۱ اوستولوک ايله بيرينجي سس گتيرن کيمي وکيل اولوب. فتاه حسيني- کورد ، ۶۰۴۳۰ سس، عادل قارابوغلو – کورد ۵۷۷۰۴ سس، مير محمود يئکانلي – تورک ۵۶۱۸۲ سس و خانيم شهربانو ايماني – تورک ۵۰۳۱۷ سس ايله ايکينجي مرحله يه قالميشلار.

قئيدييات اورگانلاري نين بو آنتي- تورک، آنتي- آذربايجان حرکتلريني و قيشقيرديجي سيياستلريني ميلت باشا دوشوب، شيددتلي اعتيراضلار باش وئريب، ميللي دويگولارين تاثيري آلتيندا آنتي کورد هرکاتا باشلانيب. اورمونون مشهور ايمام جومه سي ملا حسني خالقين طلبي اوزره تهرانا گئديب و کئشيکچيلر شوراسي نين سيياستينه اعتيراضيني بيلديريب. بيلينديگي کيمي آديني چکديگيم ملا حسني ۱۹۷۶–اونجو ايل اينقيلابيندا اورمو خانليغين کوردلرين تالانيندان نجات وئرن آدامدير. بو اعتيراضلارين نتيجه سينده کئشيکچيلر شوراسي ايکينجي آدام –کورد عادل قارابوغلونو لغو ائديب. آيديندير کي، اونسوزدا اهالي نين %۸۵– ني تشکيل ائدن تورکلر ايکينجي مرحله ده سسلري نين بؤلونمه تهلوکه سي اولماديغينا گؤره اؤز وکيللريني قاليبييتله سئچه جکلردي. چونکي، بو مرحله ده هر کس مجبوري اولاراق قالان دؤرد نفردن ايکيسينه سس وئره بيله جکدي. ايکينجي توردا آذربايجان تورکلريندن خانيم شهربانو ايماني و مير ماهمود بي يئکانلي نين سئچيلمه سي بو نظرييه ني تصديق ائدير.

يوخاريدا قئيد ائتديگيم اورمو اهاليسي نين %۸۵– نين تورک اولماسيني ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹–اونجو ايللرده او بؤلگه ده آپارديغيم آراشديرمالار گؤسترديگي کيمي بو سئچگيلردن الده ائديلن نتيجه لرده اونون سوبوتودور. اورمودا سس وئرمه حاقي اولان اهالي نين سايي رسمي قايناقلارا گؤره ۴۹۰۱۱۶ نفردير. بونلاردان ۲۹۴۰۷۰ نفر، يعني %۶۰ سس وئريب. بو رقم %۵۰-دن چوخ اولدوغونا گؤره سئچگي باشتموش ساييلار. کوردلرين بيرينجي آدامي ۷۴۰۲۷ سس آليب. معلوم اولدوغو کيمي ايستيثنالار خاريج، او بؤلگه ده هئچ کورد – تورک-ه، هئچ تورک کورد-ه سس وئرمز، آنجاق کوردلر اؤز ناميزدلريني سئچمک اوچون %۱۰۰- او سئچگيلرده ايشتيراک ائدر. اونا گؤره کوردلرين نيسبتين ۷۴۰۲۷/۴۹۰۱۱۶ * ۱۰۰= %۱۵ حسابلاماق اولار. ”

۲- باتي آذربايجان پروبلمي نين چيخيش يوللاري !

بو قونويا اونا گؤره توخونماق ايسته ييرم کي، تأسوفله ميللي هرکاتيميزين بعضي فعاللاري، اؤزلليکله خاريجده ياشايان بعضي اوزدن ايراق تشکيلات نوماينده لري بو پروبلمين اهمييتيني ايدراک ائتمه دن، گئچميشيني بيلمه دن، کورد شووينيزمي نين بوگونکو دورومونو دوزگون ترزيده اؤلچمه دن، دونيادا و بؤلگه ده گئدن سيياستلري علمي آناليز ائتمه دن بعضي يانليش داورانيشلارا باش وورور و چوخ تهلوکه لي اويونا قول چکيرلر. بو اينسانلارا، گئچميشده بعضي ايدئولوژيلره اينانانلار، حتّی کومينيست آدينا بعضي کورد دسته رينده فعاليت ائدنلر، اوندان دا بتري اينقيلابدان سونرا حتّی بو دسته لرله تورک شهرلرينه او جومله دن اورمو و سولدوزا هوجوملاردا ايشتيراک ائدنلرده يئر آلماقدادير. ايستر يوخاريدا قئيد ائتديگيم سببلر اوزندن ايسترسه ده شخصي و يا تشکيلاتي قازانچ الده ائتمک اوچون بو ايشلره قوشولاراق ديپلوماسي و موزاکيره لردن سؤز آچانلار بيلمه ليديرلرکي، دوغرولوق درجه سيندن ان کيچيک اينحيراف، ميلتيميزي اويدوراجاق و بؤيوک فاجيعه لره يول آچاجاقدير. ميلتيميزين بير بؤلومو بو موزاکيره لره بئل باغليياراق حاضيرليق گؤرمک يئرينه اوياجاق. بوگونکو دورومدا، مئتودولوژيسيندن آسيلي اولموياراق ميلتيميزين اؤزونو مودافيعه ايراده سيني ضعيفلتمک ان بؤيوک خيانتدير.

شوبهه يوخدور کي، بوتون موناقيشه و ساواشلارين سونو موزاکيره ايله بيتميشدير. آنجاق بوتون موزاکيره لرده هاق گوجلونوکي اولدوغو کيمي، سيياستدن باشي چيخمييان سيياستچيلرده اودوزموشدور. ايران فدرال کنگره سينده کي سون حاديثه لر بونون کيچيک ميقياسلي اؤلچوسو اولدوغو کيمي آغير شرايتده بئله ضربه لرين گئنيشلنه جگي اينکار ائديلمز و حتّی جوبران ائديلمز اولار. گرچي بوگون آرتيق نه بيرينجي ويا ايکينجي دونيا ساواشي زاماني و نه حتّی ۱۹۷۸–اينجي ايل اينقيلاب زاماني دئييل. شوکورلر اولسونکي، آذربايجان تورک ميلتي اؤزونه قاييديب، گوجلو بير ديرچه ليشله اؤز ميلتيني و تورپاغيني نئجه قوروياجاغيني بيلمکده دير. بو سفر کورد تالانلارينا ايمکان وئريمييه جگي کيمي آياغيني يورقانيندان اوزون اوزادانين آياقلاري کسيله جکدير. امينمکي اورمو اطرافينداکي کورد اينساني بونو باشا دوشور و اونلاري محوه دوغرو آپاران بو دسته لرين اويونونا اويموياجاقدير.

اونون اوچوندور کي، موزاکيره قاپلاريني دواملي آچيق ساخلاماقلا بيرليکده چيخيش يولونو آشاغيداکي کيمي سيرالاماق اولار.

آ- کورد دسته لري ايله هر هانسي بير موزاکيره ني، اونلارين آنتي-تورک، آنتي- آذربايجان تبليقاتلاري نين تمامن کسيلمسينه باغلاماق لازيدير.

ب- باتي آذربايجاندا هئچ بير شرطه، موزاکيره يه، تبليقاتا قولاق آسمادان ميلت اؤزونو مودافيعه اوچون سيلاهلانماليدير.

پاسدار ، بسيج و اوردو داخيلينده کي تورکلرين بعضيسي ميللي هرکاتا باغلي اولابيلر. آنجاق باشقانلاري باشقالار و فرمانلاري دوشمن الينده اولان بو قوووه نين ميلتي دوزگون مودافيعه سي اينانيلماز و ايمکانسيزدير. ميلت اؤزو اوزونون قوروماغا قئييدسيز شرطسيز حاضيرلانماليدير.

ج- خاريجده کي قوووه لر بيرلشه رک داها گوجلو و سيستئماتيک چاليشاراق ” باتي آذربايجان ” حاقيقتلرين دونيانين قولاقلارينا چاتديرماليدير.

د- داخيلده کي قوووه لر اؤزلليکله باتي آذربايجاندا اوچ-اوچ، بئش-بئش موتشککيل اولماليدير.

بوتون بونلارلا بيرليکده بير داها وورگولوياراق ايناريرام کي، عراق تورکمنلري حاقيندا پ.ک.ک- نين وئريديگي سون تهديد بياناتي اونلارين تام ايچيندن گلن آرزودور. گوجلري چاتارسا اوندان بتري اورمونودا گؤزله يير، آييق- ساييق و حاضير اولماليييق.

۲۰۰۷/۱۱/۲۹

                                                                                          Böyük Rəsuloğlu

Sözə başlamadan öncə Azərbaycan milli hərəkatının bu mürəkkəb şəraitdə apardığı mübarizədə, özəlliklə batı Azərbaycanda qarşılaşdığı və bundan sonra daha da çətinləşəcək Kürd probləmi ilə bağlı “ Batı Azərbaycan Müdafiə komitəsi” nin fəaliyətini alqışlar, onlara bütün millətimizlə birlikdə uğurlar arzulayıram.

O bölgədə cərəyan edən proseslərə düzgün və uygun münsibət bildirən bu komitənin, zamanında yaranması özü – özlüyündə komitənin qurucularının zaman və məkan şərtlərini düzgün tərəzidə ölçməsindən xəbər verməkdədir. Şübhə yoxdur ki, bu mübarizlərlə birlikdə bütün millətimiz, özəlliklə batı Azərbaycanlıların baş verəbiləcək hər hansı bir istənilmiyən hadisələrə hazır olması gərəkməkdədir.

İsfənd ayının 24- də geçiriləcək seçgilərə münasibət bəhanəsi ilə qələmə aldığım bu məqalədə, əsas movzunun yanında bu gərgin vəziyətin yarnaması və yaradılması barədə də titiriyən barmaqlarımda oynuyan qələmin axmasının səbəbləri aydındır.

Onun üçündürki bu yazıda iki məsələyə toxunmaq istəyirəm.

1- Seçgilərdə iştirak !

Əsasən Güney Azərbaycanlıların mübarizə metodu demokratik qaydalara dayandığına görə, seçgilərin əhəmiyəti inkar edilməzdir. Ancaq hansı şərtlər altında iştirak edib və ya nə zaman iştirak etməmək qərarına gəlmək o günün və o bölgənin şərtlərindən asılıdır. Bunuda artırmalıyam ki, həmin demokratik mübarizə də zamanı gəldikdə özünü toparlıyaraq güc tətbiq etmək qabiliyətinə hər saat hazır olunmalıdır.

Fikrimcə bugün batı Azərbaycan seçgilərində Azərbaycan Türklərinin ciddi iştirak etməsi günümüzün zərurətidir. Baxmıyraq ki, istər İrandaki seçgi qaydaları və özəlliklə seçilənlərin öncədən təyin edilməsi, istərsə fars şovinizminin məntəqədə Türklərin əleyhinə apardığı oyunlar, istərsədə Əhmedi Nəjad hakimiyətinin qeyri insani davranışları seçgilərdə iştirakdan istənilən nəticəni almağa icazə vermiyəcək. Ancaq bir tərəfdən milli quvvələrin tanınmamış simalarından adaylıq qoyub imkan daxilində seçdirmək, bir tərəfdəndə müxtəlif vasitə və imkanlardan istifade edərək seçgilərdə milli hərəkatın təbliqtını aparmağın faydaları aydındır. Unudmamalıyıq ki, Dr. Əkbər bəy Ələminin nisbi olaraq, azda olsa milli haqlarımızı dilə gətirməsi faydalı olmuşdur.     2000 – də geçirilən məclis seçgilərində yaxından iştirak edib və bu məqsədlə fəaliyət edən milli hərəkətçilər bu siyasətin faydalarını özəlliklə Xoy şəhərində xatırlıyacaqlar. Onun yanında bəzən gücümüzü sınamaq baxımındanda bu amilin rolu dəyərli ola bilər. Geçən prezident seçgilərində durumu düzgün analiz edərək cənab Mehrəlibəyli bəyin namzədliyini dəstəkliyən milli hərəkətçilər onun qazandığı bir milyon yarım səs ilə bizim gücümüzü nisbi olaraq təyin etdilər. Qatılım oranlarına baxanda və Azərbaycan bölgəsində çoxunluğu qazanmasına diqqət yetirəndə azad bir seçgidə milli hərəkatın qat- qat yuxarı səs gətirəcəyi inkar edilməz bir həqiqətdir. Bu isə milli hərəkətimiz və hərəkətçilərimizə gələcəyin bizim olduğunu sübut üçün bir ürək qaynağıdır.

گروههای تروریستی پ.ک.ک. و پژاک آلت دست جمهوری اسلامی ایران

                                                                                         آلپر بیجارلی

  بازیگری گروههای تروریستی در منطقه خاورمیانه به یک امر بدیهی تبدیل شده است. از جمله این گروهها می توان به گروه تروریستی پ.ک.ک. اشاره کرد، که با تبدیل شدن به آلت دست سازمانهای امنیتی کشورهای مخالف ترکیه در منطقه با اوامر آنها هر از گاهی منافع ترکیه را تحت پوشش حمایت از کردها مورد حمله قرار می دهد. چنانکه در طول بیش از 20 سال حملات تروریستی این گروه در ترکیه بیش از 30 هزار انسان بی گناه به خاک و خون کشیده شده و بسیاری از روستاها به خاطر حملات این گروه وحشی خالی از سکنه شده است.

  پ.ک.ک. از بدو تاسیس رابطه تنگاتنگی با دشمنان ترکها در منطقه بر قرار کرده و با استفاده از خاک، کمکهای لجستیکی و آموزشی دشمنان ملت ترک حملات ناجوانمردانه ای را بر علیه ملت ترک تدارک دیده است. در اوایل تاسیس سوریه با آلت دست قرار دادن پروه تروریستی پ.ک.ک. و با حمایتهای بی دریغ ایران، یونان، ارمنستان، شوروی و بعضی از کشورهای اروپائی تجهیز شدند و باپگاهای خود را در دره بقاع لبنان پایه گذاری کرده و سرویس امنیتی سوریه با یونان، ارمنستان، شوروی این گروه را آموزش و تجهیز کردند. بعد از قدرت گیری سپاه پاسداران در ایران و همچنین تداخل منافع ایران و ترکیه در منطقه مقامات امنیتی ایران این گروه را بیشترین حمایت مالی و لجستیکی کرده اند و از این گروه به عنوان حربه ای بر علیه ترکیه مورد استفاده قرار داده است.

  جمهوری اسلامی ایران حتی از این گروه به عنوان یک حربه برای خارج کردن تلویزیون "گوناز" از ترک ست استفاده کرد. همانگونه که آگاهان می دانند، این گروه در سالروز دستگیری اوجالان در سال 1384 در شهر ترک نشین ماکو دست به یک تظاهرات زد. این تظاهرات با حمایت ماموران امنیتی جمهوری اسلامی ایران به سوی بازارچه مرزی شهر بازرگان هدایت شد و تا این گروه وارد بازارچه طرف ترکیه شود و آنجا را آتش زند ولی ماموران امنیتی با کنترل اوضاع نگذاشتند این گروه کاری انجام دهد و با این کار جمهوری اسلامی یک پیام به ترکیه فرستاد که اگر تلویزیون "گوناز تی.وی" را از ترک ست خارج نکند دست این گروه تروریستی را بیشتر باز خواهد گذاشت. در آن حادثه بیش از 50 نفر ازحامیان پ.ک.ک. از ترکیه با هماهنگی ایران وارد شهر ماکو شده بودند که تعدادی از آنها دستگیر و بعدا به ترکیه برای امضاء توافق امنیتی بین ایران و ترکیه به ترکیه تحویل داده شدند.

  همکاری آشکار این گروه با ایران برای ضربه زدن به منافع ترکیه چیز پنهانی نیست ولی تحلیل گران ترکیه با دیدن این همه همکاری این گروه باز در تحلیل های خویش فریب ایران را می خورند و فکر می کنند با تحویل چند تروریست از طرف ایران به ترکیه ایران دوستی و برادری خویش را ثابت کرده است و نمی دانند که این فتنه های همه زیر سر ایران و ماموران امنیتی ایران است که این گروه تروریستی را شیر می کند و به جان ترکها می اندازد و بعدا چند نفر از اینها را دستگیر کرده و تحویل ترکیه می دهند و روزنامه نگاران و تحلیل گران ترکیه را با این بازیهای سیاسی فریب می دهند و به اشتباه می اندازند.

  ایران در حالی که بزرگترین گروه مخالف خود را در عراق زمین گیر کرده است چگونه است که از پس یک گروه گروریستی بر نمی آید؟ اینها همه بازی است برای فریب ترکیه و سیاستمداران ترکیه که کاری با جمهوری اسلامی نداشته باشند با یکی از سربازان ترک آذربایجان که در منطقه قندیل ایران خدمت کرده است صحبت می کردم و ایشان گفت ما یک بار متوجه شدیم که یک هلی کوپتر ایرانی در حال انتقال اسلحه و آذوقه به گروه پ.ک.ک. است و تا فرمانده ما فهمید که ما از این قضیه خبردار شدیم فردای آنروز ما به جنوب کشور انتقال دادند و نگذاشتند ما در آن منظقه بمانیم این یک نمونه از هزاران بار کمک جمهوری اسلامی به این گروه تروریستی می باشد.

  جمهوری اسلامی حتی بسیاری از زخمی های این گروه را در بیمارستانی در ارومیه مداوا می کرد و حتی اگر در کوه بعضی از این افراد را هم دستگیر می کردند شرط آزادی این افراد را حمله به ترکیه قرار می دادند که باید بعد از آزادی باید به منافع و سربازان ترکیه حمله کنی و الا به شما کمک نخواهیم کرد این بازی کثیف جمهوری اسلامی با ملت ترک نباید از یادها برود.

  ماموران امنیتی ایران از این گروه تروریستی حتی برای نابودی گروه های کرد مخالف ایران هم استفاده کرده است و با گرفتن آتو از این گروه بیشتر این گروه را آلت دست خویش کرده است یکی از کردهای ایرانی تعریف می کرد که این گروه یک بار یک گروه مبارز کرد ایرانی به نام "آتش سرخ" را که در کردستان عراق پایگاه داشتند با دستور ایران با حیله و نیرنگ به دام انداختند و تحویل جمهوری اسلامی ایران کردند و تمامی کادرهای ارشد این گروه کرد ایرانی( از جمله چمچمال و پنجوینی) توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند و بقیه هم به ابد و زندانهای طویل المدت محکوم شدند. حیله و نیرنگ گروه تروریستی پ.ک.ک. اینگونه بوده است که آنها گروه "آتش سرخ" را به کمپ خویش دعوت می کنند و می گویند که بیایید با هم همکاری کنیم گروه کرد ایرانی هم فریب آنها را می خورند به صورت دسته جمعی به کمپ گروه تروریستی پ.ک.ک. می روند و در حالی که گروه کرد ایرانی استراحت می کردند آنها را خلع سلاح می کنند و دستهای آنها را می بندند و به جمهوری اسلامی تحویل می دهند و جمهوری اسلامی هم با روبه صفتی از صحنه تحویل گرفتن این گروه فیلم برداری و عکس برداری می کنند و به عنوان یک سند بر علیه پ.ک.ک. استفاده می کنند و در آن زمان جمهوری اسلامی به پ.ک.ک. گفته بود که اگر با ما همکاری نکنی این فیلم را به عنوان سند جنایات شما علنی خواهد کرد و حتی در اتحادیه اروپا مطرح خواهد کرد و این گروه تروریستی حتی به کردها هم رحم نکرده است و دست این گروه تروریستی به خون کردها هم آلوده است.

