شعار گرایی یا انحصار طلبی تشکیلاتی

نامه سر گشاده کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان به مدیران مسئول سایت های خبری آذربایجان،مسئول تلویزیون ملی آذربایجان و احزاب سیاسی حرکت ملی آذربایجان

ملت آذربایجان در طول تاریخ خود تجربیات بسیار تلخی در رابطه با جدایی بخش هایی از سرزمین آذربایجان دارد. جدایی منطقه مسلمان نشین ایروان و تشکیل کشور ارمنستان، شهید شدن صد ها نفر از تورک های آذربایجان در باکو بوسیله حزب داشناک در سال های1919-1918 ، اشغال منطقه قاراباغ از موارد بسیار برجسته این جدائیست. اگر منصفانه و بدون تعصب قضاوت کنیم در همه این موارد اصلی ترین گناه جدایی و اشغال سرزمین های آذربایجان بر عهده روشنفکران و رهبران سیاسی ملت آذربایجان بوده است.

در سال های 1994-1991 زمانی که حزب داشناک با یاری ارتش ارمنستان و حمایت های بی دریغ کشور های قدرتمند منطقه و جهان مشغول اشغال شهرهای منطقه قاراباغ بود و فساد مالی و وضع وخیم اقتصادی گلوی دولت ملی وملت آذربایجان را می فشرد احزاب و شخصیت های سیاسی آذربایجان گرفتار جنگ قدرت و بر انداختن حکومت مرحوم ائلچی بی بودند. بعد از پایان جنگ و اشغال قاراباغ بود که  شاعران، نویسندگان ، هنرمندان تئاتر وسینمای آذربایجان و هنرمندان موسیقی ما که در آرامش قبل از طوفان حکومت شوروی در پاتوق های به اصطلاح فرهنگی جا خوش کرده و روزهای تلخ حوادث 1919 به فراموشی سپرده بودند تازه به یادشان افتاد که شعر ها بسرایند،نمایش نامه ها و فیلم ها بسازند و نت هایی برای خاک وطن و شهیدان تنظیم کنند.

در آن روزها  اربابان جراید و احزاب سیاسی تازه تاسیس آذربایجان بجای دوری از جنگ قدرت حمایت از ایاز مطلب اف فرای و کودتا های صورت حسین اف و حید علی اف را سازمان دادند و چوب لای چرخ حکومت ائلچی بی گذاشتند و برای خالی نبودن عریضه گاها نیم نگاهی هم به موضوع اشغال سرزمین و آوارگان کردند. بعد از پایان جنگ و نتیجه اسفبار آن همان روشنفکران، شاعران و هنرمندان و نویسندگان در تالار های مزین به نام حیدر علی اف و ویلا ها و برج های ساخته شده از پول نفت خزر برای آزادی، بخشی از مام میهن که اشغال شده ، کلوپ و پاتوق فرهنگی به راه انداخته و در این پاتوق ها با کت و شلوار های اتو کشیده که بوی اودکلن فرانسوی هم از آنها به مشام می رسد گیلاس های شراب ناب فرانسه و ودکای روسی به دست شعر حماسی برای بالا بردن حس وطن پروری جوانان می سرایند و درباره آخرین کتابشان که در مورد آوارگان قاراباغ نوشته اند برای حاضرین سخنرانی می کنند.

سیاستمداران و شخصیت هایی نیز که قبل از فروپاشی و بعد از فروپاشی شوروی برای کسب صندلی داغ قدرت سر و دست هم را می شکستند و حتی گلوله بسوي یکدیگر شلیک می کردند، بعد از سوار شدن به خر مراد و به راه انداختن انتخابات آنچنانی و ایجاد حکومت ولایی از نوع حیدر علی افی آن و سرکوب مخالفین و از یاد بردن مردانی همچو محمد امین رسول زاده ها، در اجلاس مینسک  و نشست های چند جانبه برای حل مسئله قره باغ!!! تصمیم می گیرند. بدبخت مادرانی که فرزندانشان را برای آزادی قاراباغ قربانی دادند و بدبخت پدرانی که با هزاران زحمت در آرزوی ساختن خانه ای برای فرزندان خود بود و بدبخت دختران و پسران آوره ای که باید شب و روز را در آلونک ها و واگن قطار های اردوگاه آوارگان سپری کنند و وقتی که هم بزرگ شدند به یاد رهبر جاودانه ولایت مدار در بار ها و کابارهای باکو به مشتریانشان خدمت کنند.

در دیگر بیخ گوشمان نیز در "اربیل" و"کرکوک" و" تل عه فر" به مبارکی دور اندیشی رهبران خارج نشین ترکمن - ترکمن جبهه سی- و سیاست مداران قدر قدرت اسلامی کشور دوست و برادر تورکیه هر روزمان را با خبر های کشتار کودکان مدرسه ای تورک که قربانی تروریسم کور نژادپرستی کرد هستند آغاز می کنیم.

زمانی که صدام حسین تکریتی مبارزان ملی ترکمن را در عراق به جوخه های اعدام می سپرد و برای تغییر ترکیب جمعیتی منطقه نفت خیز و استراتژیک کرکوک و اربیل هزاران کرد و عرب را به منطقه اعزام و ترکمن ها را اخراج می کرد، رهبران بي درایت ترکمن در خیابانهاي های آنکارا و استانبول بر سر کسب دبیری ترکمن جبهه سی روبروی هم قرار می گرفتند و بدبخت دانشجویان ترکمنی که با هزاران مشقت در دانشگاههای تورکیه جزوه و یا نشریه ای منتشر می کردند مورد غضب آقایان رهبر قرار می گرفتند. وقتی که جنگ خلیج فارس فرصت تغییر سرنوشت سیاسی و ملی ملت های ساکن عراق را فراهم آورد، ایدولوژی جمود اربکانی و اردوغانی و خلاقیت سیاسی نظامی رهبران و احزاب ترکمن دست در دست هم دادند وعلیرغم فریاد های درد آلود ارتش و ملیون تورکیه  دسته گل را در پارلمان تورکیه کاشته و کرکوک و اربیل را به عنوان اولین جبهه مبارزه با تروریسم کرد قربانی کردند.

امروز وقتی که گلوله تروریسم کرد در کرکوک و غرب آذربایجان و جنوب تورکیه بر سر تورک می نشیند و در خیابانهای استانبول و کرکوک بمب ها منفجر می شود و لیلای مدافع حقوق تروریسم کرد در جشن عید نوروز فریاد زنده باد رهبر آپو سر می کشد و اورهان پاموک نویسنده تاریخ را به تمسخر می گیرد و دانشجویان مظلوم آذربایجانی و ترکمن در دانشگاه آنکارا هدف یورش تروریسم کرد هوادار نویسنده مقتول ارمنی قرار می گیرند، به یاد جنگ قدرت رهبران ترکمن و بی لیاقتی رهبران آذربایجان و بی عرضه گی سیاستمداران تورکیه می افتیم.

دوستان عزیز حتما با خواند این متون کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان را به باد انتقاد می گیرید، اما اگر کمی منصف باشید و کلاه خود را قاضی کنید و انديشه مان را قبل از احساساتمان بكار اندازيم مي بينيم كه ما بيراه نمي گوييم.

امروز در غرب آذربایجان پیشمرگان و گریلا های (تروريستها) پژاک و پ. ک. ک به مانند اسلافشان به تروریسم تشکیلاتی مشغولند. شهرهای غرب آذربایجان هدف مهاجرت های سازمان یافته قرار گرفته، 3 ایستگاه رادیویی و 7 کانال تلویزیونی بصورت منظم به سرودن شعر و ترانه های حماسی برای غرب آذربایجان هستند. رهبران تروریسم کرد از هم اکنون در دیدار هایشان با مقامات اروپا و آمریکا نقشه مالیاخولیایی خود را به تثبیت می رسانند. لابی تروریسم کرد علیرغم اختلافات داخلی بسیار خودشان  بر سر هدف مشترک خود( برای اشغال غرب آذربایجان) با مشاوران و تصمیم گیرندگان نظم نوین جهانی در ارتباط هستند و از کاخ سفید و کاخ الیزه اجازه می خواهند تا اگر زمانی جنگی صورت گرفت در مقابل ارتش آمریکا همچو فاتحان وارد اورمیه، ماکی، خوی، سلماس و سولدوز شوند و اگر در این میان قتل عام کوچکی نیز اتفاق افتاد چشمشان را ببندند.