  حتی بسیاری از گروههای سیاسی کرد از جمله "کومله" گروه تروریستی پژاک را عامل جمهوری اسلامی می دانند و این گروه را دست ساز ایران می دانند.

  بعضی از تحلیگران حتی حملات اخیر پ.ک.ک. به ترکیه را با ایران مرتبط می دانند چرا جمهوری اسلامی همیشه می خواهد منطقه در بحران باشد تا او بتواند خود را حفظ کند با حملات ارتش آمریکا به ماموران سپاه قدس در مرکز عراق و دستگیر آنها جمهوری اسلامی خواست منطقه بحران را عوض کند و ترکیه را مشغول کند و باز از پ.ک.ک. به عنوان یک گروه مزدور کمک گرفت و به منافع ترکیه ضربه زد.

  متاسفانه جمهوری اسلامی با بازی های سیاسی خویش سیاستمداران و روزنامه نگاران ترکیه را فریب داده است و آنها فکر می کنند که جمهوری اسلامی ایران در جنگ با ترور در کنار آنها هستند در حالی که ایران از پشت به ملت ترک خنجر می زند و پ.ک.ک. را حمایت می کند.

قایناق:جنبش دانشجویی آذربایجان جنوبی-www.oyrenci.com

اكراد در گذر زمان

قره خان قوشاچايلي    qosacay@gmail.com

* سابقۀ تروريسم

* اعتقادات و باورها

* مواد خام

* اربابان خارجي به دنبال ارتباط با نحله هاي فكري و ديني افراطي

* اقتصاد و خانواده مسائل عاطفي تعدد زوجات و پيامد هاي آن

* ارتباط با داخل و فريبكاري كسب ثروت نامشروع از طريق خلاف

شايد بسياري از هموطنان در يكصد سال اخير وجود احزاب تروريست را معلول سياست هاي تمركز گرايانه حكومت مركزي بدانند و بطور سطحي و كودكانه فعاليت هاي خرابكارانۀ احزاب فوق را به ديدۀ تحسين بنگرند و آنرا مشروع بدانند بايستي اعتراف كرد كه بسياري از گروههاي خارج از حاكميت و حتي افراد ساده لوح ومغرض اينگونه مي انديشند . اغلب مردم اين سرزمين آگاهي چنداني از پيشينۀ تاريخي وسياسي خود ندارند و تنها نظاره گر سطحي رويدادهاي سرزمينشان مي باشند. اما وقتي كه واقعييات و رويدادهاي تاريخ گذشتۀ اين سرزمين و حقايق پشت پرده ، در مقابل ديدگان مجسم مي گردد آشكار مي شود كه حاكمان و نخاله هاي فكري در جهت منافع خود آنچه توانسته اند انجام داده اند و در برخي مواقع با دخالت بيگانگان در آتش اختلافات ديني خانمانسوز دستاوردها وهستي ملتها را بر باد داده اند . همگي اين اعمال ناشي از جهل و غلطيدن در ورطه اختلافات مذهبي بوده است بايستي پذيرفت يهود و نصارا عامل جنگهاي مذهبي ميان توركان بودند زيرا آنان به روشني مي دانستند كه اتحاد توركان نابودي آنان را در پي خواهد داشت. زمانيكه توركان عثماني پاي در گلوي امپراتوري روم گذاشته بود بسيار طبيعي بود كه اروپائيان در پي متحداني بگردند تا مانع پيشروي اسلام به اروپا شود . آنان نخست با فرستادن هيأتهاي بازرگاني و مذهبي وسپس نفوذ در دربارتوركان آغ قويونلو به اين مهم نائل آمدند جنگهاي عثماني با آغ قويونلو دو پيامد مهم داشت يكي تضعيف و سقوط آغ قويونلوها و شكل گيري دولت شيعه در اين سرزمين كه متحد استراتژيك اروپائيان باشد. و ديگري كاهش توان بالقوۀ هر دو نيروي عمدۀ جهان اسلام و رهايي نسبي سرزمينهاي اروپايي از سيطره روز افزون اسلام. در واقع دشمني و عداوت مذهبي از اين دوره رو به افزايش گذاشت . پس از روي كار آمدن صفويان سلاطين عثماني دست به تحركات گسترده در منطقه زدند ابتدا با فرستادن سفرا و نمايندگاني بسوي اميران ازبكها و توركمنها در شرق كه زمينه و بهانه اختلاف و درگيري كمابيش فراهم بود آنان را براي حمله به شيعيان هرات ، مرو و خراسان تحريك و ترغيب نمودند آنگاه با بسيج تمام نيروهاي وحشي و عشايري از نقاط مختلف آنادولو بخصوص كوه نشينان و راهزنان و مسلح ساختن عناصر ياغي و متمرد و با بهره گيري از فتاواي علماي سني عرب وتورك و ازجمله فتواي تاريخي شيخ الاسلام عثماني بدين مضمون " رافض عجم به ظاهر ادعاي اسلام مي كند، آنان (قزلباش) ارباب كفرند  ريختن خونشان، غارت اموال ، تصاحب زنان و زمينهايشان مباح است " و بدين وسيله آنان را عليه شيعيان ترغيب  تشويق كردند فتاوايي بدين مضمون به علماي قشري تركستان افغان و نواحي كوهستاني عثماني فرستاده شد كه در آن شيعيان را مرتد و كافر و واجب القتل مي شمردند. دستگاه تبليغاتي عثماني با هم فكري و هم رايي علماي متعصب  سني دنياي اسلام را عليه شيعيان به ويژه آذربايجان بسيج نمودند از آنجا كه آذربايجان به سبب قرار گرفتن در موقعيت ممتاز و استراتژيك در طول تاريخ براي فاتحان و كشور گشايان گوناگون جذاب و حائز اهميت بود اينبار عثمانيان با درك موقعيت و اهميت آنان نقشه هايي اجرا كردند كه فاتحان پيش اعم از اعراب و بيزانس روم به آن پرداخته بودند. آن نقشه عبارت بود از استفاده از مواد خام كه هر زمان به هر قالب دلخواه در بيايند و بكارگيري غلامان حلقه به گوش و مهره هاي قابل اعتمادي كه براي پيشبرد مقاصد امپراتوريها ساخته شده باشند. به دنبال صدور چنين فتوا هايي كه بي وقفه در طول زمامداري سلاطين عثماني همراه با جنگ ادامه مي يافت . حاكمان صفوي در مقابل دو جبهه و دو دشمن خطرناك قرار گرفتند كه هر دو كمر به نابوديشان بسته بودند . غفلت آنان از سرزمين آبا واجداديشان مخارج بيشماري را برملت رقم زد كه هنوز هم ادامه دارد .

توضیح کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان: مطلب ذیل عینا از وبلاگ گروه آذربايجان اؤيرنجي حركاتي (AZOH) اخذ شده است. این مطلب که بدنبال فراخوان کمیته جهت مباحثه در خصوص انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی در وبلاگ این گروه قرار گرفته است، می تواند نشانگر آرای طیفی از فعالان یا تشکلها و احزاب حرکت ملی آذربایجان باشد. لذا در راستای رسیدن به همنوایی سیاسی در خصوص مساله انتخابات این مطلب در وبلاگ کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان قرار داده میشود. همچنین کمیته منتظر نوشته ها، تحلیل ها و مقالات دیگر همفکران مبارز می باشد.

حرکت ملی و انتخابات

رویکردی به انتخابات مجلس شورای اسلامی و وظیفه ی فعالین حرکت ملی آذربایجان با توجه به درخواست گروه کمیته ی دفاع از غرب آذربایجان ، از منظر جمعی از فعالین دانشگاهی و جنبش دانشجویی آذربایجان .

   در مقوله ی حرکت ملی آذربایجان و آنچه که مربوط به بحث انتخابات است، باید گفت: جنبش ملی آذربایجان از بدو پیدایش آن به عنوان حرکت دارای پتانسیل و با توجه به نیازهای اجتماعی ، به سرعت توانست خود را حداقل در منطقه ی آذربایجان ایران به عنوان تفکر مسلط شناسانده و خیلی زود داخل اقشار و طبقات مستعد برای حرکات اجتماعی- سیاسی جا کند . در خصوص جنبش های اجتماعی-سیاسی از زمان پیدایش آن تا کسب قدرت سیاسی با توجه به نائلیت به هر کدام از اهداف استراتژیک و گذر به مرحله ی بعدی آن ، می توان گفت : از بدو پیدایش تا رسیدن به دوران نسبتا با ثبات مبارزه ی سیاسی به رهبری احزاب سیاسی ، دورانی که در خصوص تقریبا تمامی جنبش ها می توان از آن بعنوان دوره ی مشترک نام برد ، دوره ایست که در آن به دلیل ضعف ابزار تبلیغاتی ، دستاوردهای جنبش توسط  جریانهای سیاسی مسلط  مصادره می شود . دوره ایست که در آن اعضای جنبش در خصوص استقلال کامل فکری- ایدئولوژیکی و عملی جنبش از دیگر جریانات سیاسی وسواس به خرج می دهند .از مشخصه های بارز این دوره تحریم انتخابات ها ، معرفی مناسبتهای جدا ازدیگر جریانات مسلط ، سعی در تعریف هویتی کاملا مستقل ، طرد عده ای از اعضای جنبش که قصد هر گونه توافق با جریانات قویتر را داشته باشند و نهایتا استقلال کامل از هر گونه جریان سیاسی همسو یا نا همسو ، حتی اگررسیدن به قدرت سیاسی به تنهایی غیر ممکن به نظربرسد .

  به تدریج با قدرت یابی احزاب سیاسی زاییده از درون جنبش و نیرو گرفتن ابزار تبلیغی و ارتباط تاثیر گذار با اعضای جنبش و همچنین بدست گرفتن اهرمهای فشاربرهئیت حاکمه ، جنبش ها از لاک خود بیرون می آیند و در حوزه ی سیاسی آن متناسب با استراتژی و برنامه های تشکلات سیاسی و با توجه به قدرت تاثیر,ابتکار و انسجام احزاب سیاسی شروع به ایجاد توافق و همکاری با جریانات سیاسی دیگر و به طور کلی شروع به ایفای نقش در حیطه ی منافع مبارزه ی سیاسی می کند که یکی از آنها نیز بحث انتخابات است .

  اما در خصوص حرکت ملی آذربایجان باید گفت با توجه به جو کاملا غیر قانونی فعالیت احزاب سیاسی آذربایجان و همچنین نبود تجربه ی سیاسی کافی و نو پا بودن آنها این وظیفه بیشتر به عهده ی تشکلها یا هر نوع گروه منسجمی است که می تواند در شرایط قانونی ( حتی قوانین محدود ایران ) بتواند از فرصتها و منفذهای حاکمیت به بهترین نحو در راه منافع حرکت ملی آذربایجان استفاده کند . هر چند که اصولا کپی برداری از مبارزات سیاسی دیگرملل را به صلاح حرکت منحصر به فرد آذربایجان نمی دانیم اما با نگاه به وضع سیاسی ترکیه وچگونگی رفتار سیاسی کردهای ترکیه و ایجاد لایه های زیرزمینی((PKK و مبارزه ی قانون (-شاخه ی سیاسی پ-ک-ک- (DTP شاید زمانی از مجمع دانشگاهیان آذربایجان چنین انتظاری می رفت که در این صورت به هر حال دوستان توپلوم باید کمی پر کاری به خرج دهند .

از سوی دیگرموضوعی که مخالفان شرکت درانتخابات ابراز می دارند ، مشروعیت دادن به حاکمیت فارس وافتادن در دام اپورتونیستها ودر نهایت به انحراف کشیده شدن حرکت ملی از راه اصیل و غایت سیاسی حق تعیین سرنوشت خویش میباشد . که با توجه به عدم ورود حرکت ملی به دوران ثبات سیاسی خویش وعدم وجود احزاب قانونی- سیاسی که قادر به مانوردر مقابل تغییرات حوزه ی سیاست باشند ، که در مقدمه به خصوصیات این دوره اشاره شد ، نظر این عزیزان نیز قابل تامل میباشد . تاکید به وجود انسجام و ارتباط قوی با اعضای چنین گروههایی از آن جهت اهمیت می یابد که با توجه به گذر حرکت ملی به دوران ایفای نقش آن در حوزه ی سیاست ، به نظر می رسد لزوما سیاست راهبردی حرکت ملی در این برهه باید بسیار ظریف و قابل انعطاف باشد . به گونه ای که  تبلیغات برای کاندیداهای مورد نظر اولا باید بدون استفاده از شعارهای حرکت ملی و در نهایت هر گونه مشروعیت دادن به حاکمیت در افکار عمومی آذربایجان بوده و دوم اینکه با ارتباط قوی بین فعالین و تبلیغات قوی و مستمر( حتی الامکان بدون استفاده ازشعارهای ملی ) باشد . اینگونه رویکرد به مسئله ی انتخابات شاید در نگاه اول کمی غیر قابل اجرا به نظر برسد اما با یک بررسی آماری امکان بالای پیروزی در انتخابات علی الخصوص در شهرستانها ، روشن است . به طور متوسط در انتخابات شورای شهر ، با مجموع آرای بین 8000-13000( بسته به جمعیت شهرستانهای مختلف ) می توان کاندیدا یا کاندیداهای مورد نظر را به پیروزی رساند .

موضوع دیگری که مخالفان انتخابات بدان اشاره می کنند ، رد صلاحیت شدن کاندیداهای مورد نظراز سوی دایره ی امنیتی حاکمیت می باشد . در این خصوص باید گفت فعالین حرکت ملی می توانند با معرفی کاندیدهای با تعداد بالا مثلا 50-100 مطمئن شوند همه ی آنها از دورانتخابات حذف نخواهند شد ، که البته همان گونه که قبلا اشاره شد نام نویسی فعالین نسبتا گمنام و عدم استفاده از شعارهای ملی احتمال حذف همه ی آنها از دور انتخابات بعید به نظر می رسد . البته از سوی دیگر نیز بالا رفتن تعداد رد صلاحیت شدگان ضربه ای به آبروی حاکمیت و آگاهی بیشتر مردم خواهد بود . در هر حال حتی در صورت عدم توفیق فعالین حرکت ملی ،با توجه به عدم استفاده از وجه حرکت ملی ، چیز خاصی از دست نمی دهند . در عین حال باید توجه داشت که به هر حال افرادی سودجو هستند که در هردوره از انتخابات سعی در سودجویی از داشته ها و پرستیژ حرکت ملی را داشته و خواهند داشت .

  اهمیت شرکت در انتخابات قطعا در مناطق مختلف آذربایجان بسیار متفاوت خواهد بود . در اینجا لازم به یادآوریست که در مناطق همجوار با کردها اعم از اورمیه ، سولدوز و ... اهمیت شرکت در انتخابات و استفاده از فضای آن علی الخصوص در اورمو بسیار بسیار حائز اهمیت است . باید گفت در این مناطق شرکت در انتخابات مطلقا و به هر عنوان و تبلیغ کامل با تمام داشته ها و اعتبار حرکت ملی آذربایجان لازم به نظر میرسد . چرا که غفلت از این امر فرصت را به دست کوردها داده و سناریوی انتخابات شورای شهررا تکرار خواهد کرد . بدیهی است که کردها به دلیل حمایت شوونیزم فارس می توانند با دارا بودن چند عضو در شورای شهرو مجلس( به نمایندگی از اورمیه ، سولدوزو ... ) هم به تغییر نام مناطق شهری غرب آذربایجان مبادرت کنند و همچنین به دلیل  دارا بودن تشکیلاتهای منسجم وقوی با گرفتن دیتاهای مورد نیازازشورای شهرمبادرت به خرید و فروش زمین با سود بالا و در نهایت بدست آوردن منابع مالی جهت اهداف تروریستی و صدها عمل ضد منافع آذربایجان انجام دهند .

در پایان اشاره می شود که  فضای کاملا غیر دموکراتیک ایران واز طرف دیگرعدم وصول حرکت ملی آذربایجان به مرحله ای از ثبات سیاسی  جهت استفاده ی کامل از پتانسیل انتخابات نباید فعالین حرکت ملی را از منافع بی شمار این فرصت بی بهره گذارد .

قايناق:www.azoh.blogfa.com

توضیح کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان: پیرو فراخوان کمیته جهت نقد و بررسی انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی، مقاله ذیل به قلم "سئوا گونئیلی" در وبلاگ کمیته قرار داده میشود. درج این مقاله یا مقالات بعدی بیانگر سیاستها یا نظرات کمیته نبوده و تلاش میشود جهت رسیدن به نقطه نظر مشترک و وحدت فکری، تمامی مقالات و نوشته هایی که در خصوص انتخابات به آدرس کمیته ارسال میگردند بدون کم و کاست و بدون سانسور در وبلاگ کمیته قرار داده شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم

انتخابات مترقی ترین تجلی حضور ملت درصحنه سیاسی – اجتماعی جامعه بوده وطبیعی است که هرچه به آن نزدیک شویم شور وحال زاید الوصفی درچارچوب جامعه وبه خصوص جوانان ایجاد شود تا باحضور درپای صندوقهای رای، وبا تکیه برحق تعیین سرنوشت ،مشارکت خویش را درچگونگی اداره جامعه تعیین نمایند.انتخابات محور دموکراسی ومیزان مشارکت  - کیفی وکمّی - درآن پویائی ورشد وبلوغ سیاسی واجتماعی تابعین یک جغرافیای سیاسی – اجتماعی رامی رساند.سخن گفتن درباب دموکراسی وانتخابات شیرین ودلپسند است که جای آن دراین مقال نیست که حکایت ما حکایت دیگریست !

چون سال های پیشین با نزدیک ترشدن زمان انتخابات (دوره هشتم مجلس به الصطلاح شورای اسلامی )اساسی ترین سوالی که درمیان نه تنها خواص – فعالین هردو سو،یعنی فعالین حرکت ملی آذربایجان جنوبی وهمچنین فعالین رژیم شوونیستی – فاشیستی آخوندی دولت مرکزی ایران – بلکه عموم توده ملت نیز مطرح است چرائی وچگونگی موضع گیری درقبال انتخابات است .

پاسخ دادن با این پرسش به ظاهرساده درهرکجائی دنیا که باشد،شایدکارمشکلی نباشد ولی درجغرافیای سیاسی ایران وبه خصوص شرایط گذشته، حا ل وآینده آذربایجان جنوبی جزء سخترین کارها ست واقدام کمیته مردمی دفاع ازغرب آذربایجان دراعلام فراخوان برای تصمیم گیری اجماعی دراین خصوص وبا درنظرگرفتن منافع ومصالح ملی ملک وملت آذربایجان جنوبی درتمامی ابعاد کاربسیار پسندیده ومبارکی است ولازم است فعالین ودلسوزان ملک وملت با هرمرام وتفکری دراین امرمشارکت فعال نمایند تا به اجماعی شایسته و با محوریت آذربایجان جنوبی برسیم .

◄عنصری که به ما دریافتن پاسخ این پرسش کمک می نماید این است که هدف ما ازیافتن پاسخ این پرسش چیست وبه عبارت روشنتر ما به دنبال چه هستیم!؟آیا هدف اعلام موجودیت سیاسی اجتماعی است ؟ایا هدف صرفا یا موضع گیری ویا یک افدام سیاسی اجتماعی است ؟ آیا هدف کسب قدرت سیاسی اجتماعی ویا کسب امتیاز دردایره بسته سیاسی اجتماعی ایران است ؟ایا هدف پرکردن ویترین تبلیغاتی خودمان ویا فاشیستهای دولتی است؟ ایا هدف حفظ چند نام وعنوان برروی کاغذهاست ؟آیا هدف مبارزه باتهدیدها باچند پهلوان پنبه ای وبرروی کاغذهاست؟ ....ویا ما صادقانه به دنبال منافع ومصالح ملک وملت آذربایجان جنوبی درمیان واقعیتهای جامعه هستیم.