در این وانفسا که منطقه دچار تلاطم است و هرکس دنبال کلاه ملت خویش می باشد ما و رهبران ما خصوصا در خارج چه می کنیم. حساب ملت که پاک است چون امتحانش را در خرداد، تیر و اسفند به خوبی نوشته و نشان داده که نه یک گام بلکه ده گام از رهبران و فعالین جلوتر است. تکلیف انجمن های فرهنگی، نشریات استانی و دانشجویی و تشکل های دانشجویی نیمه مجوز دار مانند: جمعیت دانشگاهیان آذربایجان،آبتام،آذکام، جمعيت اسلامي دانشجويان زنجان و... در این فضای وحشتناک سرکوب معلوم است. فعالین مستقل حرکت ملی و برخی تشکیلات های مخفی داخلی مانند: دیره نیش ، بوزقورد لار  و... باهزاران مکافات امنیتی و مالی اعتراضات عمومی، کار خبر رسانی ، انتشار نشریه و اعلامیه ها را سازماندهی می کنند.  در خارج چه خبر است ؟ یکی پرچمی به دست گرفته  برای خود وزیر و وکیلی و دفتری انتخاب کرده فریاد می کشد در اینجا منم و در بغداد خلیفه و هر کس هم انتقادی کند خائن است و... ، دیگری در آمریکا کمسیون دیپلماتیک راه انداخته  و هر وقت خواسته حرفی بزند از سوی دیگری محکوم می شود. آن یکی در سوئد فدراسیون دوشقه می کند، چند نفر هم در باب فدرالیسم با اپوزیسیون جمهوری اسلامی بحث روشنفکری و حقوق بشری راه انداخته، بخشی هم در کوچه پس کوچه های 1324 با نام نشان حکومت ملی زندگی می کنند، تعدادی هم از دم استقلال گرفته در تلویزیون ملی اسب تشکیلاتش را چهار نعل می رانند، کسانی هم به کار شریف اطلاع رسانی در سایت ها مشغولند و خبر ها و مقالات را منتشر ميكنند و البته برخي از سايتها نيز به مانند اداره نگارش سانسور می کنند. تعدادی هم مانند احمد اوبالی، گونتای جوانشیر، بیوک رسول اوغلو، فاخته زمانی،علیرضا جوانبخت و... در این میان گیر افتاده اند و بهتر آن می بینند که به داد زندانیان برسند و بس.

عزیزان به والله دیگر بس است، شش ماه از کار کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان می گذرد. کمیته چه کرده و چه می کند باشد تا تاریخ قضاوت کند. اما هر روز در مقالات ، مصاحبه های تلویزیونی، مطبوعات استانی و دانشجویی شعار می دهید که مانباید اجازه دهیم قاراباغ دیگری پدید آید، غرب آذربایجان از دست می رود، اما در عمل هر کس خر خود را سوار است. کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان چندین بار در نامه های مختلف خصوصی به دوستان در مورد ضرورت ایجاد کمیته غرب آذربایجان اشاراتی کرده است و از همه خواسته که حداقل در این یک مورد اختلافات و شخصیت پرستی را کنار بگذارید. اما اولین سوالی که شده این است این کمیته از سوی کدام تشکیلات سازماندهی شده؟ یکی می گوید چرا فارسی می نویسید؟ یکی می گوید چرا تورکی را به لاتینی نمی نویسید؟ یکی می گوید چرا از فدرالیسم نمی گوید؟ یکی می گوید چرا از استقلال نمی گوید؟ یکی می گوید چرا اسامی موسسین را منتشر نمی کنید؟ یکی می گوید اگر این باشد من نیستم آن یکی می گوید اگر او باشد ما نیستیم.