◄عنصر دیگر دراین میان که می تواند مارایاری دهد ارزشیابی کارنامه موضع گیریها واقدامات وشخصیتها های موجود درگذشته وحال استک ه آیا مارا دررسیدن به اهداف خویش ورفع تهدیدها چقدریاری نموده است که بتوان برروی آن تکیه نمود ؟!

◄عنصر دیگر تحولات ایجاد شده درجبهه مقابل وچگونگی عملکرد آنها درطول دوره معینی از زمان است که مارا درسیدن به شناختی واقع بینانه از چهره وماهیت دشمن یاری دهد !

◄وعنصر آخر وضعیت اردوی داخلی وشرایط امروزین ودورنمائی تحولات آینده است !

بااطمینان می توان گفت که همگان وبا هرگرایش ومرامی هرچند متفاوت ازهم، به دنبال منافع ومصالح ملی ملک وملت آذربایجان جنوبی هستیم وصادقانه به دنبال رائالیزه کردن آن هستیم واهداف کلان را برموفیقیتهای کوتاه مدت سیاسی – اجتماعی ترجیح داده ومخالف تامین انرژی برای موتوررژیم فاشیستی ایران هستیم به عبارت ساده تر موفقیتهای کوتاه مدت ما دراین برهه اززمان  می تواند بخشی ازاهداف کلان رژیم ایران باشد .زیرا تئوریسین های دولت مرکزی ایران نه به دنبال دموکراسی بلکه تنها به دنبال میزان آرا ومشارکت حداکثری (یعنی موفقیت کمّی ) هستند.ازطرف دیگر میزان مشارکت حداکثری درانتخابات باهرقصد ونیت، سیاسی اجتماعی  بطوریقین سوژه تبلیغاتی مناسبی دراختیار دولت ایران خواهد گذاشت تاباتکیه برآن میزان محبوبیت وپایگاه مردمی خویش را فریاد بزند وباآن  هزینه فعالیت برعلیه خویش را افزایش دهد وهمه اینها منجر به تقویت نظام حاکم برجغرافیای سیاسی اجتماعی ایران خواهد شد که با استراتژی اصولی وکلی حرکت ملی آذربایجان جنوبی  مبنی برپرهیز ازهراقدامی که منجربه تقویت شوونیسم وفاشیسم درایران شود ،می باشد.شاید گفته شود باوجود تمام این گفتار، مصالح حرکت وشرایط امروز ملک وملت آذربایجان جنوبی مارا نیازمند می سازد که به درجهت نیل به اهداف کلان وبلند مدت ،به تعریف وکسب اهداف کوتاه مدت نیز حرکت کنیم تا باعث دلگرمی برای فعالین وملک وملت گردد وهمچنین برای کاستن ازفشارها وجنایات روزمره رژیم برفعالین، ازنفوذ وقدرت آنهادرآینده استفاده کنیم.

به جرات می توان گفت دلیل مناسبی به نظر می رسد ومی تواند قانع کننده برای شرکت ومشارکت حتی نسبی وکنترل شده درانتخابات باشد .اهمیت این دلیل زمانی بیشتر می شود که تهدید های ارامنه واکراد برای ایجاد تغییرات درمالکیتهای معنوی وترکیب جمعیتی وتروج تروریسم دراراضی تاریخی آذربایجان جنوبی همچنان باشدت بیشتری وجود دارد ومی توان باکاندید کردن چهرههای نه چندان مطرح سیاسی اجتماعی وملی که احتمال ردصلاحیت آنهاکم باشد وبا حمایتهای پنهان ازآنها وایجاد شانس موفقیت بیشتربرای آنها ،آنها رابرای روزهای آینده ذخیره کرد وبه نوعی درمیان نیازهای دولت ایران به نفع خودمان مانور بدهیم وامتیازبگیریم . درنگاه اول من نیز این را یک موفقیت کوتاه مدت می دانم وقابل بررسی ولی آیا درنگاه کلان هم اینگونه است؟ وآیاوضعیت ساختاری وتشکیلاتی حرکت ملی این اجازه رابه مامی دهد؟به نظرمی رسداین گونه موفقیتهای کوتاه مدت، برنامه میان مدتی رامی طلبدتاباتوجه به فیلترینگ شدید نیروهای اجتماعی درعرصه انتخابات ،امید به موفقیت آن داشته باشیم که درشرایط فعلی آذربایجان جنوبی امکان آن ضعیف به نظرمی رسد.

بررسی کارنامه نمایندگان مناطق مختلف آذربایجان جنوبی درمجالس خبرگان، مجلس شورای اسلامی وشوراهای اسلامی شهروروستا وچگونگی فیلترینگ نیروها درعرصه انتخابات اطلاعات ارزشمندی رادراختیار ما قرارمی دهدتابتوانیم به جمع بندی روشنی دست پیداکنیم .برای این منظور من دردوحوزه به بررسی می پردازم 1- چالشهای کلان حرکت :دراین حوزه هیچکدام ازنمایندگان مناطق مختلف آذربایجان جنوبی اقدام هرچنداندکی ازخود به یادگارنگذاشته اند وسیستم بسته نظام حکومتی ایران وتفکرات انحصارطلبانه شوونیستی حاکم برآن امکان هیچ حرکتی را هم به اندک فعالین جسورهم نمی دهد از مهمترین نمودهای این حوزه می توان به حق تعیین سرنوشت ملی ،احیای تاریخ وادبیات ترکی آذربایجانی  وآموزش آکادمیک زبان مادری ،تلاش برای رفع تهدیدهای روزافزون ارامنه واکراددرآذربایجان و.... اشاره کرد

2- مسائل روزمره ملک وملت آذربایجان جنوبی :شاخص ترین نماینده ای که دراین حوزه بتوان ازآن نام برد آقای اعلمی نماینده تبریز درمجلس شورای اسلامی است وازاقدامات ارزشمندایشان می توان به تلاش موفقیت آمیز درجهت آزاد سازی بخشی اززندانیان دربند آذربایجانی ، شجاعت درپرسش ازوزیر کشور درخصوص وقایع آذربایجان وتلاش درجهت رفع ممنوعیت استفاده ازکلمات ترکی درآذربایجان و.. نام برد  درمقابل این اقدامات موضعگیریهای تندبرخی ازنمایندگان آذربایجان درمجلس دربرابر نقشه تاریخی آذربایجان منتشره ازسوی آکادمی علوم آذربایجان شمالی وسکوت آقای اعلمی وافزایش موج دستگیریها درآذربایجان وبی اعتنائی به حقوق شهروندی آنها وسکوت آقای اعلمی ،تجزیه مدرن آذربایجان وسکوت ... ادامه سیاست آسیمیلاسیون درآذربایجان وسکوت ... بی اعتنائی به حقوق مدنی سازمانهای غیردولتی وسکوت .... تخریب میراث تاریخی آذربایجان وسکوت .... رامی توان اشاره کرد.لازم به ذکر است که بدنبال تغییرات اعمال شده درقانون انتخابات مجلس مصوب مجلس هفتم که آقای اعلمی عضوی ازآن می باشد دارابودن مدرک تحصیلی لیسانس وباحداقل پنچ سال سابقه مدیریتی ویا مدارک بالاتر، مسیر رابرای پیمودن احتمالات مشکل ترکرده است زیرا همگان می دانیم برای کسب پست مدیریت درنظام ایران باید ازهفت خوان رستم عبور کنی وتائیدیه سپاه واطلاعات واماکن وامام جمعه و...داشته باشی ومن بعید می دانم کسی باگرایشهای ناسیونالیستی آذربایجانی ازاین فیلتیرینگ جان سالم به درببرد .  بنابراین تکیه براحتمالات نمی تواند ما برای گزینشهای مورد انتظار حکومت ایران قانع کندویا دلیل کافی برای شرکت درانتخابات باشد.لازم به تذکراست که پابرجا بودن اصل نظارت استصوابی شورای نگهبان مانعی بزرگ برای عبورازفیلترینگ انتخاباتی می باشد.ازسوی دیگرفعالترشدن قوه قضائیه دربرخورد بانمایندگان مردمی وهمچنین زمزمه های استمرار نظارت شورای نگهبان برعملکرد نمایندگان پس ازانتخاب نیز مانعی دیگر دربرابرکسانی است که می اندیشند ازجایگاه  نمایندگی مجلس می توان درجهت منافع ومصالح ملک وملت آذربایجان جنوبی گام برداشت زیرا اکنون نظام حاکم برایران منافع ومصالح خود را با منافع ومصالح ملک وملت آذربایجان جنوبی درتضاد می بیند  توسل به قوه قهریه دربرخورد با اقدامات مدنی وبدون خشونت فعالین آذربایجان دلیل روشنی براین مدعا است.

درانتخابات قبلی موضع فعالین حرکت ،تحریم نسبی انتخابات بود ازآن موقع درجبهه مقابل ما تغییرات مثبتی برای توجیه شرکت درانتخابات رخ نداده است .درجبهه فاشیستهای حاکم برایران جزپس رفت درمسیر دموکراسی وغوطه ورشدن درمنجلاب فساد وطغیان تغییردیگری حاصل نشده است نظام قدرت همچنان برروی غیرخودیها بسته است الگوئی تقسیم قدرت همچنان تکفیر می شود حق تعیین سرنوشت ملی ملل ساکن درجغرافیای سیاسی ایران همچنان به رسمیت شناخته نمی شود حقوق شهروندی افراد لگدمال فاشیسم می شودشرایط شرکت درانتخابات سختتر شده است نظارت استصوابی همچنان پابرجاست فضائی سیاسی اجتماعی آذربایجان همچنان امنیتی است بازداشتها وشکنجه ها وپرونده سازی هاباشدت دنبال می شودتخریب شخصیتی فعالین حرکت وتحریف اهداف حرکت باشدت تمام ادامه دارد .......درجبهه ارامنه گستاخی ریشه دوانیده است ادعاهای ارضی همچنان پابرجاست داغ قاراباغ همچنان تازه است فعالیت های زیرزمینی داشناکها دراراضی تاریخی آذربایجان همچنان با کمک عوامل دولتی ادامه دارد میراث تاریخی وباستانی مالگد مال شوونیسم فارس درجهت تغذیه ارامنه است ...... درجبهه اکرادوضع به مراتب سختتر شده است واکراد باکمک آشکار وپنهان بخشهای ازنظام حاکم برایران به دنبال کردن سیاستهای تروریستی خویش ادامه می دهند .بدنبال سرکوب نیروهای تروریستی کرد درترکیه توسط ارتش دلاورترک وبسته شدن پایگاههای آنها درشمال عراق احتمال فعالترشدن آنها دراراضی تاریخی آذربایجان جنوبی بیشتر شده است ومن فکرمی کنم حضور چند نماینده خنثی ویا حتی فعال کنترل شده نمی تواند مانعی دربرابرآنها باشد

درحوزه داخلی حرکت نیز تحولات ارزشمندی رخ داده است که منجربه تقویت حرکت ملی شده است واین نظام حاکم برایران رابه واکنشهای افراطی   وتند واداشته است افزایش بازداشتها ومحدود کردن فعالیت سازمانهای غیر دولتی ومطبوعات مستقل صدور جزوه 19 صفحه ای برای آشنای مسئولین دولتی با حرکت ملی (البته با فرم تحریف شده آن )و....نشانه های غیرمستقیمی است که نشان ازتقویت حرکت ملی دارد ودردید مستقیم افزایش گرایشهای هویت خواهانه درمیان توده ملت وافکاراستقلال طلبانه درمیان خواص موقعیت حرکت ملی آذربایجان جنوبی رادرمیان سایرحرکات آزادی بخش ملل ساکن درجغرافیای سیاسی ایران را برجسته ترنموده است  .قبل ازپرداختن به موضع خودم دررابطه با انتخابات بطور مشخصی می خواهم به نگرانی جحم قابل توجه ای ازفعالین حرکت ملی درابطه با تحریم نسبی بپردازم .به نظر می رسد برای تحریم مطلق انتخابات درآذربایجان جنوبی بجز غرب آن که اساسی ترین چالش راباتروریسم کرد داریم هیچ شک وشبهه ای درمیان فعالین حرکت وجود ندارد .اقدامات تروریسم کرد درجهت افزایش تروریسم درغرب آذربایجان وتغییر ترکیب جمعیتی وکسب مالکیتهای معنوی درآن وافزایش دامنه نفوذ خود درآذربایجان جنوبی به منظور کسب امتیاز که باحمایتهای پنهان وآشکار عوامل حکومتی نیز همراه است نگرانی های رادرمیان فعالین حرکت ملی دامن زده وآنها راوادارکرده است تا برای ایجاد مانع دربرابرآنها با شرکت درانتخابات این منطقه وانتخاب نمایندگان ترک (حتی اگر شناسنامه ای هم باشند )،مانع انتخاب نمایندگان کرد شوند .صرف نظر از کارائی این چنین نمایندگان ترک به نظر می رسد این موضع منفعلانه دربرابر اکراد ازسوی فعالین حرکت دراین برهه اززمان که حرکت درموضع قدرت قراردارد به رسمیت شناختن قدرت سیاسی اجتماعی اکراد دراین منطقه می باشدواین برای آینده حرکت بارمنفی به دنبال دارد ومی تواند پتانسیل اختلاف درمیان تابعین ترک وکرد دولت مستقل آذربایجان درآینده باشد تجربیات گذشته نیز نشان می دهد که اتخاذ موضع منفعلانه وتحریم نسبی کمکی به ما نکرده است .ازطرف دیگر هرچه ماتلاش کنیم نمی توانیم کل نمایندگان این منطقه رایک دست ترک انتخاب کنیم وحضور نمایندگان ترک درجلسات مجلس مصوبات آنها راقانونی نموده وهزینه لغوآنها رادرآینده بالا خواهد برد بنابراین حضور منفعلانه در انتخابات غرب آذربایجان نه تنها مانع تروریسم کرد نخواهد شد بلکه افزایش میزان آراکمکی به رژیم ایران خواهد بود  . بنابراین اینجانب ضمن احترام به تمامی نگرانی ها باتحریم نسبی انتخابات همچون سالهای گذشته مخالف بوده وبصورت تئوریک خواستارتحریم مطلق انتخابات می باشم ولی به لحاظ پراتیک موافق اجماع فعالین حرکت ملی هستم وبه آن عمل خواهم نمود هرچند با خواست قلبی من متفاوت باشد.

بااحترام

Guneyli sevda

مبارزه مسلحانه يا تروريسم؟!

  آيدين تبريزي

  پس از آنکه پارلمان ترکيه با تصويب قانوني مجوز ورود به شمال عراق براي تعقيب نيروهاي پ ک ک را صادر کرد، بحثهايي در محافل سياسي ايران در اين مورد شدت گرفته است. آنچه در اين بحثها بيشتر از همه خود را نشان مي دهد، نگاه به شدت يکطرفانه و غير منصفانه به اين موضوع است. درگيري مسلحانه شورشيان پ ک ک با نيروهاي نظامي ترکيه که بيش از بيست سال پيش با هدف کسب خودمختاري (آنگونه که خود مدعي هستند) شروع شده است، دراين مدت بيش از سي هزار نفر کشته برجاي گذاشته است که بيشتر اين کشته شده ها نه نيروهاي نظامي ترکيه که کردهاي ترکيه هستند که به جرم عدم همراهي و همکاري با پ ک ک و به جرم “جاش” بودن به قتل رسيده اند. علاوه بر آن قربانيان بي گناه بمب گذاري هاي تروريستي کور در مناطق توريستي ترکيه بخش مهم ديگري از اين کشته شدگان را تشکيل مي دهند.

  نکته مهم ديگري که در اين موضع گيري ها، به ويژه از سوي گروههاي کرد ايراني از جمله حزب دموکرات کردستان يا جبهه متحد کرد در داخل ايران ديده مي شود، غير واقعي نشان دادن عمدي وضعيت کردها در ترکيه در جهت سرپوش گذاشتن بر کارنامه خونين اعمال تروريستي پ ک ک در طي اين بيست سال است. در حاليکه در سالهاي اخير بهبودي قابل توجهي در وضعيت حقوق بشر در زمينه کردها در ترکيه بوجود آمده، از جمله هويت کردي در ترکيه به صورت رسمي پذيرفته شده، زبان و ادبيات کردي در مدارس ترکيه تدريس مي شود، راديو، تلويزيون و نشريات به زبان کردي اجازه فعاليت را کسب کرده اند، در انتخابات اخير ترکيه حدود بيست نفر از نمايندگان کرد که علنا در شعارهاي انتخاباتي شان شکل فدرالي حکومت را براي آينده ترکيه تبليغ مي کنند، به پارلمان راه يافته اند و … هنوز هم اين گروههاي سياسي کرد در بيانيه هايشان ادعا مي کنند که در ترکيه کردها را ترک کوهي مي نامند!؟ (قضيه اي که در ترکيه به تاريخ پيوسته است ولي گويا عده اي منافعشان را در زنده نگهداشتن نفرتها مي دانند) و يا ترکيه قصد نسل کشي در کردستان ترکيه را دارد و يا اينکه وضعيت کردها در ترکيه بدتر از کردها در ايران است!

  اما سئوال اينجاست که آيا در ايران، کردها حق تدريس به زبان مادري خود را دارند؟ آيا در ايران نمايندگان کردها مي توانند علنا خواستار نظام فدرالي شوند و با اين شعار وارد مجلس شوند؟ آيا در ترکيه هم مانند ايران روزنامه گاران کرد را به اعدام محکوم مي کنند؟ آقاي اردوغان در يک پيام بسيار با معنا و مسالمت جويانه از پ ک ک خواسته است که هر خواسته اي دارد آن را از طريق پارلمان و انتخابات و به صورت قانوني پي گيري کند و دست از ترور و خشونت بردارد، آيا در ايران همين رفتار با حزب دموکرات و يا پژاک صورت مي گيرد؟ جمهوري اسلامي به کنار، آيا اپوزوسيون خارج نشين حاضر به مذاکره با اقليتهاي ملي در ايران بر روي طرح مساله فدراليسم هست چيزي که امروز دولت ترکيه با پذيرفتن نمايندگي کردهاي مدافع فدراليسم در پارلمان در عمل پايبندي اش را به آن نشان داده است؟ آيا اگر پ ک ک همانگونه که ادعا مي کند به دنبال فدراليسم و خود مختاري است، چرا با وجود به رسميت شناخته شدن اين ايده سياسي توسط دولت ترکيه و فراخوان رسمي آقاي اردوغان براي پي گيري خواسته هايشان (از جمله خودمختاري و فدراليسم) از طريق مسالمت آميز و انتخابات و پارلمان، همچنان به ترور و بمب گذاري هاي تروريستي خود ادامه مي دهد؟

  در مورد قضيه درگيري پ ک ک و ترکيه بايد منصفانه قضاوت کرد. نمي توان اعمال تروريستي پ ک ک را نديده گرفت و تنها ترکيه را که فقط “قصد” مقابله با آنها را دارد و هنوز اقدامي نکرده است و تلاش مي کند با اعمال فشار ديپلماتيک مساله را حل کند، محکوم کرد!؟ من همانطور که در مقاله قبلي ام نوشتم (1) مخالف هرگونه مبارزه مسلحانه هستم و بلافاصله پس از انتشار خبري مشکوک در مورد دست بردن آذربايجانيان به اسلحه، به مخالفت برخاستم. چون اولا با جنگ و خونريزي مخالفم و ثانيا معتقدم در دنياي امروز هر گروه چريکي در نهايت اجبارا به تروريسم روي خواهد آورد چون توان مقابله با سلاحهاي سنگين حکومت را ندارد. برخلاف قرون گذشته که هر اسلحه اي که دولت داشت، مخالفانش هم مي توانستند داشته باشند، در دنياي امروز سلاحهاي مرگبار و بي رقيب تنها در اختيار حکومتهاست و گروههاي چريکي چاره اي جز بمب گذاري هاي تروريستي کور ندارند که در آن هر کس که از روي بدشانسي در مسير نفرت کور آنها قرار گرفته باشد، کشته مي شود، چه نظامي، چه غير نظامي.