خبر فعالیت های تروریسم کرد در منطقه و اقدامات و تحلیل ها و نظرات کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان بدون در نظر گرفتن گرایش حزبی و تشکیلاتی برای همه سایت های خبری  آذربایجان ارسال می شود، دوستان مسئول برخي سایت ها یا خبر را درج نمی کنند و یا اگر درج می کنند بدون ذکر منبع درج می کنند. خبر و تحلیل حوادث 26 بهمن( سالگرد دستگیری رهبر تروریست پ ک ک ) در اورمیه ، ماکی و یولا گلدی منتشر می شود بدون ذکر منبع درج می کنند و تلویزیون ملی آذربایجان نیز به خواندن بیانیه بدون هیچ منبع و توضیحی بسنده می کند. خبر و تحلیل سو استفاده تروریسم کرد از فراخوان فعالین حرکت ملی در 2 اسفند به مناسبت روز زبان مادری ارسال می شود برخي سایت ها یا درج نمی کنند و یا بدون ذکر منبع درج می کنند و تلویزیون ملی نیز از کنار آن می گذرد. خبر هدف قرار گرفتن هلی کوپتر فرماندهان سپاه پاسداران در جهنم دره خوی به عنوان اولین خبر از سوی کمیته منتشر می شود سایت های خبری آذربایجان آن را منتشر نمی کنند و خبرگزاری ایسنا با سانسور همان خبر را منتشر می کند و سایت بی بی سی می نویسد و بعدا سایت های آذربایجانی یادشان می افتد که این خبر را باید بنویسند. خبر کشف بمب و دستگیری تروریست ها در نقده شب روز حادثه از سوی کمیته منتشر می شود هیچ یک از سایت های آذربایجانی درج نمی کنند و بعد از سه روز تلویزیون استانی آذربایجان غربی آن را به نقل از سرهنگ رضایی سخنگوی نیروی انتظامی منتشر می کند.

برادران، کمیته اهداف خود را در منشورش بصورت مبسوط منتشر کرده است و لازم هم نیست که در این فضای سنگین امنیتی که هم از سوی شووينیسم تهدید می شویم هم از سوی تروریسم كرد، سفره من بودم و ما بودیم را باز کنیم. خبر های منتشره و کارهای انجام گرفته در شهرهای غرب آذربایجان موید کار کمیته است و همه فعالین حرکت ملی در داخل نیز شاهد و گواه آنند و باب نقد نیز برای همه باز است، برای کمیته کسی ارزشمند تر از کسی دیگر نیست تنها هدف ایجاد جبهه عمومی برای مبارزه و مدافعه ازغرب آذربایجان است. اگر همراه باشید دست همه را می فشاریم و اگر هم به ساز شعار و شخصیت پرستی و انحصار گرایی تشکیلاتی می زنید، کمیته به کار و اهداف خود راسخ است. اما باید متذکر شویم که اگر امروز در لاک منیت و تخیلات خود فرو رویم حتما قاراباغ  و کرکوک دیگری را در غرب آذربایجان شاهد خواهیم بود كه اولين و اصلي ترين عاملان آن همان كساني هستند كه امروز ادعاي رهبري بر آذربايجان دارند و بيشترشان فقط خود و دوربرشان را مي بينند.

کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان بعد از مکاتبات و تماس های بی نتیجه خصوصی (حضوري يا اينترنتي) تصمیم به انتشار این نامه سر گشاده گرفته است، نامه ايي منتقدانه كه تنها هدفش رسيدن به سعادت ملي آذربايجان است. كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان با تشكر و قدرداني از آندسته همفكران و فعالان و مديران سايتها و گروهها كه حداقل در زمينه خبررساني تاكنون كميته را ياري داده اند امیدواريم در روزها و ماههای آینده نيز شاهد برخورد منطقي و واقع گرايانه و امانت دارانه دوستان ديگر نيز باشيم.

کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان

20/1/86