  آقاي جلال طالباني که امروز به دليل قرار گرفتن در موقعيت سياسي حقيقي و روبرو شدن با واقعيتهاي دنياي سياست، به بلوغ سياسي رسيده است، گفته است که “بارها به پ ک ک پيشنهاد داده ام که اسلحه را زمين بگذارند”. به نظر من هم پ ک ک بزرگترين دشمن کردهاي ترکيه است، نه فقط به اين دليل که بيشتر از آنکه ترکها را کشته باشند، کردهاي ترکيه را کشته اند، بلکه به اين دليل که مهمترين بهانه را در اختيار گروههاي راست افراطي ترکيه قرار داده اند که در برابر خواست برحق کردهاي ترکيه، به بهانه مبارزه با تروريسم، مقاومت نشان دهند. اين در حاليست که اگر کردهاي ترکيه عاقل باشند به راحتي مي توانند با کنار گذاردن اسلحه و ورود به عرصه سياسي، حقوق ملي خود را در مسير عضويت ترکيه در اتحاديه اروپا، با کمک فشار گروههاي حقوق بشر و اتحاديه اروپا بدست آوردند. من بارها گفته ام که خواستار اعطاي خود مختاري به کردهاي ترکيه هستم درست همانچيزي که براي ترکها در ايران مي خواهم. اما پ ک ک يک گروه تروريستي است و نماينده مردم کرد نيست. در دنياي امروز هرگونه مبارزه مسلحانه منتهي به تروريسم خواهد شد و کاملا محکوم است و به نظر من اگر گروههاي کردهاي ايراني نيز حقيقتا دموکرات هستند بايد اسلحه را زمين بگذارند و به مبارزه مسالمت آميز و مدني روي آورند.

  هرچند سالهاست که حزب دمکرات کردستان و کومله عملا در آتش بس به سر مي برند ولي بايد تکليف خود را مشخص نمايند، اگر معتقد به مبارزه سياسي مدني و مسالمت آميز هستند بايد شاخه هاي نظامي خود را منحل نمايند، ارتباطات و دفاعياتشان را از گروههاي شبه نظامي مانند پ ک ک و پژاک قطع کنند و اقدامات تروريستي آنها را محکوم نمايند در غير اينصورت نبايد انتظار داشته باشند که به صورت شريک ائتلافي با نيروهاي سياسي معتقد به مبارزه مسالمت آميز که فاقد شاخه نظامي هستند، پذيرفته شوند. با وجود اينکه در سياست مدرن با هر نيروي سياسي مي توان و بايد گفتگو کرد ولي تنها تحت شرايط خاصي مي توان با برخي گروههاي سياسي ائتلاف کرد. مطمئنا بايد با حزب دمکرات کردستان و کومله و ديگران گفتگو کرد ولي براي ايجاد يک جبهه مشترک بايد خواستار رعايت قواعد اساسي بازي دموکراتيک از سوي آنها و زمين گذاشتن اسلحه بود. حفظ شاخه شبه نظامي توسط اين گروهها باعث مي شود که آنها در ائتلافها خواستار قدرتي به مراتب بيشتر از سهمشان در افکار عمومي جامعه شوند و همين امر باعث مي شود که ائتلافي مانند ” كنگره مليتهاي ايران فدرال” عملا سهم بيش از پنجاه درصد از مردم ايران را در سبد کمتر از ده درصد بگذارد و آنها به خود اجازه دهند که بدون گرفتن نظر ديگران، بيانيه هايي از زبان مليتهاي ايران و در جهت آنچه منافع خود مي پندارند، صادر نمايند (2)! اشکال عمده اين بيانيه آن نيست که با جنگ احتمالي ترکيه در شمال عراق مخالف است بلکه اشکال عمده آن، اين است که کاملا جانبدارانه از تروريسم پ ک ک حمايت کرده و بدون محکوم کردن عمليات تروريستي پ ک ک، تلاش ترکيه براي دفاع از جان شهروندانش را محکوم کرده است؟! اين چه منطقي است که اجازه مي دهد پ ک ک با عبور از مرز عراق شهروندان ترکيه را به قتل برساند و سپس با فرار به آن سوي مرز خود را در آزادي مطلق حس کند!؟، چون دولت ترکيه تاکنون به دليل احترام به حق حاکميت عراق، از تعقيب مهاجمين در آن سوي مرز خودداري کرده است و تنها به هشدار بسنده کرده است.

  درست است که زمينه بروز و ظهور پ ک ک، سياستهاي آسيميلاسيون کردها توسط حکومت هاي پيشين ترکيه بوده است اما هميشه در موضع گيري بايد دقيق، جامع و بي طرفانه قضاوت کرد. هم سياست آسيميلاسيون کردها را بايد محکوم کرد و هم تروريسم کور پ ک ک را. چون اگر يکجانبه قضاوت شود، عده اي واقعا باورشان مي شود که حق دارند بمب گذاري کنند و انسانها بي گناه را بکشند! اين اشتباه حتي توسط روشنفکران ضد جنگ جهان نيز تکرار مي شود، آنها چنان يکطرفانه از آمريک ا و بوش انتقاد مي کنند که گويا تروريستهايي که هموطنان عراقي شان را همه روزه به خاک و خون مي کشند، يک مبارزه مقدس بر ضد اشغالگران را دنبال مي کنند و همه تقصير ها به گردن بوش است؟! هرچند نمي توان منکر اشتباه فاحش بوش شد ولي همين موضع گيري هاي غلط باعث آن شده است که بسياري به آن انسان نماهاي وحشي (تروريست ها)، به چشم قهرمان مبارزه با امپرياليسم بنگرند و همين مساله باعث قوت گرفتن گروههاي تروريست شده است. ما نبايد اين اشتباه را در ايران خودمان تکرار کنيم. هيچ ارزشي وجود ندارد که بالاتر از جان انسانها باشد که بتوان براي رسيدن به آن ارزشها، با چشمان بسته انسانهاي بيگناه را کشت.

  اما در مورد کردهاي ترکيه، بايد بگويم که سياستهاي نژاد پرستانه وضد بشري تنها مختص به پان ترکيستهاي ترکيه و يا پان فارسيستهاي ايران نبوده و ارمغان هيتلر و موسيليني اروپايي نيز هست. ولي نمي توان هميشه در تاريخ زندگي کرد. اين حوادث را نبايد فراموش کرد ولي نبايد از آنها کينه اي ابدي ساخت. من کشتار مردم آذربايجان در دوران فرقه دموکرات را هرگز فراموش نخواهم کرد ولي هرگز در صدد انتقام از کسي هم نيستم. کردها در ترکيه موقعيتي استثنايي در اختيار دارند و من آرزو مي کردم، شرايط ما در ايران همانند کردها در ترکيه بود. آنها بايد “انتقام” از گذشته را کنار بگذارند و سلاحها را زمين گذاشته و به مبارزه مسالمت آميز روي آورند. اگر اعتراضاتي مشابه خردادماه 1385 مردم آذربايجان، در کردستان ترکيه روي مي داد، تمام خبرگزاري هاي بين المللي اخبار لحظه به لحظه اعتراضات را به صورت خبر فوري پخش مي کردند و دولت ترکيه که در تلاش براي ورود به اتحاديه اروپاست چاره اي جز تسليم در برابر خواست آنها و اعطاي مرحله به مرحله حقوقشان نمي داشت. گرفتن حقوق انساني در کشوري که در آن آزادي هاي نسبي و گردش آزاد اطلاعات وجود دارد به همين سادگي است! اما پ ک ک که با اسکورت محموله هاي قاچاق و زورگيري از روستاييان کرد روزگار مي گذراند به اين سادگي ها حاضر به دست برداشتن از منابع در آمدش نيست!

  دولت ترکيه از چند سال پيش مرتب تهديد مي کند که به شمال عراق حمله خواهد کرد ولي برخلاف احمدي نژاد، در ترکيه سياستمداران عملگرايي در قدرت هستند و ترکيه در صورتي که بتواند راه حللي ديپلماتيک براي مساله بيابد مطمئنا از قرار دادن خود در برابر آمريکا و غرب اجتناب خواهد کرد. يکي از دلايل عمده عصبانيت ترکيه، حمايتهاي پنهاني دولت محلي کردستان عراق از پ ک ک است. آقاي مالکي گفته است که دفاتر پ ک ک در عراق بسته خواهد شد، حال سئوال اينجاست که چرا يک گروه تروريستي بايد بتواند در موصل و اربيل دفتر رسمي داشته باشد؟! که حالا تحت فشار ترکيه بايد بسته شود؟! اگر گروههاي سياسي کرد در عراق و ايران در صدد کمک کردن به کردهاي ترکيه هستند، بهترين گزينه تلاش براي خلع سلاح پ ک ک و تبديل آن به يک حزب سياسي مسالمت آميز که اجازه فعاليت در داخل ترکيه را داشته باشد، است. همانگونه که آقاي طالباني نيز به آن اشاره کرده و آقاي اردوغان با پيام پرمعناي خود مبني بر پي گيري خواسته هاي کردها از راه مسالمت آميز آمادگي اش را براي پذيرش آن نشان داده است.

  در اين شرايط حساس نيروهاي سياسي کرد در منطقه بايد هرچه سريعتر در جهت رسيدن به يک تفاهم جامع با ترکيه پيش از شروع حمله نظامي احتمالي ترکيه به شمال عراق حرکت کنند. اجزاي اساسي اين تفاهم مي تواند شامل موارد زير باشد:

  1- در خواست از ترکيه براي تصويب قانون عفو عمومي براي اعضاي رده پايين پ ک ک در قبال خلع سلاح

  2- ترغيب سران پ ک ک براي خروج هرچه سريعتر از عراق و تقاضاي پناهندگي از کشورهاي غربي تا دولت ترکيه را که خواستار استرداد آنها شده است در برابر عمل انجام شده قرار دهند.

  3- آزادي گروگانهاي ترک توسط پ ک ک براي نشان دادن حسن نيت

  آنچه در اين ميان من را به عنوان يک ترک آذربايجاني براي تلاش جهت کمک به حل اين معضل تشويق مي کند نه تنها کمک کردن به کردها براي رسيدن به حقوق انساني خود در ترکيه، که تثبيت نظام فدرالي در عراق و ترکيه براي کمک به پياده شدن همين ايده در ايران آينده است. چون اگر ترکيه بتواند مشکل کردها را به صورت مسالمت آميز حل کند هم شانس ورودش به اتحاديه اروپا افزايش خواهد يافت و هم خواهد توانست با جديت بيشتري به دفاع از حقوق ترکها در ايران بپردازد و حداقل در رساندن صداي مبارزات مردم آذربايجان به جهان با اعتماد به نفس بيشتري عمل کند. حقيقت اين است که حکومت تماميت خواه ايران، دولت ترکيه را با سوء استفاده از مساله کردها عملا به گروگان گرفته است و با توجه به نفوذي که بر روي گروههاي کرد منطقه دارد، ترکيه را در قبال حرکت ملي آذربايجان وادار به سکوت کرده به گونه اي که در جريان اعتراضات خردادماه 1385 دولت ترکيه هيچ اظهار نظر رسمي در اين مورد انجام نداد و حتي خواستار برخورد انساني با تظاهر کنندگان نيز نشد!

  به نظر مي رسد پذيرش تفاهم جامعي به شکل فوق که مي تواند مساله تروريسم پ ک ک را براي هميشه حل کند و از طرف ديگر حق پي گيري خواست خودمختاري توسط کردهاي ترکيه از طريق اعتراضات مسالمت آميز خياباني و تشکيل احزاب و شرکت در انتخابات را تضمين کند دور از دسترس نيست. بويژه اينکه ترکيه که به دنبال ورود به اتحاديه اروپايي است به تدريج مجبور به پذيرش خواست کردهاي ترکيه خواهد شد. اما براي رسيدن به اين امر در درجه اول بايد تروريسم و جنگ و خونريزي متوقف شود و اجازه داده شود تا نمايندگان ميانه رو پارلمان ترکيه بتوانند به تدريج حساسيتها را در جامعه ترکيه از ميان برداشته و نظر موافق روشنفکران ترک را نيز جلب کنند، چيزي که با توجه به اظهار نظرهاي شخصيتهاي مطرحي چون اورهان پاموک دور از دسترس نيست و تنها به گذر زمان و فراموشي دردها و کينه هاي ناشي از تروريسم بيست ساله در ترکيه نياز دارد که مي تواند به موازات پروسه طولاني عضويت ترکيه در اتحاديه اروپا به نتيجه مطلوب برسد. در اين لحظات حساس تاريخي، فعالين سياسي کرد با انتخاب حساس و مهمي در مورد سرنوشت آينده کردهاي منطقه روبرو هستند که يک تصميم عاقلانه مي تواند قدمي مهم در حل يکي از مسائل پيچيده منطقه ما باشد و تصميمات نادرست مي تواند سرنوشت همه مردم منطقه را به سوي جنگ و تباهي بکشاند.

قايناق:http://www.oyrenci.com/

حملات تروريستي پ.ک.ک چهره اي ديگر از توطئه گري بر عليه تورکها

حسن ارک

درچند روز اخير تورکيه از طرف بخشهائي از قدرتهاي جهاني بصورت موذيانه اي تحت فشار و تهاجم است . البته اين فشار وتهاجم در اين دو سه هفته اخير شکل نگرفته و پديدار نشده است ،بلکه ريشه آن در چند صد سال گذشته نهفته است. ريشه در دوراني دارد که امپراطوري عثماني ، قدرتي جهاني و غير قابل حذف محسوب ميگرديد. در آن دوران تورکها در بسياري از نقاط استراتژيک جهان در حاکميت بودند. صفويه و قاجار در ايران ، ازبکها در آسياي ميانه و عثماني در آناتولي و خاورميانه وبخشهائي از آفريقاي شمالي. اين سيستم تنها با دسيسه پردازي و راه اندازي يک جنگ جهاني تمام عيار بر عليه امپراطوري عثماني در هم شکسته شد.

  در راه اندازي يک جنگ تمام عيار بر عليه تورکها بود که اروپا هويت جديد خود را تعريف کرد ، به روسيه باج داد تا عثماني را براندازد. آنها در دشمني با تورکها موفق نيز شدند. اسناد تاريخي نشان ميدهد که نقشه اروپا بر چيدن ريشه دولت تورک در شبه جزيره آناتولي و ايران بوده است . البته مبارزات خردمندانه ملت تورک آناتولي به رهبريت آتاتورک مانع از موفقيت کامل اين نقشه شوم شد در سير مبارزات ملت تورک آناتولي کشور تورکيه فعلي تشکيل شد و در طول چند دهه به موفقيتهاي زيادي نائل گرديد.در دو دهه اخير نيز اين کشور تبديل به يکي از قدرتمندترين کشورهاي منطقه در تمامي زمينه هاي ژئو استراتژيک و ژئواکونوميک و ژئو پلتيک شده است.

  فرو پاشي شوروي سابق و احياي ملتهاي تورک و پيدائي ناگهاني چندين دولت تورک فاز جديدي از هويت گرائي و قدرت يابي ملتهاي تورک را فراهم آورده است. در اين ميان آذربايجان بدلايل زيادي از اهميت بسزايي بر خوردار است. روندي که در آذربايجان در حال انجام است ، تاثير انکار ناپذيري بر معادلات منطقه اي دارد. پيدائي ناگهاني دولت آذربايجان شمالي آنهم در شرايطي که برنده ترين سلاح آقتصادي جهان يعني نفت خزر را در دست دارد. همچنين بروز قدرتمند جنبش هويت گرائي تورکهاي ايران و پديداري افتخار آفرين حرکت ملي آذربايجان ، با اينکه در عمل هيچ گونه وابستگي به کشورهاي تورک ندارد، ولي موقعيت و اهميت تورکهاي جهان و در آن ميان کشور تورکيه را دوچندان کرده است.

  تمامي اين تحولات زمينه ايجاد دگرگوني در توازن قدرت موجود در منطقه را فراهم آورده است. توازن قدرتي که شوونيسم فارس در آن نقش کليدي داشت و سرکوب و آسيميلاسيون ملتهاي تورک منطقه يکي از آماج اصلي آن بود . اکنون منطقه در معرض دگرگونيهاي اساسي است. اين دگرگونيها در تمامي زمينه هاي ژئواستراتژيک و ژئو پلتيک و زئواکونوميک اجتناب ناپذير است. اگر روند دگرگوني بصورت طبيعي پيش برود، مسلم است که ملتهاي تورک بصورت محورهاي اساسي و قدرتهاي کليدي در خواهند آمد. با توجه به اين موئلفه ها است که ميتوان علتهاي واقعي بسياري از شيطنتهاي شيطانکهاي منطقه اي و انگيزه هاي اصلي دسيسه پردازي شياطين بزرگ جهاني برعليه دولتها و ملتهاي تورک را در يافت.

  سنگ اندازي هاي معاندانه برخي از کشورهاي اتحاديه اروپا در مقابل عضويت تورکيه در اين اتحاديه ، ايجاد بلاتکليفي هاي مغرضانه در روند کشورداري تورکهاي قبرس ، تحريک ارمنستان فقير و بي چيز در ادامه اشغال دراز مدت اراضي آذربايجان در قره باغ ، تحريک شوونيسم فارس در جبهه گيريهاي احمقانه بر عليه هويت گرائي تورکهاي ايران و کمک به شوونيسم در سرکوب حرکت ملي آذربايجان ، تحريک کردها در تورک زدائي از اراضي کرکوک و اربيل و موصل در عراق ، تقويت و کمک به اسلام گرائي براي مقابله با روند ملي گرائي در تورکيه و ساير ملتهاي تورک که نازه استقلال يافته اند و بسياري توطئه ها و شيطنتهاي ريز ودرشتي که در اقصي نقاط اراضي متعلق به ملتهاي تورک در حال انجام است.

  همه اينها يک هدف محوري را دنبال ميکند، آن چيزي نيست جز کم رنگ کردن و ضعيف نمودن نقش تورکها در دوباره چيني پازل قدرت در منطقه خاور ميانه و آسياي مرکزي .

  با دقت به اين هدف غائي است که ميتوان تناقض هاي موجود در رفتار سياسي قدرتهاي بازيگر در منطقه را دريافت. در چنين صورتي ميتوان دريافت که چرا آمريکا در حالي که در ايران با حاکميت مرکزي درگير است ، به او در سرکوب هر چه بيشتر هويت گرائي تورکها و حرکت ملي آذربايجان کمک ميکند و در حالي که پرچم دموکراسي و حقوق بشر را برداشته و از آزاذي بيان و قلم صحبت ميکند ، اخبار و مطالب مربوط به حرکت ملي آذربايجان را در بايکوت نگاه ميدارد و نسبت به نقض حقوق بشر تورکها در ايران بي تفاوت است.

  همچنين ميتوان فهميد در شرايطي که آمريکا ادعا ميکند در عراق بدنبال آرامش است در همان حال در شمال عراق کردها را بر عليه تورکها مسلح و تحريک ميکند. پژاک را حمايت ميکند تا اراضي تورکها را اشغال کند. پ کا کا را تقويت و مسلح ميکند تا در تورکيه دست به عمليات تروريستي بزند. کردستان عراق را نيز به مامن و سنگر آنان تبديل ميکند . آمريکا در شرايطي که در تمامي نقاط عراق نيروهاي مخالف را خانه به خانه و نخلستان به نخلستان تعقيب ميکند و دستگير و مجازات مينمايد ، در رابطه با جلو گيري از فعاليتهاي تروريستي پ کا کا در عراق و تورکيه ابراز عجز ميکند! و خود را ناتوان معرفي مينمايد! در اين ميان تصادفا نزديک به يکصد هزار اسلحه پيشرفته آمريکائي در عراق گم ميشود و آمريکا ادعاي بيخبري ميکند اين در حالي لست که باز تصادفا ! اين اسلحه ها سر از سنگرهاي تروريستي پ کا کا در مي آورند!

  همچنين ميتوان فهميد چرا آمريکائي ها در مقابل کشتار بي رحمانه تورکها در اربيل و کرکوک و موصل که مستقيما بدست کردهاي حاکم صورت ميگيرد ،سکوت ميکند و هيچ اقدامي در جهت جلو گيري از اين گونه اقدامات تروريستي انجام نمي دهد و حتي از ياري رساني تورکيه به تورکهاي مظلوم و تحت ستم در کردستان عراق جلو گيري ميکند.

  همچنين ميتوان فهميد که چرا در آذربايجان شمالي از سوئي ، جهت استفاده از نفت آن به دنبال حفظ امنيت و آرامش هستند و از سوئي ديگر ارامنه را در قره باغ به تداوم اشغال گري و جنايت پيشگي تحريک و ياري ميکنند.

  ما چه بخواهيم و چه نخواهيم در شرايط خاصي از تاريخ جهان و در منطقه ويژه اي از جغرافياي گيتي قرار داريم. در اين منطقه دگرگونيهاي سريع و دخالت گرانه و عميق در حال وقوع است. قدرتهاي جهاني در اروپا و آمريکا مايل به قدرت يابي تورکها نيستند. آنگونه که از کينه توزي انها بر ميآيد آنها اگر در توان داشتند بر سر تورکهاي منطقه همان را ميآوردند که بر سر برادران آنها در آمريکاي دو سه قرن پيش درآوردند. آنها اگر در توان داشتند به مانند سرخپوستهاي آمريکا تورکهاي منطقه را قتل عام ميکردند و سر زمينشان را اشغال مينمودند و شايد هم اسم سرزمينهاي اشغالي را نيز “آمکاپيا” ميگذاشتند . ولي اکنون ديگر شرايط جهان عوض شده است ، و خوشبختانه به همت مقاوت و ايستادگي و درايت تورکها ، آنها از چنين توانائي برخودار نيستند. پس به دسيسه چيني و توطئه پردازي روي ميآورند.

  بايد از خود پرسيد ، در حالي که حزب مسلح و نظامي پ کاکا از طرف قدرتهاي جهاني غرب يک گروه تروريستي معرفي شده است ، پس چگونه غرب از اين گروه تروريستي حمايت ميکند؟ پس چرا او را تحريک و مسلح ميکند تا به زعم خود تورکيه را متلاشي کند؟ چرا غرب جنبش هويت گرائي تورکهاي ايران را در بايکوت نگه ميدارد ، سر کوب و حق کشي ها در حق حرکت ملي آذربايجان از طرف شوونيسم فارس را ناديده ميگيرد و شوونيسم فارس را در اجراي سياست سرکوب خشن در آذربايجان ياري ميدهد. آنهم در شرايطي که حکومت حاکم در ايران را دشمن در جه يک خود معرفي ميکند.

  چشمها را بايد شست ، پاکتر بايد ديد .از خواب چندين ساله بايد بيدار شد. بايد از دامهاي رنگارنگ رهيد و به هويت اصلي خود باز گشت. بايد به جد درک نمود که ما تورک هستيم و از حق و حقوقي انساني برخورداريم که اين حق وحقوق از طرف شوونيسم تحت حمايت غرب پايمال شده است.

  اکنون ملتهاي تورک به اين آگاهي رسيده اند . چندين دولت تورک به منصه ظهور رسيده اند . تورکيه به عنوان قدرتمند ترين و توسعه يافته ترين کشور تورک عملا به کشور “مادر” دولتهاي تورک تبديل شده است و الگوي عملي پيشرفت و توسعه را در افق ديد کشورهاي تازه استقلال يافته تورک به نمايش گذاشته است. پس تورکيه را بايد شکست تا جهان تورک امکان سر برافراشتن نداشته باشد.

  ضد تورکها بخوبي ميفهمند ، اگر حرکت ملي آذربايجان در ايران ، بتواند قدرت حاکم در ايران را مجاب به تعامل خردمندانه با خود نمايد، يا در ايران تورکهاي هويتگرا در قدرت سياسي سهم شايسته خود را به دست آورند، ديگر نفوذ در خاور ميانه غير ممکن خواهد بود. اگر حکومت ايران از چنگال شوونيسم فارس بتواند خود را رها سازد و به ماهيت اصيل و تاريخي تورک خود بازگردد و آذربايجانيها در آن بقدرت برسند ، اين بار به همراه و در همکاري با ساير دولتهاي تورک و بخصوص تورکيه تبديل به قدرتي غير قابل مهار و تصرف خواهند شد . پس در صدد جلو گيري از آن اين روند طبيعي و کاملا عملي هستند. آنان از سوئي شوونيسم فارس را در سرکوب حرکت ملي آذربايجان همراهي ميکنند و مانع ظهور جهاني حرکت ملي آذربايجان درعرصه بين المللي ميشوند وا زسوئي ديگر تورکيه را با مشکل مواجه ميسازند.

  آنها ميخواهند اقتصاد تورکيه را متلاشي کنند، روند ناسيوناليسم تورکي را با شارژ موذيانه دين گرائي تحت تاثير قرار داده و از مسير طبيعي و منطقي آن خارج سازند. با تحريک و مسلح نمودن کردهاي پ کاکا ارتش تورکيه را که يکي از قدرتمند ترين ارتشهاي منطقه و جهان است در گير جنگ کوهستاني و چريکي نافرجام و فرسايشي نمايند تا به اين طريق آن را ضعيف و مضمحل سازند . احزاب و جريانات سياسي درون تورکيه را به اختلافات داخلي و حذفي گرفتار سازند. آنها در اين راستا دست به هر گونه کثافت کاري که به تصور ميآيد، ميزنند.

  آري تحولات سياسي که امروزه در رابطه با تورکيه مطرح است در چنين بستري قابل بحث و بررسي است. جناحهائي از قدرت حاکمه در آمريکا با مطرح نمودن نسل کشي دروغين ارامنه در امپراطوري عثماني ، سعي دارند، افکار عمومي در تورکيه را عصبي و تحريک نمايند . در همان حين پ کاکا را تحريک و مسلح ميکنند که جامعه در حال توسعه تورکيه را به آشوب بکشد ، درنهايت نيز ارتش و نيروهاي نظامي تورک را متهم به بي لياقتي و ناتواني نمايند.

  البته در اين ميان گفتگو در اين باره که تورکيه در مقابله با اين توطئه ها چه بايد بکند ، خود بحث و مجال ديگري را ميطلبد . دراين باره در نوشته ديگر بحث خواهد شد . ولي با اين همه مطمئن هستيم که سياستمداران تورک بهترين و منطقي ترين گزينه را انتخاب خواهند کرد.

  همچنين در رابطه با اين مسائل از طرف برخي جريانات سياسي آذربايجاني و غير آذربايجاني موضع گيريهاي مختلفي صورت گرفته است که آن نيز در نوشته جداگانه اي مطرح خواهد شد.

قایناق:http://www.oyrenci.com

پ ك ك (حزب كارگران كردستان) از كجا تا كجا!

سونمز گوگانلي

 پ.ك.ك موضوعي است كه در صدر اخبار كشورهاي جهان جاي گرفته است. اينروزها به احتمال زياد عمليات نظامي ارتش تركيه به شمال عراق وكمپهاي پ ك ك موضوع روز خبري جهان خواهد بود. ما نيز اگر مقابله نكيم از سوي نيروهاي تروريست كرد تحت فشار قرار خواهيم گرفت. هم اينك شاخه ايراني پ ك ك يعني پژاك فعاليت گسترده اي را در آذربايجان انجام ميدهد. و در سايتهاي خبري حركت ملي از اين تشكيلات تروريستي و مخوف خبرهاي زيادي مي خوانيم. اما بياييد تا با هم  پ ك ك را بهتر وت اريخي تر بشناسيم.

حزب كارگران كردستان درمناطق جنوب غربي تركيه، غرب ايران، شمال عراق و شمال غربي سوريه فعاليت كرده و قصد تشكيل دولت مستقل كردستان در اين منطقه را دارد. اين گروه به نيروهاي مسلح و مردم عادي كشورهاي تركيه و ايران نيز حملات مسلحانه ترتيب ميدهد.

 نام پ ك ك مخففpartiya karkeran Kurdistan   به معناي حزب كارگران كردستان ميباشد. اما درسالهاي اخير از نامهاي غير معمول kadek ,kongra-gel  نيز استفاده نموده است. پ ك ك ازسوي تركيه، امريكا، اتحاديه اروپايي و ناتو بعنوان يك تشكيلات تروريستي شناخته شده است.

ايدئولوژي حزب:

ايدئولوژي حزب بر اساس تفكر ماركسيستي-لنينيستي و كورد گرايي بنا شده است، اگرچه فعاليت اصلي حزب در خاك تركيه ميباشد ولي در كشورهاي اروپاي غربي، عراق و ايران نيز عملياتهاي انجام ميدهد. حتي بر اساس برخي اطلاعات و اخبار غير رسمي از سوي دولتهاي نام برده  حمايت ميشود. تروريست هاي وابسته به پ.ك.ك براي اولين بار از سوي ASALA آموزش داده شده و عمده راههاي كسب درآمد آنها قاچاق مواد مخدر و جمع آوري خراج از اهالي منطقه ميباشد. كمكهاي بعضي از سمپاتيزانهاي حزب در اروپا به صورت مستقيم و يا غير مستقيم اهميت ويژه اي براي حزب دارد. پ.ك.ك در سال 1973 تشكيل و در سال 1984 به صورت شبكه چريكي تغيير جهت داده و از اواخر 1980 تا اواسط 1990 مناطق جنوب غربي تركيه را به محل جنگ مستقيم با ارتش تركيه تبديل كرد. كفته مي شود تروريتها در اين مدت 30000 نفر را به قتل رسانده و باعث صدها عمل غير انساني ديگر شده اند و با اينكار خود پيشرفت منطقه را 20 سال عقب انداخته است. در سال 1993 با حمله نيروهاي مرزباني و واحدهاي ويژه جنگهاي كوهستاني ارتش تركيه فرار كرده و خود را به كمپهاي مستقر در سوريه رساندند. با حضور نيروهاي ارتش تركيه و فشار سياسي تركيه به كشورهاي حامي ترور، پ.ك.ك كمپهاي خود را از سوريه و ايران خارج كرده و در شمال عراق استقرار يافتند. بدليل فشار سنگين تركيه تشكيلات از فعاليت و تبليغات در تركيه باز ماند و بعد از مدتي حمايت منطقه اي خود را از دست داد.

تاريخچه حزب:

سازماندهي اوليه حزب كارگران كردستان كه اعضاي آن بيشتر از دانشجويان بود، در سال 1973 به رهبري عبداله اوجالان و با نام كردي آپو انجام شده است. حزب در آنكارا تشكيل و به سرعت براي تبليغات دربين كردهاي جوان به سوي مناطق جنوب غربي نركيه (مناطق كردنشين) رهسپار ميشود. در 27 اكتبر 1978 در بيانيه جديد راهبردي موضوع تظاهراتهاي خياباني را مطرح ميكند. بدليل داشتن افكار ماركسيستي-لنينيستي چپگرا با نيروهاي راست وارد درگيري ميشود. اگرچه دراوايل سال 1980 از ميزان تظاهراتهاي خياباني كاسته شد، اما برنامه ريزي براي جنگهاي شهري هنوز موضوع مورد علاقه رهبران پ ك ك بود و اساس جنگهاي شهري فرار اوجالان به سوريه وتشكيل كمپهاي DEV-GENC ميباشد. درسال 1984 پ.ك.ك روش ميارزاتي مائو را براي خود انتخاب ميكند و با كمك سوريه متدهاي جديد ترور را در جنوب غربي تركيه را به اجرا مي گذارد. 15 فوريه 1984 اوجالان با پاسپورت قبرس جنوبي (منطقه تحت كنترل يونان) بازداشت و ضربه سنگيني به حزب وارد ميشود. درميان تشكيلات به اعضايي كه به ايده ها ونقشه هاي سياسي و نظامي عبدالله اوجالان علاقه شديدي دارند (آپوچيلار) ميگويند كه بعد از اجلاس معروف ديكس انتخاب و مورد استفاده قرار گرفته است. اوجالان بعد از فرار از تركيه به سوريه رفته و در دهكده بئكار زندگي ميكرد. درتاريخ 15 مرداد 1984 درشهرهاي اروح و شمدينلي پ.ك.ك اولين عمليات  نظامي خود را در سطح گسترده انجام داد، دراين عمليات كه توسط شاخه نظامي تشكيلات (نيروهاي آزاديبخش كردستان) انجام گرفت، نيروهاي آموزش ديده در كمپها به عنوان اولين ماموريت خود جاده مواصلاتي ائلازيق _ بينگل را بسته و با متوقف ساختن يك دستگاه اتوبوس نظامي 33 سرباز غير مسلح ارتش را به رگبار بسته وسيزده سرباز ارتش، يك پليس و هشت شهروند عادي را به گروگان گرفتند كه گرگانها بعد از عملياتهاي پليس تركيه آزاد شدند. در سال 1998 پ.ك.ك با كمك كشورهاي يونان، ارمنستان، ايران و سوريه سرپا و در حال مبارزه بود كه با دستور اوجالان آتش بس يكطرفه اعلام شد. با تهديد تركيه براي آماده شدن براي حمله به سوريه، سوريه اوجالان را به كنيا فرستاد و در كنيا در يك عمليات نظامي بين المللي با حضور امريكا، انگليس  و اسرائيل وي بازداشت و تحويل تركيه گرديد كه قصد اين عمل ايجاد اختلاف هرچه بيشتر بين تركها و كردهاي ساكن تركيه و بهره برداري توسط كشورهاي مذبور  بود. 

پ.ك.ك با توجه به نداشتن محبوبيت درداخل تركيه وحملات ارتش تركيه مجبور به عقب نشيني و خروج از مرزهاي تركيه شد. حزب ابتدا در سوريه حضور داشت، اما با فشارهاي تركيه بردولت سوريه و به طبع آن فشار سوريه به رهبران حزب، آنها مجبور به ترك خاك سوريه شدند. بعد از جنگ خليج و نبود دولت پرقدرت و مقتدر به شمال عراق رفته و در آنجا مستقرشدند. بعد از حمله امريكا به عراق درخلا قدرت مركزي افزايش فعاليت داده و در كوههاي قنديل و اطراف آن كمپهاي خود را گسترش داده و در اين مكان بيش از ده كمپ آموزش ترور ايجاد نمودند. از سوي ديگر با حمايت دولت خودمختار كردستان و شخص مسعود بارزاني دفاتر خود در موصول و سليمانيه را رسما افتتاح نمودند. امريكا و دولت مركزي و دولت منطقه اي كردستان عراق قول داده بود كه از فعاليت هاي پ.ك.ك جلوگيري كند، ولي با گذشت زمان هيچ تدبيري انديشيده نشد و حتي بارزاني و نيروهايش كمكهايي نيز به پ ك ك كردند و از لحاظ اسلحه، مكان و تجهيزات آموزشي كمكهاي بي دريغي به پ.ك.ك نموند. پ.ك.ك با به دست آوردن اسلحه هاي ارتش عراق در سايه اين اسلحه ها حملات گسترده اي را در خاك تركيه انجام داد. پ.ك.ك در تيرماه سال 2006 در 500 متري كنسولگري تركيه در شمال عراق مركز فرهنگي عبدالله اوجالان را تاسيس كرد. تركيه به امريكا فشار وارد مي كرد تا اين مركز بسته شود و نيروهاي امريكايي اعلام كردند ما چنين چيزي نديده ايم و بدين ترتيب اظهار بي خبري نمودند. در خرداد سال 2007، چهار نفر از اعضاي پ.ك.ك  از كمپي در شمال عراق فرار كرده و در استان شيرناك تسليم نيروهاي امنيتي شدند و اعترافات تكان دهنده اي را ايراد كردند. اين چهار تروريست فراري در گفتگو با خبرنگاران گفتند كه: ما فريب خورديم و به هنگام حضور در كمپهاي عراق به اصل موضوع پي برديم. به ما مي گفتند كه اگر به تركيه باز گرديد شكنجه خواهيد شد ولي ما هيچكدام چنين چيزي را در اينجا نديديم. آنها اظهار نمودند كه امثال ما صدها نفر در كمپها هستند.  آنها گفتند كه سخن حمله ارتش تركيه به عراق باعث ترس و وحشت تروريستها ميشود. اين صحبتها باعث شد كه تمامي كمپها تخليه شود. در قسمتي ديگر از اين اعترافات تروريست گفتند: مينهاي كنترل از راه دور و تجهيزات آنها از مناطق جنوبي و مركزي عراق به ما ميرسيد و اين در خفا نه بلكه در مقابل چشمهاي پيشمرگه هاي وابسته به دولت منطقه اي زير نظر بارزاني انجام ميشد. دو خودروي زرهي امريكا به كمپهاي ما در ارتفاعات قنديل اسلحه آورده بود. در روزهاي گذشته خبرنگار شبكه خبري الجزيره قطر به هنگام تهيه گزارش و گفتوگو با يكي از سران پ.ك.ك در كنار وي اسلحه M16 ساخت امريكا و متعلق به نيروي زميني ارتش امريكا روئيت گرديد كه باعث تقويت شدن گمانه هايي مبني بر موضوع كمك امريكا به شورشيان كرد شد. تروريستها در اعترافاتشان عنوان نمودند كه به ما گفتند شما جاسوس هستيد و تحت فشار سنگين بوديم، حتي تعدادي از دوستانمان خودكشي كردند. 

مهمترين ابزار گروهاي تروريستي نيروي عملياتي ميباشد، اما پ.ك.ك از اين نظر در فشار شديد ميباشد. براي رفع مشكل نيرو حزب دختران چهرده تا پانزده ساله خانواده هاي فقير اكراد را خريداري و به كمپهاي خود منتقل ميكند و اين موضوع باعث شده تا ميانگين سن نيروهاي پ.ك.ك به يازده تا ده سال كاهش پيدا كند.

قایناق:www.oyrenci.com

طرح ايجاد ديوار حائل

رضا تورك           

     Riza_turk@yahoo.com    

چندي پيش با يكي از دوستان همفكر مبارز كه در راه استيفا و دفاع از حقوق ملي سرزمين مان آذربايجان هزينه هاي زياد معنوي و مادي را متحمل شده است درباره چالش هاي سياسي آتي آذربايجان صحبت مي كرديم و هردو در خصوص معضل اكراد مهاجر و بحران گروهكهاي تروريستي كردي تقريبا هم عقيده بوديم، اما مساله ايي كه در باب جغرافياي سرزميني در لابلاي نظرات ايشان و برخي ديگر از همفكران مبارز كه ساكن منطقه غرب آذربايجان نيستند و مساله اكراد برايشان ملموس نيست و به مسائل مشابه ديگري بيشتر تاكيد دارند، بحث اشغال منطقه ((قاراباغ)) در شمال و لزوم آزاد سازي آن و تاكيد بر بحث ((توران زمين)) و يكپارچگي سرزمينهاي تورك نشين از چين تا بلغار براي رهايي از بايكوت سياسي كه شدت و رنگ بوي اين دو موضوع در صحبتهاي اين دوست گرانقدر بيشتر از دفع فتنه اكراد مهاجر بود.

هرچند كه بنده بعنوان فردي كه در اولويت نخست و اساسي منافع ملي آذربايجان در راستاي سعادت و آزادي ملي سرزمينمان را ملاك و معيار برخوردهاي سياسي خود ميدانم با توجه به اهميت فوق العاده مهم مساله اكراد مهمترين دغدغه و چالش اين منطقه از آذربايجان را علاوه بر بحران هويت ملي و لزوم آگاهي و بيداري ملي، ((تقويت حس شهر و روستا پرستي)) اهالي را مهمترين اقدام كوتاه مدت در راستاي دفاع از جغرافياي سرزميني آذربايجان در برابر نقشه هاي پليد دشمنان ارضي آذربايجان ميدانم كه البته اين مهم با مكانيزمهاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و حتي در صورت لزوم دفاع نظامي قابل دسترسي است.

حال مقصود از آوردن اين مقدمه كوتاه اينست كه به بررسي مساله كرد در سطحي فراتر از آذربايجان بپردازيم و خطر ((ايجاد ديوار حائل)) در بين كشورهاي تورك نشين و قطع ارتباط اين دول با يكديگر را مورد بحث قرار دهيم، كه بنظر ميرسد فاز اول آن با اشغال قاراباغ بدست ارامنه جنايتكار عملي شده است و فاز دوم آن در شمال شرق عراق و در شهرهايي نظير اربيل، موصل، تل عفر و كركوك بوسيله اكراد تروريست در حال اجراست و فاز سوم آن نيز شامل منطقه غرب آذربايجان است كه اكراد تروريست و اقليت مهاجر كرد مجري آن خواهند بود.

با مطالعه تاريخ مشرق زمين مشخص مي شود كه توركها همواره بعنوان طلايه دار تمدن شرق و قدرت بي بديل اين مناطق بوده اند كه حتي سردار بزرگ و هوشمند هونهاي تورك يعني ((آتيلا)) علاوه بر افزودن تمامي اراضي دنياي شرق بر قلمرو امپراطوريش تا قلب اروپا لشكر كشي كرده و اروپا نيز زير ثم اسب هاي تركمن و چكمه سربازان دلير تورك تسخير شده و به قلمرو فرمانروايي آتيلاي بزرگ افزوده ميشود.

حال با اين زمينه تاريخي و با توجه به موقعيت جغرافيايي و پراكنش جمعيتي فعلي توركها و روند رو به رشد سريع كشورهايي نظير توركيه و آذربايجان و منابع غني انرژي در قزاقستان و تركمنستان و پتانسيل سياسي-فرهنگي و اقتصادي فوق العاده بالاي توركهاي ايران و جنوب آذربايجان شايد نوعي ((واهمه و ترس سياسي)) در بين كشورهاي بزرگ منطقه و ابرقدرتهاي جهاني از تجديد دوران طلايي توركها وجود دارد كه اين دغدغه آتي را با اقدامات پيشگيرانه فعلي همچون ايجاد كشورهايي با نامهاي جعلي ارمنستان و كردستان و ايجاد ديوار حائل بين كشورهاي تورك نشين را دنبال ميكنند.

البته شايد اين نظر بنده مخالفان زيادي نيز داشته باشد اما نگاهي بر سياست دول بزرگ و قدرتمند جهاني و قدرتهاي تاثيرگذار منطقه ايي و نيز نقشه خاورميانه بزرگ كه در طي آن كشورهاي بزرگ خاورميانه به كشورهاي كوچكتر و ضعيفتر تقسيم ميشوند و مهار اين كشورهاي كوچك نيز هزينه هاي به مراتب سبكي را طلب ميكند، به پذيرش نظريه ((ايجاد ديوار حائل)) قوت بيشتري ميدهد، چراكه خاورميانه بزرگترين منبع انرژي جهان است كه كنترل و تسلط بر آن مساوي خواهد بود با قدرت يابي بر جهان پرآشوب فعلي، لذا وجود 200ميليون تورك زبان در جغرافياي بهم پيوسته كه بخشي از آن نيز در خاورميانه قرار دارد مزاحم برنامه ها و استراتژي سالهاي نه چندان دور دول بزرگ است. چرا كه وجود يك ملت بزرگ در منطقه در معادلات و رقابتهاي سياسي و اقتصادي و نظامي بسيار تعيين كننده خواهد بود.

با نگاهي بر موقعيت كشوري همچون ارمنستان كه يكي از ضعيفترين كشورهاي منطقه است و اساسا استعداد تبديل شدن به قدرت منطقه ايي را دارا نيست و يا روياي تحقق ناپذير كردستان كه كردها هيچگاه در تاريخ داراي ريشه و خواستگاه جغرافيايي نبوده اند و حتي آنانكه اكنون خود را كردزبان مينامند داراي اختلافات بسيار فاحش فرهنگي با همديگر هستند و حتي زبان همديگر را نيز نمي فهمند در سرزمين تخيلي خود به منابع انرژي و درياي آزاد راه ندارند و نيز در بين كوهستانهاي بلند حتي زمينه توريستي نيز ندارند نمي توانند دشمنان بزرگي براي دنياي تورك باشند اما مساله ايي كه وجود دارد حمايت برخي ابرقدرتها و دول منطقه ايي از تشكيل اين كشورهاست كه البته ما اميدواريم اين حمايتها نيز همانند پيمان سور و ... تنها جزو بازي تصاحب قدرت در خاورميانه باشد و كارت كرد هرچه زودتر در بازي پوكر سياسي سوخته شود!

با تمامي اين اوصاف متاسفانه برخي از فعالان و نيز گروههاي سياسي حركت ملي آذربايجان نگاهي سست و تحليلي مبتني و متكي بر حوادث و رخدادهاي آينده دارند و حتي معدود لابي هاي آذربايجاني موجود در كشورهايي نظير توركيه و آذربايجان نيز آنگونه كه بايد و شايد به خطر مساله اكراد در آذربايجان توجه ندارند. آنچه كه امروز ميتوان مهمترين چالشهاي سياسي جنوب آذربايجان دانست علاوه بر بحران هويت ملي مساله جغرافيا و دشمنان ارضي سرزمين آذربايجان است كه اگر به موقع و در زمان مقتضي بدان پرداخته نشود و اقدامات عاجل و لازمه صورت نگيرد تبعات سنگين منفي آن ضربه هاي سنگيني بر تمامي دول و ملل تورك مشرق زمين خواهد زد.

حال دوستان و عزيزاني كه دغدغه ((توران زمين)) دارند و شايد گاها بر آنانكه پيگير مساله اكراد در آذربايجان هستند خرده ميگيرند و بر مساله قاراباغ تاكيد ميكنند خود بيانديشند كه چگونه ميتوان با خطر ايجاد ديوار حائل در بين دول و ملل تورك مقابله و مبارزه كرد.     

Qonşu Kürdlərin kürd həyatını savunan təşkilatların Azərbaycana qarşı  ədalətsiz  torpaq  iddəasının       törədəcəyi fəsadlar!-(۲)

Bu elmi və siyasi təcrürəbə göstəricilərinə əsaslanaraq tam qətiyyətlə deyə bilərik ki,İran adlanan ölkənin mövcud eybəcər və çıxılmaz vəziyyətinin tənha çıxış yolu İran-fars (onun bununku olan) adlanan ölkənin tarixə tapışırılması və yerli  isarətdəki xalqların Milli azadlıq Hərəkatlarının qələbəsindədir. Buna nail olmaq üçün  öncə qeyd etdiyimiz kimi mütləq və mütləq iranda ki , isarətdəki xalqların vahid məcradan mövcud rejimə qarşı mübarizə aparmasıdır.

          Iranda isarətdəki xalqların mövcud rejimə qarşı vahid məcradan çıxış etməsinə nail olmaq üçün  əngəlləyici amilləri hər şeydən öncə aradan qaldırmaq və qarşılıqlı inam yaratmaq gərəkdir. Qarşılıqlı inamı əldə etmək üçün birnci arada olan problemləri , vahid məcradan çıxış eməyi əngəlləyən amilləri və onun səbəblərini dərindən bilməli , tanımalı və nəhayət  qərəzdən qıraq , mənəm-mənəmlikdən  uzaq  yerli isarətdəki fəlakətlər içində inildəyən xalqların azad,demokratik və rifahını nəzərə almaqla  ədalətli  şəkildə öz həllini tapmasıdır.

          hər şeydən önəmli  unutmamaq gərəkdir ki, arada olan bütün problemlər ancaq və ancaq  problemləri yaşayan xalqların özü  həll etməyə qadirdir. Yaddan çıxarmamaq gərəkdir ki bölgədə bu gün yaşadığımız faciələrin əsas səbəbi bundan irəli gəlmişdir ki, yerli xalqlar  öz problemlərini öz müstəqil iradələri ilə həll etməkdən aciz olmuş və yaxod da ki həll edilməsinə xarici güclər imkan verməmişlər.

          bu gün güclər arası çəkişmələr nəticəsində   isarətdəki xalqlara ən azından bu imkan yaranmışdır, bu imkandan nəhayət istifadəni  aparıb , isarətdəki xalqlar olaraq dəyərləndirməyi bacarmalıyıq.bu Ədalətli həll yolunda unudulması fəlakət doğuran bir məsələdə vardir. Oda bundan ibarətdir ki,insandışı davranışlara nədən olan Rasizmə, faşist mövqeyindən və Şovunist düşüncələrdən tam uzaqda durmaq gərəkdir.buna görə ki, onun törətmiş olduğu fəlakətlər hələdə göz önündədir.bu məfkurə hitlerləri , Musuliniləri meydana gətirdi,bəlli olduğu kimi adı gedən cinayətkar şəxslər  usturə tarixində olduğu iddəa edilən , lakin reallıqda olub-olmaması  şübhə doğuran olmuşsada  vəhşiliyi ilə tanınan vəhşi Kuruşların , vəhşi və  cinayətkar Ərdəşir babəkanların ,Dariyuşların üzünü ağ etdi.böyük Avrupa bu məfkurənin doğurduğu fəlakətlərdə batmış və xarabalığa çevrilmişdir. Və ya xodda Sovet Rusiyası dağıldıqdan həmən sonra doğu avrupada o cümlədən Yuquslaviyada baş qaldıran insandışı cinayətlər , soy qırımlar dünyanın həll edici güclərinin yekdilliklə  - birincisi  ABD – nin Məşhur Marşal planı ilə ikincisi isə həm AB-nin həm də ABD-nin müdaxiləsi ilə öz həllini tapmışdır.buna oxşar fəlakət bu başı bəlalı və yoxsulluq içində inildəyən isarətdəki, xalqlar arasında baş versə nə  olacağını belə insan təsəvvür etmək  istəmir.

     Bəli !  Bu gün iranda ki xalqlar mövcud rejimə qarşı vahid məcradan çıxış etməlidir. Buna görə də aralarında ki problemləri həll etməlidirlər.bizcə arada olan bu  problem İslam ölkələrində 19-cü yüzillikdən bəri süni şəkildə yaradılmış olan  torpaq iddəasında bulunmaqdan başqa bir şey deyildir.bu gün nə yazıqlar ki,  hələdə bu problem davam etdirilir.bu dediyimiz problem qonşu kürd xalqının İranın daim taleyinin həllində əsas rol oynamış, ölkənin İqtisadi,siyasi , hərbi və hətta elmi sahələrində  böyük təsir mikanizminə malik olan Güney Azərbaycana qarşı torpaq idaasında bulunmasıdır.bunu iranda ki  xalqlar özəlliklə də qonşu Kürd xalqı  qəti şəkildə bilir ki,Güney Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatı formalaşmadan,sistemli şəkil almadan mövcud rejimə qarşı sərt döyüş mövqeyini sərgiləmədən bu rejim öz qeyi-insani  hegemonluğunu sürdürəcəkdir. Qonşu Kürd xalqı  adından çıxış edən təşkilatlar və dağlarda ki, silahlı dəstələri  Azərbaycana qarşı ədalətli olmağı bacarmalıdır,əks təqdirdə qazanan ancaq və ancaq mövcud tutalitar və antidemokratik  iran rejimi olacaqdır.Kürdləri Azərbaycanlılara və Azərbaycanlılarıda Kürdlərə qırdıraraq öz ömrünü sürdürəcəkdir.buna nümunə göstərmək boş və yersiz olardı , buna görə ki, olanlar  göz önündədir.

       Biz burada Kürd xalqı adından çıxış edən təşkilatların Azərbaycana qarşı irəli sürdükləri torpaq idaalarını elmi və  tarixi sənədlərə əsaslanmadığını və sadəcə  boş  iddaa olduğunu   və düşmən dəyirmanına su olmaqdan başqa bir şey olmadığını açmağa çalışacayıq. artırmaq gərəkdir ki, bu boş iddəalardan ancaq və ancaq yerli isarətdəki xalqların hamısı özəlliklə də Kürd xalqının məzlum kütləsi zərər çəkmiş olacaqdır.hər bir xalq üçün ədalət ən böyük silahdır.unutmamq gərəkdir ki güclü və səmimi millət o, millətdir ki gücsüs , yazıq və zəyif anlarında deyil ,ən güclü anlarında  ədalətli olmağı bacarsın. Dünyanın ən səmimi  tarixçilərinin əsərləri şahiddir ki,türklər  yüzillər boyu uzaq doğudan avrupanın göbəyinə dək ,quzeydən Sibir güneydən Hind okeanına qədər uzanan ərazilərdə ki hökmranlıqlarında  yaşayan bütün xalqlara qarşı heç bir an milli ayrı seçkiliyə yol verməmiş , hətta qəzəbini Türk olan öz rəqiblərinə şəfəqqətini isə qeri türklərə bəxş etmişdir.ümumiyyətlə  Bu milli ayrı seçkilik məsələsi şərq mədəniyyətinə məxsus deyil bu avrupanın inkişafı və ən güclü olmaq hərisliyinin nəticəsi olaraq meydana gəlmişdir və onların təsiri altında şərqdə yaranmış olan yeni dövlətlərdə də hakim məfkurəyə dönüştürülmüşdür. Nə  yazıqlar ki, bu gün iran faşist rejiminə  qarşı vahid məcradan çıxış edəcəyimizin gərəkdiyi bir dövrdə qonşu Kürd xalqı adından çıxış edən təşkilatların bir tərəfdən Azərbaycana qarşı torpaq idaaları digər tərəfdəndə quzey İraqda Kərkük türklərinə qarşı ədalətsiz mövqə sərgiləməkləri İran adlanan ölkənin təxminən  demoqrafik sayca yarısını və həyatının bütün sahələrində həll edici rol oynamış   Güney Azərbaycan xalqı və onun başlatmış olduğu Milli Azadlıq hərəkatının  vahid məcradan mövcud rejimə qarşı  paralel olaraq Mədəni siyasi-Nizami  Partizani mübarizə aparılmasına ən azından tərəddüd  etməyə və ehtiyyatla davranmasına nədən olmuşdur.buna görə ki, Güney Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatı əsasən anti faşist və hüquq bərabərliyinə , dünya barışına . demokratiyaya köklənmiş və müstəqil öz ərazisində öz dövlətini qurmaq uğrunda mübarizə edir.təəssüflərlə qeyd edilməlidir ki,  Kürd xalqı adından çıxış edən Kürd həyatını savunan təşkilatlar bu prinsipal çağdaş dünya dəyərlərini  Kürd Şovunistliyi və antiTürk məfkurəsi ilə bulaştırmaq doğrultusunda atdımlamaqdadır.bu çox təhlükəlidir,Kürd xalqının siyasi və ziyalıları bu irticaya gericiliyə aparıb çıxaran fikri axımı durdurmalıdır.yerli isarətdə ki , xalqlar zatən bir-birinə düşmən deyil ,  dost və müttəfiq olmalıdır.  artırılmalıdır ki, bu durum nə qədər davam etsə o, qədər də mövcud iran rejiminə sərf edir,buna görə ki, o zamana qədər ki , Güney Azərbaycan Milli Azadlıq hərəkatı mövcud Faşist iran rejiminə qarşı Paralel şəkildə mədəni-siyasi-hərbi Partizani döyüşlərə başlamayıb,nə İran yönümlü opozisionun qələbəsi nədə ki, isarətdəki xalqların qurtuluşu olası iş deyil.uzun sürədir ki, həm İran yönümlü təşkilatların həmdə Kürd və hətta Bəluç xalqlarının apardıqları Mədəni-siyasi-hərbi və partizani döyüşləri nə ilə nəcilələndiyi göz önündədir.mövcud faşist rejim Bəluç döyüşçülərinə Əşrar və qaçaqçı  adı verərək tutduğu yerdə həlak etmiş və yeri gəldikdə də öz məzlum xalqına qırdırmışdır.Kürdlərin uzun sürə apardıqları döyüşlər də istənilən nəticəni verməmiş, Kürd döyüşçüləri nədənsə azərbaycan Əyalətinə dəfələrlə soxulmuşdular. Azərbaycanlılarla üzləşmiş və rejim bundan nəhayət istifadəni edərək dövlət qulluğuna götürmüş olduğu Azərbaycanlılardan Kürdlərin əleyhinə yararlanmışdır.Kürd  isarətdəki Azərbaycanlını qırmış  azərbaycanlıda namus və torpağından yana Kürdü , və dəfələrlə də həmin bu Kürd təşkilatları bir-birinə qarşı döyüşərək bir-birini qırmışdır.görəsən bu törədilmiş faciələr Bu Qərbi Azərbaycana-Urmu əyalətinə çeşitli problemlərdən dolayı gəlib yerləşən kürdün mənafeyi icabıncaidimi?!

           iran yönümlü təşkilatlara gəldikdə isə deyilməlidir ki, uzun müddət apardıqları döyüşlərin necə sonuclandığı  göz önündədir, 100 – mindən artıq insan rejim tərəfindən qəddarcasına həlak edilmiş və eyni halda döyüşən təşkilatlar ölkədə öz ictimai dayağınıda qoruyub saxlayabilməmişdir. bu isə nəticə etibari ilə iranda  Isarətdə inildəyən xalqların hamısı üçün faciədir. bu döyüşlərin belə sonuclanmasının əsas səbəbi bizcə demək olar ki, bu döyüşən təşkilatlarda Güney Azərbaycan Xalqının əsas  tələbatlarının nəzərə alınmaması , azərbaycan türklərinə qarşı ügey münasibətin bəslənməsi və azərbaycanlıları görməzdən gəlməyin nəticəsi olmuşdur.

          bu gün proses   olduğu kimi davam etdiyi təqdirdə  öncə  bildirdiyimiz kimi Ettelaat və müttəfiq kəşfiyyatları istədiyinə nail olmuş olacaqdır, yəni onun bununku olan iran Faşist fars dövlətçiliyinin , antidemokratiyanın , dini gericiliyin və xalqları isarətdə saxlayan rejimin xeyrinə olacaqdır .iranda  bu isarətdə ki, xalqlar problemləri həll etməyi,qarşılıqlı yardımlaşmanı bacarmalıdır.bunun üçün də hər şeydən əvvəl  qonşu olan xalqlar onun bunun geosiyasi  maraqlarından yana olaraq biri-birinə qarşı çeşitli ədalətsiz idaalarda o cümlədən torpaq idaalarında bulunmamalıdır. Bir-birinin çıxarlarını nəzərə alaraq çıxış etməlidirlər.  aşağıdaki.xəritələrdə görəcəyiniz kimi qonşu Kürd xalqını təmsil edən təşkilatlardan o cümlədən XABAT (Kürdüstan inqilabi təşkilatı)Azərbaycanın əsas mərkəzlərindən olan tarixən-min illər boyu türkün yaşadığı və böyük  Mədəniyyət inciləri yaratdığı və hal-hazırda Güney Azərbaycanın Türkiyə ilə sərhəd məntəqəsi olan Qərbi Azərbaycana qarşı iddəada bulunmaqdadır.bu xəritələr NASA-nın məhsulu olan Google Earth proqramında ki. Kürd Wikipediasında (Kurdish people , Kurdish Wikipedia) yerləşdirilmişdir.[1] burada qərbi Azərbaycanın demək olar ki. 90% -ı yəni  İraq , Türkiyə və quzey Azərbaycanın Naxçıvan əyalətinə  yapışıq yerlər Kürd   ərazisi kimi göstərilir. Bu vekipediyada nəzərdən qaçırılmaması gərəkən məsələlərdən biridə  İranın etnoqrafik xəritələrinin verilməsi və haqqında geniş bilgilərin olmasıdır.İranın etnoqrafik xəritəsində demək olar ki,Güney Azərbaycanın Sunqur Şəhəri tamamı ilə kürd , həmədan və mərkəzi əyalətin təxminən 90% - ı  fars və güney Azərbaycanın Xəzər yanı bölgəsi isə talış və Gilək olaraq göstərilmişdir. Bu xəritələrdə dörd ölkədə yaşayan kürdlərin etnoqrafik xəritəsi  güney Azərbaycan torpaqları hesabına Naxçıvana və naxçıvanın qərb tərəfindən – Türkiyə torpaqlarından quzeyə doğru irəliləyərək ermənistanla sərhəd olur.digər tərəfdən də ermənistan tərəfindən işğal edilən Qarabağ və ətraf 7- Şəhərin geosiyasi açıdan başqa şəhərlərindən seçilən laçın(Ermənistanla İşğala məruz qalmış qarabağ arasında yeganə keçid bölgəsi olduğuna görə) əhalisinin böyük çoxluğunun Kürdlərin təşkil etdiyini qeyd etməsidi.unudulmamalıdır ki, bu uzun müddətdə  quzey Azərbaycanla işğalçı ermənistan arasında gedən  müzakirələrdə ermənistan bu günədək   dəyişilməz qalan  bir mövqə ortaya qoyubdur , oda  laçından başqa !  6-şəhərin azərbaycana qaytarılması və onun qarşılığında qarabağın istiqlaliyyətinin Azərbaycan tərəfindən tanınmasıdır. son söz olaraq bu vekipediya  haqqında demək olar ki, bu Kürd xalqının çıxarlarından ziyadə   super güclərin  geosiyasi çıxarları zəminində hazırlanan bir vikipediyadır.bu tür idəalar ancaq Kürd təşkilatlarını yerli və qonşu güney Azərbaycan xalqı ilə qarşı-qarşıya qoyur.bu isə  nə  Kürd xalqının  nədəki, Güney Azərbayan Türk xalqının xeyrinə deyil,bəlkədə  bölgədə isarətin, asılılığın və müstəmləkəçiliyin yeni və başqa bir formasında davam etməsinə xidmət edəcəkdir.100 ildən atrıqdır ki, bu bölgədə hakim olmaq məqsədi ilə öz mənafelərinə uyğun çeşitli siyasi coğrafiyalar çəkmiş və xalqları isarətə məruz qoymuşlar.aləti fellər isə  öz şəxsi çıxar və mənafelərinə görə mənsub olduqları xalqları min bir fəlakətə sürükləmişlər.bu gün yerli isarətdə ki,xalqar istər Kürd İstər ,Ərəb İstər  Bəluç,istər Türkmən İstərsə də güney azərbaycan Türk xalqı müdaxilə edənlərin və ya aləti fel olan hakimlərin dəyişdirilməsi üçün deyil , isarət zəncirlərini qırıb , qonşularla barış içində öz müstəqilliklərini əldə edib  əminamanlıq və rifah içində onun-bunun müdaxiləsi olmadan  yaşamaq üçün mübarizə edir və döyüşmək istəyir.

         Adı gedən adreslərdə Qərbi Azərbaycanın kürd ərazisi olduğunu  1945-46 –ci illərdə Məmməd qazinin rəhbərliyində qurulmuş olan Milli Hükumətlə əsaslandırılmışdır.biz Kürd Ziyalı və Siyasilərini bu nifaq törədən bu önəmli məsələyə qərəz və böş təəsübdən kənar soyuq qanlılıqla yanaşmalarını arzı edirik.

          Hər şeydən öncə biz M . Qazinin qurmuş olduğu  milli hükumətin yerləşdiyi Ərazinin və hansı zamanda olduğunu və şəraitin necəliyini nəzərə almalıyıq.

 Birinci bu ərazi danılması mümkünsüz olan tarixi sənədlərə əsasən Güney Azərbaycan ərazisidir.Məmaliki Məhrusədə birinci dəfə olaraq həyata keçirilən idari ərazi bölgüsü 1286-1907 -ci ildə olmuşdur.bu bölgüyə əsasən ölkə 4 əyalətdən – Azərbaycan , Fars ,kirman –Bəluçistan və Xorasandan və Əyalət hakimlərinin nümayəndələri tərəfindən idarə edilən 38 vilayətdən ibarət olmuşdur. Bu idari ərazi bölgüsü 1316-1937 – ci ilə dək sürmüşdür.1316-ci ildə oyunçaq Pəhləvi sülalə şahlığının başını çəkən  rza quldur kimi antitürkün dönəmində yeni idari ərazi bölgüsü tətbiq edilmişdir.bu ərazi bölgüsünün həyata keçirilməsində əsas məqsəd idarəçiliyin yeni nəzm-intizama salınmasından ziyadə Azərbaycan əyalətini fars əyalətləri xeyrinə parçalamaqidi. Buna baxmayaraq nə pəhləvi sülaləsi nədə ki, mövcud Faşıst Fars rejimi Kürd xalqını təmsil edən təşkilatların idəasında bulunduqları Qərbi Azərbaycan ərazisini Azərbaycandan ayıra bilməmişdir.rejimin bütün siyasi –mədəni - iqtisadi o, cümlədən  yer adlarını dəyişdirmək və hətta kürdlərin kütləvi surətdə Qərbi Azərbaycana axışını təşkil etməklə bölgənin  Etnik yapısını dəyişdirmək kimi  fitnəkarlıqlarına rəğmən Qərbi azərbaycan bu gün Güney Azərbaycanın döyünən ürəyi olaraq ömrünü sürdürməkdədir.

          Kürd xalqını təmsil edən təşkilatlar unutmamalıdırlar ki, istər Pəhləvi sülaləsinin istərsədə bu gün Dini gericiliyə və asimilasiya siyasətinə əsaslanan ortaq düşmənimiz Qərbi Azərbaycana Kürdlərin axışını  təşkil  etməsi ilə Kürd xalqına əsla xidmət etmir, bu insani fəlakətə gətirib çıxaracaq ən dəhşətli fitnəkarlıqdır.bu siyasət Azərbaycan Türkü ilə İran Kürdünü üz-üzə qoymağa , biri-birini vurmasına . bir-biri ilə vuruşub zəyif düşməklərinə , birləşib mövcud rejimin mənfur ömrünə son qoyabilməməklərinə xidmət edir.

          Geoplotik açıdan baxdıqda deyilməlidir ki, 1907 və 1921 –ci il Rus İngiltərə anlaşmasına görə güney Azərbaycan rusiyanın nüfuz bölgəsi olmuşdur.1907 – ci il anlaşmasının Məmaliki Məhrusə ilə bağlı bölməsində İranın quzey hissəni rusların və güney hissəsi isə ingiltərənin nüfuz bölgəsi  hesab edilmişdir.bundan əlavə iki gücün nüfuz bölgələrinin arasında toxunulmaz bölgədə nəzərdə alınmışdır.bu ara xətt qəsri Şirindən başlayaraq isfahan , yəzd və xafdan keçib Afqanistanın Zülfüqar əyaləti üzərindən keçmişdir.adı gedən bölgələr ətrafında nə ingilislər nədə ruslar hansısa imtiyazı Qacar hakimiyyətindən istəməməklərinə söz vermişlər,lakin ingiltərə anlaşmanı görməzdən gələrək ara bölgəni daim  öz nüfuz bölgəsi olaraq əldə tutmuşdur.1921 –ci il anlaşması  rusiya ilə İngiltərənin şərqdə digər güclərə qarşı işbirliyinin nəticəsi olmuşdur. Bu anlaşmaya əsasən ingilislər qafqazları yenidən ruslara ,sovet rusiyası isə qarşılıqlı olaraq təhlükə his etdikdə tüm güney sınırları doğrultusunda hərbi girişim hüququnu özündə saxlamaq şərti ilə İranı İngiltərə nüfuzuna buraxmış olmuşdur.1921-ci il anlaşmasında demək olar ki, rusların hərbi girişim hüququna malik bölgələri qərb tərəfindən güney Azərbaycan ərazisinin  təxminən 80% - ilə qısıtlanmışdır.ikincisi ikinci dünya  savaşı dönəmində və hansı şəraitdə baş verdiyini nəzərdən qaçırmamaq gərəkdir.savaş ərəfəsində ruslar 1921-ci il anlaşmasının yanılmıramsa 4-cü bəndində ki hüquqlarından yararlanaraq 20 şəhrivər 1320 – sentyabr 1941-ci ildə tüm sınır bölgələrinə o , cümlədən güney azərbaycana öz ordusunu yerləşdirdi,lakin Rus ordusu nə kürdüstana-Sənəndəc,İlam və Kirmanşah şəhərlərinə nədə Güney Azərbaycanın Zəncan və qəzvin şəhərlərindən irəliyə getməsinə ingiltərə hərbiçiləri izin vermədi.yəni ruslar qərbdən ancaq Güney Azərbaycanın 5 əyaləti ilə - Təbriz , Urmu,Ərdəbil,Qəzvin və Zəncanla kifayətlənməli oldu. bu dönəmdə bəlli olduğu kimi Güney Azərbaycan  siyasi və ziyalıları əsasən Sovet Rusiyasına təmayüllü olanlar xalq azadlıq hərəkatına öncüllük edərək mövcud anti türk və diktatur düzənə qarşı mübarizəyə başlamışdır.mövcud olumlu siyasi şəraitlə yanaşı diktaturaya və anti türk düzənə qarşı  mübarizənin məntiqi nəticəsi olaraq güney Azərbaycan öz milli hükumətini 1324-1945 ci ildə qurmuş oldu.Milli hükumət yetgililəri bəlli olduğu kimi geosiyasi alanda Sovet Rusiyasının siyasi maraqlarınca çıxış edirdi.Sovet Rusiyası isə bölgədə yalnız Güney Azərbaycanla kifayətlənmək istəmirdi.bölgədə İngiltərə ilə ABD-nin  əldə tutmuş olduqları böyük ərazilər müqabilində Rusiya Güney Azərbaycandan başqa Türkiyəni , İraqı və Suriyəni etgisi altına almağı planlaşdırmışdır.adı gedən ölkələri Rusiya öz ihatə dairəsinə almaq üçün hər üç ölkədə bulunmaqda olan Kürdlərdən yararlanmaq məqsədindəidi,lakin Kürd vilayətlərinə girəbilmədiyindən və o vilayıtlərin əksəriyyətinin ingilislərdə olduğundan dolayı Güney Azərbaycan Ərazisində Güney Azərbaycan Milli hükuməti ilə yanaşı Urmunun Soyuqbulaq Şəhərində M.Qazinin rəhbərliyində Kürd Milli Hühumətinin qurulmasına Güney Azərbaycan Milli Hükumətinin razılığını almışdır.əslində razılığın alındığını demək o , qədərdə doğruluğu ifadə etmir , Rusların  özləri ona Şərait yaratdıqlarını desək daha düzgün olar. bax ! M.Qazinin Azərbaycanda  qurmuş olduğu  Mahabad (soyuqbulaq)Kürd Milli hükuməti – Republic of Mahabad  bu siyasətin məhsulu olmuşdur.biz əslində bir şeyi unutmamalıyıq ki, istər Güney Azərbaycan Milli Hükuməti istərdə M.Qazinin Başçılığında ki  Mahabad – Soyuqbulaq Hükumətinin ayaqda durması , Müstəqilliyə doğru irəliləməsi Sovet Rusiyasının bölgədə ki, maraqlarına uyğun deyildi.Sovet Rusiyası əsasən Güney Azərbaycan Milli Hükuməti ilə bir başa İranda , Kürdlərlə də adı gedən ölkələrdə – İraq , Suriyyə və Türkiyədə   təzyiq vasitəsi kimi daim  əldə tutmaq və ingiltərəyə əsasəndə yenicə bölgəyə gəlmiş olan ABD-yə qarşı istifadə etməkidi.və bu istəyinə də Sovet Rusiyası daim nail olmuşdur.bir gün Milli Azadlıq hərəkatını aləti-fel edərək , bir gündə Prultariya-işçilərin dünyası deyərək ölkə içi sosialist təşkilatlardan yararlanmışdır.bir gündə hər ikisindən yararlanaraq on minlərlə insanın təmiz inancını suistimal edərək öz mənfur siyasi – iqtisadi mənafeyini əldə etmişdir.  Bax ! məhz buna görədə bu gün isarətdə ki xalqların xalq azadlıq hərəkatçıları bu ibrət dolu hadisələrdən dərs almalı , onun-bunun geosiyasi çıxarlarından dolayı qonşu isarətdəki xalqla qarşı-qarşıya gəlməməlidir. Bu gün İran Kürdlərini təmsil edən təşkilatlar  ikinci dünya savaşı dönəmində super güclərin siyasi , iqtisadi və geosiyasi maraq çəkişmələrinin doğurmuş olduğu oluşumları əsas tutaraq azərbaycana qarşı torpaq idəasında bulunmaqdan vaz keçməlidir.bunu yaxşıca bilirik ki, üçüncü dünya ölkələrində eləcədə islam ölkələrində ki, mövcud gerilik , iqtisadi bataqlıq , savadsızlıq kimi ümumi fəlakətlər , ölkələşmələrin , dövlətləşmələrin xalqların şüurlu iradəsinin məhsulu olmamasından qaynaqlanmışdır.qarşılıqlı  torpaq idəalarından dolayı bölgədə daim müharibə vaziyyəti hakim olmuş və olmaqda davam edir.eyni halda hakimiyyətlərin xalqın şüurlu iradəsini təmsil etmədiklərindən dolayı bölgədə ki ölkələr içi daim  çevriliş təhlükəsi mövcuddur.ən önəmlisi isarətdə ki , xalqların milli azadlıq hərəkatkarının ardı kəsilməz mübarizəsi sürməkdədir.buna görə ki, bölgədə özəlliklə də isarətində bulunduğumuz iranda istər siyasi rejim , istər siyasi stabillik-sabitlik istərsə də siyasi coğrafi çizgilər yerli isarətdəki millətlərin şüurlu iradəsi ilə öz həllini tapmamışdır.bu gün biz ən azından bu millətlərimizin  mənafelərinə zidd olan oluşumlara aləti-fel olmamalı və mövcud isarətdən qurtuluş yolunu yalnız öz millətlərimizin mənafelərini əsas tutaraq tapmalıyıq.buna görə də bu gün boş və faciə törədən  idəalardan vaz keçilməli , mövcud Faşist fars rejimin isarətindən xilas olmaq ,  müstəqil , hüquqi , dünyəvi və tam demokratik dövlətlərimizi qurub yaratmaq üçün vahid məcradan çıxış etməliyik.

       Son söz olaraq deyilməlidir ki, Azərbaycan iran adlanan ölkənin istənilən sahəsində həll edici rol oynamış və bu gün də adı gedən ölkədə dini gericiliyə,Faşist Fars düşüncəsinə dayanan teokratik rejimin  ölüm-qalım məsələsini şərtləndirən və müəyyənləşdirən əsas daxili qüvvədir.bu gün Güney Azərbaycan xalqı və başlatmış olduğu böyük Milli Azadlıq hərərkatı öz siyasi əzm və iradəsini əməli surətdə ortaya qoymalıdır.güney Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatı bölgədə gedən siyasi proseslərdə daxili amil kimi əsas güclərdən biri  İranda isə əsas gücdür. Buna görə də mövcud rejimin qalıb-qalmamasında Azərbaycan Milli Azadlıq Hərəkatının Siyasi əzm və iradəsindən çox şey asılıdır.öncə işarə etdiyimiz kimi mövcud rejimə qarşı iki istiqamətdə müxalif opozision yaranması mümkündür. Birinci İran – Fars düşüncəsini mərkəz tutan opozision , ikincisi isə isarətdəki xalqları əməli surətdə təmsil edən təşkilatların birliyindən əmələ gələcək opozisiondur. Azərbaycan milli azadlıq hərərkatı haqlı olaraq İranı əsas tutan  opozisiona münasibəti aydındır, lakin əsas həlledici güc olan - isarətdəki xalqları təmsil edən təşkilatlardan ibarət  opozision  da mövcud deyildir.  Doğrudur İran-Fars düşüncəsini əsas tutan opzisionda bulunmaq ancaq və ancaq Güney Azərbaycan xalqının isarət və fəlakətlə yuğrulmuş olan müstəmləkə həyatının uzadılmasına xidmət edər.əsas həlledici rol oynayacaq opozision isə yoxdur, bunu yaradacaq xalq azadlıq hərəkatçıları biri-birinə qarşı çeşitli ittahamda bulunmaqdadır,yəni bu opozision mövcud deyil.düşünmək gərəkdir,bu proses  belə davam etdiyi  təqdirdə əldə ediləcək nəticə nədir?!!!əlbətdə ki, proses bu tür davam etdiyi sürəcdə ancaq və ancaq mövcud başımıza bəla kəsilmiş anti demokratik,Fars Şovonistliyinə və dini gericiliyə əsaslanan rejimin ömrünün artırılmasına xidmət edəcəkdir.digər tərəfdən Azərbaycan xalqı və Milli Azəadlıq hərəkatçıları siyasi əzm və İradəsini əməli surətdə ortaya qoymaqda tərəddüd etməyə davam etsə . bu 100 – ildə yerli xalqlara təhmil edilmiş siyasi rejim və siyasi coğrafi çizgilərə uyğun yeni  isarət forması yaranacaqdır.bir isarətdə ki, xalqı digər isarətdəki , xalqa qarşı dəstəkləməklə yeni isarəf forması ortaya çıxacaqdır.bu isə ancaq və ancaq savadsızlığın,yoxsulluğun,gericiliyin sürdürülməsinə və isarətin davam etdirilməsinə xidmət edəcəkdir.bunlar olmasın deyə bir çıxış yolu vardır , oda bundan ibarətdir ki, daim ölkədə əsas rol oynamış Güney Azərbaycan xalqı öz siyasi iradəsini əməli surətdə nümayiş etdirməlidir, yəni mövcud rejimə qarşı Hərəkatın bətnindən sistemli şəkildə Mədəni-Siyasi-Hərbi-Partizani savaşa start verilməsidir.mümkün qədər daxildə və nəhayət Sınır dağlarında silahlı dəstələrlə mövcud rejimə qarşı döyüşməkdir.və bununlada təklikdə mövcud rejimlə başa çıxa bilməyən etnik qrupları təmsil edən təşkilatları ətrafında birləşdirməklə mövcud rejimin sonuna çıxmaq və hər xalqın öz milli iradəsi ilə öz müstəqil dövlətin qurmasına nail olmaq üçün vahid məcradan çıxış etməyi təşkil etməkdir.sınır ixtilaflarını bu an mütləq və mütləq bir kənara atmaq gərəkdir.Kürd xalqı Azərbaycana qarşı torpaq iddəasından vaz keçməlidir.bunu heç bir hərəkatçı unutmamalıdır.bacaran bacardığını bu doğru – düzgün istiqamətdə İçəri –Xaric demədən həyata keçirməyə başlamalıdır.

                                                                       Rəhim Cavadbəyli

                                                                       Uluslar arası hüquq öyrəncisi

                                                                        12.09.2007

[1] Bu adı gedən proqram NASA tərəfindən ürətilmişdir.bu qroqramla məişət xarakterli olsada yer kürəsini uydu vasitəsi ilə görmək imkanı yaradılır.buradaki Kürd Vekipediyası dörd ölkədə-İran,iraq,Türkiyə və suriyədə yerləşən Kürdlərin hamisini ihatə edən mükəmməl bir vekipediyadır.burada kürd ərazisi kimi göstərilən bütün şəhər və qəsəbələrin hər hansısındasa  oxun ucunu çıqqıldatdıqda siyasi sınırlar nəzərə alınmadan geniş bilgi verilir.  Biz burada Soyuq Bulaq (mahabad) Qərbi azəraycan Şəhərlərindən biri üzərində çıqqıldatdıqda bu vikipediyaya daxil olmuşuq.

تحولات خاورمیانه و تبدیل شدن پژاک به جبهه مبارزه عمومی با ایران

رحیم زمانی پور- روزنامه نگار

هر روز ده ها خبر وتحلیل، از احتمال حمله نظامی ایالات متحده آمریکا به ایران در مطبوعات جهان منتشر می شود. هرکدام از تحلیل گران زوایای پیدا و پنهان پروژه های نظامی و مانور های سیاسی رهبران دو سوی جبهه را مورد ارزیابی قرار می دهند. آنچه که اخیرا در بین این تحلیل ها جایگاه خاصی به خود گرفته است، نقش گروه های مسلح قومی غیر فارس مخالف نظام جمهوری اسلامی  فعال در مرز های ایران در تغییر نظام سیاسی موجود ایران می باشد.  شدت یافتن به یکباره عملیات های مسلحانه گروه های مسلح قومی غیر فارس در بلوچستان، خوزستان و کردستان  موید آن است که نقش ترکیب قومی و ملی غیر فارس و نارضایتی های آن ها از سیاست های شونیستی حاکمیت های قبلی و فعلی ایران از چشم تیز بین تئورسین های غربی به دور نمانده است وآنها به خوبی به این مسئله واقف اند که هر گونه تغییر نظام سیاسی در ایران مستلزم همیاری و همکاری قومیت و ملیت های غیر فارس ساکن ایران می باشد. در کنار آن فعالین سیاسی  قومی در ایران نیز می دانند که بدون یاری گرفتن از حمایت های بین الملی نخواهند توانست کشتی مبارزه ملی خود را به ساحل برسانند. از همه مهم تر آن که رهبران سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران بهتر از هر کسی دیگر می دانند که در صورت حمله نظامی جهان غرب  مخالفین قومی و ملی غیر فارس بهترین سر پل های سرنگونی نظام خواهد بود و اگر اعتراضات ملی درآذربایجان که با شیوه  مبارزه منفی و نا فرمانی مدنی انجام می پذیرد فراگیر شده و حمایت های بین الملی را جلب نماید به عنوان شاخص ترین پتانسیلی خواهد بود که کلیت موجودیت کشوری به نام ایران را با خطر مواجه خواهد کرد. هرم رهبری جمهوری اسلامی ایران باورکرده است  که در معادلات آینده خاورمیانه سرنوشت حتمی ایران بهتر از جمهوری شوروی سابق و یوگسلاوی نخواهد بود، لاجرم با اعدام های پی در پی در بلوچستان و اهواز و عملیات جنگی سنگین در کردستان و بازداشت های لجام گسیخته در آذربایجان به سرکوب فعالین سیاسی ملی گرای غیر فارس پرداخته است.

گویا رهبران سیاسی و نظامی کرد با حمایت های سیاسی ،مالی و معنوی لابی اروپایی  و تسلیحات و آموزش مستشاران آمریکایی گوی سبقت را از سایرین ربوده اند. استراتژیست های سیاسی و نظامی دخیل در ماجرا که به عدم توانایی  گروه های مسلح کرد در برخورد یک جانبه با جمهوری اسلامی ایران و ضرورت ایجاد اتحاد در بین گروه های قومی و ملی غیر فارس نیز آگاهند، به نخبه گان سیاسی و نظامی کرد ها توصیه کرده اند که  برای کسب امتیازات بیشتر وبهترمی بایست جبهه ای از فعالین سایر ائتنیک های قومی و ملی تشکیل دهند. به این لحاظ PJAK در بیانیه ای تغییر استراتژی مبارزه خود را اعلام و آنرا جبهه مبارزه با جمهوری اسلامی قلمداد می کند و رهبر این گروه نیز در مصاحبه های گوناگون اصرار می ورزد که PJAK به جبهه عمومی مبارزه با جمهوری اسلامی بدل گشته است و برای اثبات خود اسامی سه نفر از اعضا کشته شده غیر کرد خود را که عجبا همگی فارس بودند افشا می کند. ولی چند سوال اساسی برای تبدیل شدن PJAK  به جبهه عمومی مبارزه با جمهوری اسلامی پیش رو است:

الف: آیا  با وجود احزاب ریشه داری مانند دمکرات کردستان و کومله، پژاک ظرفیت آن را خواهد داشت که رهبری همه کرد های ساکن در ایران را بر عهده بگیرد؟

ب: آیا شایعات بسیار متعدد موجود در بین ملت کرد که گویا پژاک ساخته و پرداخته خود ایران است تا جنبش ملی کرد ها راعقیم سازد واقعیت دارد؟

ج: آیا افراطیون مذهبی کرد آتش درگیری های مذهبی در بین کرد ها را به وجود نخواهد آورد؟

د:  آیا PJAK با وابستگی های ملی گرایانه کردی، خواهد توانست به عنوان جبهه  آلترناتیو مخالفین جمهوری اسلامی مطرح شود؟

ه: اگر انتظار این باشد که PJAK تبدیل به سنگر مبارزه ملی  فعالین قومی و ملی غیر فارس با شونیسم فارس باشد تکلیف سایر گروه های مخالف عمدتا فارس جمهوری اسلامی ایران که بدون استثنا از ملی گرایی پان فارسیستی سهمی برده اند چه می شود؟

و: PJAK شاخه ایران PKK محسوب می شود و گروه PKK با عملیات های تروریستی خود در لیست سازمان های تروریستی جهان قرار دارد آیا کشور ترکیه با ارتش قدرتمندش که متحد استراتژیک غرب در منطقه به شمار می آید موجودیت و عملیات های تروریستی PJAK را تحمل خواهد نمود؟

آیا  حضور تعداد انگشت شماری از ترک ها آذربایجان و یا ترک های ترکیه که برحسب اشتراکات سوسیالیستی  و سابقه فعالیتشان در گروه های مسلح مخالف جمهوری اسلامی می تواند مبلغ همکاری استراتژیک آذربایجانی ها باشد؟

ابراز همدری چند گروه چپ گرای آذربایجانی فعال در خارج مرز های آذربایجان و فعالیت چند چهره مشکوک آذربایجانی( عملکرد سیاه این افراد در ضربه زدن به جنبش ملی آذربایجان در دهه های 60-70  قابل بررسی است) با PJAK می تواند زمینه مشارکت آذربایجانی ها را با این گروه تروریستی فراهم آورد؟

آیابیانیه تغییر استراتژیکی PJAK  برای ایجاد جبهه عمومی برای مبارزه با جمهوری اسلامی ایران نمی تواند مقامات عالی رتبه ایران را خوشحال کند تا اقدامات مثبت جبهه ملل تحت ستم ایران برای حق تعیین سرنوشت ( نشست بروکسل یکی از آنهاست)  خنثی کند؟

آیا حاکمیت ایران خوشحال نخواهد شد که PJAK  و PKK هر روز بیشتر از فبل بر طبل ادعا های ارضی خود بر غرب آذربایجان بکوبد تا با ایجاد دشمن فرضی  روند رو به رشد حرکت ملی را خنثی کند؟

د: با اینکه حوزه عملیات های نظامی گروه PJAK تا کرمانشاه گسترش یافته، ولی  به خاطر ارتباط تنگاتنگ این گروه با PKK در کوه قندیل و منطقه زاب و توهمات ارضی شان، آذربایجان غربی اصلی ترین حوزه عملیات این گروه است، آیا ملت آذربایجان و حرکت ملی آذربایجان نظر مثبتی به این مسئله خواهند داشت؟

این سوال ها و ده ها سوال قابل طرح  دیگر گویای واقعیت ای است که PJAK   هیچ زمان نخواهد توانست به جبهه عمومی مبارزه با جمهوری اسلامی تبدیل شود. اگر واقعا سخنان وزیران امورخارجه فرانسه و روسیه  ، برخوردهای روانی با احمدی نژاد در سفرش به مقر سازمان ملل، ادعاهای رهبران سیاسی و نظامی ایران در هفته دفاع مقدس، خبر تمرینات سنگین نظامی آمریکا و اسرائیل، سخنان رئیس ستاد مشترک ارتش ترکیه پروژه احتمالی حمله جهان غرب به ایران را جدی تر می کند. باید یقین داشته باشیم که در آینده قطار تحولات منطقه سرعت بیشتری به خود خواهد گرفت و بلا شک آذربایجان نیز یکی از مسافر های قطار تحولات منطقه خواهد بود. اما باید مراقب باشیم که هزینه سوار شدن به این قطار و رسیدن به مقصد از دست رفتن قسمتی دیگر از اراضی ملی مان در غرب آذربایجان نباشد.

مطلب ذيل توسط يكي از خوانندگان وبلاگ به ايميل كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان ارسال شده است . با توجه به درخواست نويسنده ، مقاله عينا با خط الرسم لاتين به وبلاگ اضافه گرديده است .اميد مي روددر آينده نزديك برگردان اين مقاله به خط الرسم عربي نيز آماده شده و به خوانندگان گرامي تقديم گردد.كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان با استقبال از مقالات از آقاي رحيم جاواد بئيلي (rehim cavadbeyli) دانشجوي حقوق بين الملل- باكو قدرداني مي نمايد.

غربي آذربايجان مودافيعه كميته سينين مركزي شوراسيندان اولان ياشار بي قيزيل باش ايله توپراق درگي سينين آپارديغي موصاحيبه:

مطلب ذیل بر گرفته از وبلاگhttp://urmiyeli.blogfa.com /  می باشد که توسط نویسنده( رسول جعفری)  به آدرس اینترنتی کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان ارسال شده بود. کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان با استقبال از مطالب انتقادی و علمی امید وار است که نشر این گونه مطالب در دنیای مجازی اینترنت و مطبوعات زمینه مباحث  و تصمیم گیری بهتر فعالین حرکت ملی و کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان را فراهم آورد.

کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان

29 / 6 / 86

نقد / در انتقاد از گزارش اعتماد و منتقدانش

دو سال پیش مصاحبه ای تاثیر گذار از ژاک دریدا در روزنامه همشهری با عنوان فلسفه و دوستی (یا بدین مضمون) خواندم که سعی نمودم توصیه های دریدا در آن گفت و گو را سرلوحه خود قرار دهم. این فیلسوف فرانسوی در آن مصاحبه پیشنهاد می کند که در مواجهه با هر پدیده ای ابتدا آنرا به تمامی بپذیر و قبولش کن، اصولش را بدان و ریزه کاری هایش را بفهم و آنگاه به نقدش بنشین.

با تکیه بر این تعلیمات دریدا پس از آنکه گزارش روز پنجشنبه روزنامه اعتماد را به عنوان حرکتی بدیع از جانب نشریات سراسری در معرفی مشکلات ارومیه مورد تایید قرار دادم اکنون به نقد برخی جنبه های آن می پردازم:

یکم) یکی از موضوعات جالب در این مقالات، نوشته خانم ستاره رضایی آسا بود که گفته بود در روستاهای اطراف ارومیه، زبان کردی بیشترین گستره را دارد . این مساله گرچه موجب اعتراض برخی از فعالین با گرایش خاص (که یکی از وبلاگهای ارومیه، آنها را ترکگرا مینامد) شده است اما واقعیت اینست که خود این افراد نیز در اظهارنظرهای خصوصیشان هیچگاه از غلو تعداد اکراد اطراف ارومیه، برای -احتمالا- برانگیختن حساسیت افکار عمومی جامعه دوری نمیگزینند . این البته خود شیوه ای است ناپسند که برای رسیدن به مقصود، استفاده از هر راهی را مباح میشمارد. عده ای از همین افراد به این گفته اعتراض خواهند نمود اما باید اذعان داشت که این افراد درست در موقعیتی قرار گرفته اند که تبلیغ مرامی را میکنند که خود فریبش را خورده اند و از فریب آمیز بودنش اطلاعی ندارند. لشک کولاکوفسکی، در مقاله ای با عنوان "توتالیتاریزم و فضیلت دروغ " به روشنی و با تکیه بر تجربیاتش این دیدگاه را تشریح نموده است.

اما مساله ای که موجب تعجب من شد این بود که ارائه آماری مبنی بر اکثریت تعداد اکراد اطراف ارومیه تکیه بر آمارهای رسمی مملکت ندارد. البته به دلیل آنچه سیاستهای امنیتی نامیده شده ارائه چنین آماری هیچگاه از سوی دستگاههای رسمی کشور به روشنی بیان نگردیده است، اما دوست دارم در این زمینه به نکته ای مغفول اشاره کنم و آن مساله شمارش جمعیتی است. این مساله در مورد شهر ارومیه نیز صادق است و آن اینکه ایجاد حساسیت روی یک موضوع باعث میشود که کوچکترین تحرکی از جانب مورد آن موضوع به حرکتی عظیم تعبیر گردد . در مورد جمعیت نیز این مساله صادق است. بیگمان همه گواهی خواهند داد که اکثر محله های ارومیه ترکنشین است و این تنها حساسیتی است که بر ما مستولی میشود ...

اما مساله اساسی چیز دیگری است؛ نخست آنکه هیچگاه نمیتوان موضوعی و واقعیتی را نادیده گرفت، در مورد اکراد در ارومیه (با عنایت به اینکه در موضع اقلیت جمعیتی قرار دارند) نیز این مورد صادق است. مساله دیگر اینکه وجود قومیتهای ترک و کرد در کنار یکدیگر در یک شهر به تنهایی نه یک تهدید که یک چالش به حساب می آید، حال هنر سیاست ورزی است که بتواند این چالش را به فرصتی تبدیل نماید تا اینکه از آن یک تهدید برای خود بسازد . این مساله در مورد حکومت و فعالین سیاسی نیز صدق میکند. مهمترین مساله ای که در این مورد از نظر من خطرناک است این است که این غلوها و تهدیدنماییها بر جو روانی جامعه تاثیر منفی بگذارد ...

دوم) مساله دیگر اظهارات خدیجه منصوری، منتخب اول شورای شهر ارومیه در روزنامه اعتماد است که حاشیه های زیادی به همراه داشته است . سایت خبری آینانیوز، در گزارشی و نیز سعیدپورحیدر در مقاله ای به برخی اتفاقات پشت پرده این اظهارات پرداخته که خواندن آنرا توصیه میکنم. اما روی سخنم بافعالین ترکگرایی است که احتمالا بر این اظهارات نیز خرده بگیرند؛ به نظرم تنها کسانی که نمیتوانند بر این سخنان منصوری که "کرد بودنم باعث موفقیتم در انتخابات گردیده " و... اعتراض کنند همین ترکگراها هستند. آنها که در انتخابات شوراهای شهر با نهایت بیمسئولیتی سیاسی، حکم به تحریم انتخابات دادند و اینک ثمره تلاشهای (!؟) خود را اینگونه با عصبانیت به تماشا مینشینند. این افراد باید توضیح دهند که آیا زمانیکه بر طبل تحریم میکوبیدند و سرمستانه، فضای خاص انتخاباتی استان را به تلهای تعبیر مینمودند که دولت پهن نموده تا اینان را وادار به شرکت در انتخابات نماید –و بر هوش خود که این توطئهی دولتی را دریافته میبالیدند-، آیا گمان نمیبردند که چنین روزی نیز در انتظارشان است . به نظرم مهمترین مشکل برخی از ماها، عدم تکیه بر تجربیات مشابه جریانات و گروههای دیگر است که حتی ممکن است به عنوان دشمن ما تلقی گردند. چرا نباید از تجربه تحریم انتخابات مجلس هفتم توسط اصلاحطلبان درس گرفت . آیا افراطیگری و فراتر از آن قشرینگری چنان ما را از دیدن واقعیتها محروم نموده که نداشته های خود در عالم سیاست میبالیم؟ نمیدانم کدام کارشناس و استاد علوم سیاسی تجویز نموده که تحریم در انتخابات شوراها بهترین راهبرد میتواند باشد . آیا غیر از اینست که در این حرکت، تنها کسانی که مجالی برای سخن گفتن ندارند همین روشنفکرانند؟ و آیا این گفته خلاف واقع است که زمام این حرکت به دست پوپولیستهایی افتاده که دوامی برای خود نمییابند جز در پیش گرفتن چنین راه عوامگرایی؟

گفته های خدیجه منصوری را نباید به هیچوجه نتیجه اقدامات گروهکهای تروریستی چون پژاک و یا محرکهای آنها دانست. این گفته ها نتیجه بیتفاوتی ماست. بیتفاوتی به سرنوشت خودمان با تکیه بر خیالی موهوم...

آرايش سياسي كردهاي آذربايجان غربي در انتخابات هشتم مجلس

توضيح كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان:

مقاله زير از دو هفته نامه هاوار اخذ شده است. صاحب امتياز و مديرمسئول اين نشريه كردي شخصي بنام سيد هاشم هدايتي دانشجوي دكتري مديريت و عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي  و مسئول بخش قوميتها و مذاهب تشكيلات فوق الذكر است. وي از همفكران و باند عبدالله  رمضانزاده  سخنگوي دولت خاتمي است. همچنين وي از همفكران بسيار نزديك جلال جلالي زاده از اعضاي شوراي مركزي جبهه مشاركت به مانند وي كرد زبان مي باشد. اين سه نفر به همراه بهالدين ادب كه اخيرا مرد از تئوريسينهاي اصلاحطلبا در مناطق غربي آذربايجان هستند و عموما گرايشهاي آنتي تورك در بين ايشان شديد ميباشد. اينان عوامل تشكيل شوراي اصلاح طلبان كرد و جبهه متحد كرد هستند كه همگي بر عليه منافع ملي آذربايجان فعاليت مي كنند.

غرض از انتشار اين مقاله توسط كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان آشنايي با گ